«Ընդդիմափոխության» անհրաժեշտությունը

Արդեն մեկ անգամ չէ, որ խոսել եմ այս երևույթի մասին և նշել դրա անհրաժեշտության մասին: Եվ քանի որ մեր ընդդիմությունը շարունակում է իրեն վարկաբեկել, հետևաբար օր օրի ավելի է զգացվում «ընդդիմափոխության» անհրաժեշտությունը: Եվ այստեղ գոհունակությամբ պետք է նկատեմ, որ պրոցեսը մեկնարկած է՝ համենայն դեպս, ընդդիմադիր դաշտում սերնդափոխության գործընթացը: Վերջին շրջանում ականատեսը եղանք նոր քաղաքական ուժերի երևան գալուն, որոնց անդամները հիմնականում երիտասարդ կադրեր են և հիմնականում՝ չվարկաբերկված անցյալով: Խոսքս «Հայազնի», «Լուսավոր Հայաստանի» և «Քաղաքացիական պայմանագրի» մասին է, որոնցից առաջինը հանդես է գալիս արմատական ընդդիմության դիրքերից, իսկ վերջին երկուսը՝ կառուցողական: Բայց երեքն էլ ներկայացնում են երիտասարդ դեմքեր, որոնք նախկինում մարդկանց չեն հիասթափեցրել, լի են եռանդով, նաև նրանցից շատերը գաղափարների կրող են:

Նոր ընդդիմադիր ուժերի մեջ չեմ նշում «Հիմնադիր խորհրդարանին» ու նրանից սերած՝ «Նոր Հայաստանին», որովհետև վերջիններս թեպետ նոր են, սակայն գալով, էլ ավելի վարկաբեկեցին ընդդիմադիր դաշտը: Իսկ վերոհիշյալ երեք կուսակցությունների դեպքում՝ անկախ նրանց ուղղվածության և նրանց գաղափարների հետ համաձայն լինելուց կամ չլինելուց, պետք է նշեմ, որ գործ ունենք առողջ ուժերի հետ: Նրանցից «Հայազնը», այսօր արդեն իր խորհրդաժողովի ժամանակ հայտարարել է «ընդդիմափոխության» իր ծրագրի մասին, նաև այն մասին, որ 2017-ին մասնակցելու է ԱԺ ընտրություններին: Սա միանշանակ գնահատում եմ որպես դրական տեղաշարժ, քանի որ արդեն հույս կա, որ 2017-ին մենք կունենանք ավելի առողջ խորհրդարանական ընդդիմություն, և ընդհանրապես՝ ավելի առողջ ընդդիմություն: Իսկ դրա կարիքը շատ է զգացվում:

Կարեն Վարդանյան