Էդ փողը «ջեբներդ» ծակելո՞ւ էր…

Սիրիահայերի՝ Հայաստանում ունեցած խնդիրների մասին գրվել ու խոսվել է բավական շատ: Իհարկե, միայն Սիրիայից ներգաղթածները չեն, որ հյուրընկալվել են մեզ. քիչ չեն նաև Իրաքից ներգաղթածները, որոնք ևս բախվում են նույն այն խնդիրներին, որոնց բախվում են իրենց ճակատագիրը կիսած սիրիահայերը:

Եթե չեք մոռացել, մենք ունենք Սփյուռքի նախարարություն՝ Հրանուշ Հակոբյանի գլխավորությամբ, որն էլ, ի սկզբանե, հանձն է առել՝ զբաղվելու Հայաստան ներգաղթածների խնդրով՝ նրանց հուզող պրոբլեմները հասցնելով երկրի ամենաբարձր ատյաններին:

Այս նախարարությունը, որի գործունեությունը հիմնականում աչքի է ընկնում գրեթե 0-ական ՕԳԳ ունեցող շոուներ հիշեցնող զանազան միջոցառումների կազմակերպմամբ («Արի տուն»-ը՝ ձեզ փայլուն օրինակ), պարզվում է՝ երբեմն հանդես է գալիս նաև հետաքրքրական առաջարկներով ու, նույնիսկ, օգտակար տեղեկատվությամբ:

Այսպես. պարզվում է՝ օրերս «Մարդասիրական արձագանքից դեպի կայուն որոշումներ» աշխատաժողովի ժամանակ Սփյուռքի նախարար Հրանուշ Հակոբյանը հանդես է եկել հայտարարությամբ՝ տեղեկացնելով, որ Եվրամիությունը Սիրիայի փախստականների խնդիրները հոգալու համար նրանց ապաստան տված երկրներին 5 միլիարդ եվրո է հատկացրել՝ խոստանալով ևս 3 միլիարդ ավելացնել: Պարզվում է՝ նույնքան գումար է տրամադրել նաև ԱՄՆ-ն, սակայն, որքան էլ տարօրինակ հնչի, Հայաստանն այդ 10 մլրդ գումարից ոչինչ չի ստացել ու դժվար էլ ստանա, և սա այն պարագայում, երբ աշխարհահռչակ «The Economist» պարբերականի կազմած ցանկի համաձայն՝ Հայաստանը ամենաշատ փախստական ընդունած երկրների շարքում զբաղեցնում է 3-րդ տեղը՝ Գերմանիայից և Շվեդիայից հետո:

Ծանոթ իրավիճակ է, այնպես չէ՞: Մենք, ինչպես միշտ, այս անգամ ևս ստանձնել ենք դիտորդի կարգավիճակ ու հեռվից եղունգներ կրծելով՝ հետևում ենք, թե ինչպես են այլ երկրներ, որոնք միգուցե այնքան էլ այդ միլիարդների կարիքն իրականում չունեն, կարողանում օգտագործել պահն ու հավելյալ դրամական մուտքեր ապահովել սեփական բյուջե, մինչդեռ մենք, ինչ-որ իմաստով գտնվելով իրադարձությունների կիզակետում, ձեռնունայն ենք մնում:

Հիմա, եթե դեմ չեք, վերադառնանք հարգարժան տիկին Հրանուշ Հակոբյանին. եթե չենք սխալվում, այս երկրում սիրիահայերի խնդրով հենց նա էր զբաղվում: Հիմա ցանկանում ենք հարց ուղղել տիկին Հակոբյանին. դուք վերոհիշյալ խնդրում ձեր մեղավորության բաժինն ընդունո՞ւմ եք, ընդունո՞ւմ եք, որ Ձեր աշխատակիցները թերացել են իրենց հիմնական գործառույթներում՝ վարանելով պատշաճ կերպով աշխարհին ներկայացնել մեր խնդիրը: Համաձայնե՛ք, որ այս կառույցն այնքան էլ լավ չի կատարում իր գործառույթները՝ միջազգային կառույցների կողմից տրամադրվող օգնությունը նաև Հայաստան ներգրավելու ուղղությամբ: Հարկավոր էր կիրառել հատուկ մեխանիզմներ՝ օգնություն տրամադրող եվրոպական և ամերիկյան կառույցներին շահագրգռելու հստակ նպատակադրմամբ, որպեսզի նրանք փախստականների համար հատկացրած գումարների մի մասն էլ տրամադրեին Հայաստանին:

Նման պասիվ վարքագիծը, ցավոք, միայն Սփյուռքի նախարարությանը չէ, որ բնորոշ է. գրեթե բոլոր նախարարություններն էլ նման կերպ են աշխատում, այդ իսկ պատճառով այսպիսին է բոլորիս վիճակը՝ աննախանձելի: Թե երբ մեր պատասխանատուները կդադարեն սեփական աշխատանքին «մատների արանքով նայելուց», դեռևս անհայտ է, բայց մինչ նրանք վարանում են, այդ ամենի դառը պտուղները ստիպված ենք քաղել մենք՝ հասարակ ժողովուրդը:

 Դավիթ Բաբանով