Մուսան «ղալաթ ա» արել...

Ինչպես երևում է, հայրենի չինովնիկներն այդպես էլ չեն դադարում հայաստանյան հանրությանն իրենց անհասկանալի վարքագծով զարմացնելուց: Այն ընթացքում, երբ աղքատությունն ու չքավորությունը մոլեգնում են մեր սովալլուկ երկրում, տղերքն օր ու գիշեր նստած ճանապարհներ են որոնում, թե ինչպես է պետք է՛լ ավելի մեծ ջանասիրությամբ վատնել պետական բյուջեի՝ առանց այն էլ սուղ միջոցները:

Այսպես. համաձայն օրաթերթերից մեկի տեղեկությունների՝ ԱԺ Հանրապետական խմբակցության ղեկավար Վահրամ Բաղդասարյանը 2016թ. պետական բյուջեի վերաբերյալ մի քանի առաջարկ է ներկայացրել, այդ թվում՝ Կոտայքի մարզի Պտղնի գյուղի գյուղամիջյան ճանապարհի վերանորոգման և ամբողջական տեսքի բերելու նպատակով 68.2 մլն դրամ տրամադրելու մասին: Կառավարությունը, բարեբախտաբար, չի ընդունել ՀՀԿ խմբակցության ղեկավարի ներկայացրած առաջարկը՝ պատճառաբանելով դրա՝ ներկայումս ոչ այնքան հրատապությամբ: Այս ամենում «մազալուն» այն է, սակայն, որ պարզվում է՝ Վահրամ Բաղդասարյանը Պտղնիի գյուղամիջյան ճանապարհի վերանորոգման մասին առաջարկը պատահական չի ներկայացրել. Պտղնիում է գտնվում վերջինիս ամառանոցը: Սույն պաշտոնյան, երևում է, որոշել է հարկատուներիս հաշվին հոգալ սեփական կարիքներն ու գումար «պոկել» կառավարությունից:

Նախորդ տարի էլ, ինչպես պարզվում է, սույն պաշտոնյան ևս աչքի էր ընկել իր՝պետական բյուջեից գումար կորզելու բուռն ցանկությամբ և առաջարկել 2015թ. բյուջեի նախագծում գումար տրամադրել Վանաձորի թիվ 31 մանկապարտեզին: Ինչպես հետո պարզվեց, Բաղդասարյանի նմանօրինակ հոգատարությունը բացառապես պայմանավորված էր այն հանգամանքով, որ այդ հաստատության տնօրենն իր եղբոր կինն էր՝ Սուսաննա Գրիգորյանը:

Վե՛րջ, մի՞թե այսքանը ձեզ բավական չէ՞, բա մերոնք էն տղե՞րքն են, որ զուր տեղը բյուջեից խոշոր գումարներ պահանջեն, մի ծանրակշիռ պատճառ պե՞տք է, թե՞ ոչ, ահա և ձեզ լրջագույն պատճառ՝ փողերը քամուն տալու համար: Բայց մի րոպե, ի՞նչ քամի, մի՞թե սեփական անձն անհուն հարստությամբ պարարտացնելը կարելի է համեմատել, ասենք, ինչ-որ մեղմ հովիկի հետ, տղերքը բնությամբ զմայլվելու ո՛չ ժամանակ ունեն, ո՛չ էլ հավես, հո «մանդալներ» չեն, որ «ստից բաների» հետևից ընկնեն…

Չնայած այն հանգամանքին, որ, որպես կանոն, նման դեպքերը չեն սպրդում ԶԼՄ-ների ու հանրության ուշադրությունից, հայրենի պաշտոնյաներից շատերն այդպես էլ խելքի չեն գալիս ու շարունակում են անամոթաբար յուրացնել հարկատուներիս միջոցները:

Թալանչիությամբ զբաղվելը սույն պարոնների համար արդեն վաղուց վերածվել է մի յուրօրինակ զվարճանքի, զվարճանք, որն իսկական պատուհաս է դարձել այս խեղճ ժղովրդի գլխին: Բոլորս ենք հիշում մամուլում տեղ գտած այն հրապարակումները, ուր անդրադարձ էր կատարվում նմանօրինակ դեպքերին. մամուլը գրեց, որ կառավարությունն իրեն թույլ է տալիս, ասենք, մեկ դռան համար պետբյուջեի հաշվին վճարել 2.5 մլն դրամ, 200 հազար արժողությամբ կոնյակ գնել, կրկնակի թանկ վճարել ուղևորությունների տոմսերի համար, կառավարության պահուստային ֆոնդից 27 մլն դրամ հատկացնել Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովին' թանաք ձեռք բերելու նպատակով: Զավեշտը հասել է այն աստիճանի, որ նույնիսկ մարդիկ խեղճ մոծակներին են մեջտեղ գցում՝ իրենց գրպանները լցնելու համար. գյուղնախարար Սերգո Կարապետյանը, օրինակ, պահուստային ֆոնդից խնդրել էր 15 մլն դրամ՝ Ջերմուկի մոծակների դեմ պայքարելու համար:

Այս ամենը կարելի է բնորոշել ընդամենը մեկ բառով՝ «բեզպրիդել», իսկ թե երբ է գալու դրա վերջը, այդպես էլ մնում է անհասկանալի: Նման շռայլ ծախսեր անողները մի՞թե մոռացել են, ասենք, Գյումրու բազմաթիվ անօթևան ընտանիքների, ծայրահեղ չքավորության մեջ հայտնված ազատամարտիկների և անապահով խավի այլ բազմաթիվ ներկայացուցիչների մասին, թե՞ այդպիսիներին պահում են բացառապես հեռուստաշոուներում նկարահանելու, նրանց դժբախտության վրա զվարճանալու համար, կամ էլ՝ հանուն սեփական անվան բարեգործելու տեղ ունենալու նպատակով… Ամո՛թ է, սթափվե՛ք, այնպիսի շռայլ ու անիմաստ ծախսեր, ինչպիսիք դուք եք ձեզ թույլ տալիս, իրեն թույլ չէր տա նույնիսկ Մալիի կառավարիչ Մանսա Մուսան, ով, ինչպես հայտնի է, ճանաչվել է բոլոր ժամանակների ամենահարուստ մարդն աշխարհում: Բայց ի տարբերություն միջնադարյան Մալիի՝ մենք՝ ձեզ հետ միասին, ժամանակակից Հայաստանում ենք գտնվում, հետևաբար՝ պետք է ելնենք տեղական ռեալներից՝ հնարավորինս տնտեսելով պետական միջոցները, որոնք այնքան սուղ են մեր՝ աղքատությունից հյուծված երկրում: Սթափությո՛ւն ձեզ:

Դավիթ Բաբանով