Հասանովի ռազմատենչությունը չի բխում նախագահների հնարավոր հանդիպման տրամաբանությունից. քաղաքագետ

Ադրբեջանի պաշտպանության նախարար Զաքիր Հասանովի ռազմատենչ հայտարարությունը չի բխում ոչ միայն նախագահների հնարավոր հանդիպման, այլ նաև ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահ երկրների՝ բանակցային գործընթացի վերաբերյալ ունեցած պատկերացումների տրամաբանությունից: «Արմենպրես»-ի հետ զրույցում նման կարծիք է հայտնել քաղաքագետ Տիգրան Աբրահամյանն' անդրադառնալով Զաքիր Հասանովի հայտարարությանն ու սահմանային լարվածությանը:

-Ադրբեջանի պաշտպանության նախարար Զաքիր Հասանովը հերթական ռազմատենչ հայտարարությունն է արել: Նա նշել է, որ իրենք ավելի խիստ միջոցներ են ձեռարկելու հայկական կողմի նկատմամբ՝ հասցնելով ավելի կործանիչ հարվածներ: Հայաստանի ու Ադրբեջանի նախագահների հնարավոր հանդիպմանն ընդառաջ նման հայտարարո ւթյուններն ինչի՞ մասին են խոսում: Արդյո՞ ք փորձ է արվում ձախողել հնարավոր հանդիպումը:

-Նախ մեկ բան արձանագրենք. վերջին շրջանում, երբ Ադրբեջանի պաշտպանության նախարարը խոսում է Հայաստանի կամ Արցախի նկատմամբ հարվածներ հասցնելու մասին, դրան անմիջապես հետևում է սահմանագծում լարվածության էական աճ: Սա նշանակում է, որ առաջիկայում սահմանագծում նոր սրացումներ են սպասվում: Ինչ վերաբերվում է Հասանովի հայտարարության քաղաքական բաղադրիչին, ապա անշուշտ դա չի բխում ոչ միայն առաջիկայում սպասվող նախագահների հանդիպման, այլ նաև ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահ երկրների՝ բանակցային գործընթացի վերաբերյալ ունեցած պատկերացումների տրամաբանությունից:

-Սահմանային լարվածությունը մեծացնելով' Ադրբեջանը ի՞նչ խնդիր է լուծում: Արդյո՞ք այս գործընթացում Թուրքիայի ազդեցությունը հավանական է: Հաշվի առնելով, որ Ահմեդ Դավութօղուն Բաքվում Ադրբեջանի զավթողական նկրտումները պաշտպանող հայտարարություն արեց:

-Թուրքիայի վարչապետի՝ Ադրբեջան կատարած այցի օրերին իրավիճակն առաջնագծում բավականին սրված էր, իսկ նրա հայտարարությունը մի տեսակ քաջալերող բնույթ էր կրում, ինչու չէ, նաև ուղղորդիչ՝ սահմանագիծը մշտապես լարված պահելու առումով: Թուրքիայում սիրում են ամեն պատեհ կամ անպատեհ առիթով խոսելու տարածաշրջանային խաղաղության և կայունության անհրաժեշտության մասին՝ առաջարկելով նաև իրենց ծառայությունները, սակայն ժամանակը ցույց է տալիս, որ Թուրքիան և Ադրբեջանը իրենց քայլերով միայն նպաստում են անկայուն, «թեժ օջախներ» ստեղծելուն:

Ադրբեջանը շարունակում է հայտարարել, որ ստատուս քվոն չի բխում իր շահերից, իսկ հակամարտությունը սառեցված չէ: Առաջնագծում սրացումներ մտցնելով' Ադրբեջանը փորձում է ցույց տալ, որ հակամարտությունը սառեցված չէ, իսկ ստատուս քվոյի պահպանումը կարող է հանգեցնել լայնամասշտաբ գործողությունների վերսկսմանը:

-Այս փուլում ի՞նչ կարող ենք ակնկալել միջազգային հանրությունից :

-Արդեն մի քանի տարի է, միջազգային հանրությունը իրավիճակի լիցքաթափման ու կողմերի միջև վստահություն ստեղծելուն ուղղված առաջարկներ է ներկայացրել, որոնք, ի տարբերություն Հայաստանի ու Արցախի, Ադրբեջանը մերժել է:

Խոսքն առաջին հերթին շփման գծից դիպուկահարների դուրս բերմանն ու առաջնագծում տեղի ունեցող միջադեպերի առնչությամբ հետաքննության մեխանիզմների ներդրմանն է վերաբերում: Վերջին ամիսների ընթացքում, ևս մի քանի առաջարկներ հնչեցին՝ առաջնագծում տեղի ունեցող մոնիթորինգի հաճախակիացում, դիտորդների թվի ավելացում, սակայն Ադրբեջանը որևէ ձևով չի արձագանքում այդ առաջարկներին, ինչը ևս մեկ անգամ հաստատում է այն պարզ ճշմարտությունը, որ Ադրբեջանին ձեռնտու չէ տարածաշրջանում և առաջին հերթին շփման գծում երկարատև խաղաղության և կայունության հաստատումը:

Աննա Գզիրյան