«Չարի վերջը». հեքիա՞թ, թե՞ իրականություն

Հետաքրքիր է՝ ձեզանից որևէ մեկը երբևէ առիթ ունեցե՞լ է կենդանի, անմիջական շփման մեջ մտնել մեր ԱԺ պատգամավորներից որևէ մեկի հետ: Չգիտեմ՝ ձեզանից շատերն ինչպես, բայց ա՛յ 67-ամյա Նորայր Եփրեմյանը, միգուցե ի ցավ իրեն, ունեցել է. շփումն այնքան սերտ է եղել, որ անգամ դարձել է իսկական պատուհաս՝ նրա գլխին:

Ո՞վ է այդ պատգամավորը, դե իհարկե, Արտակ Սարգսյանը, ով հանրության լայն շրջանակներին հայտնի է սեփական սուպերմարկետի անվամբ՝ «SAS»-ի Արտակ: Բանից պարզվում է, որ քաղաքացի-պատգամավոր բախման պատճառ հանդիսացել է վերջինիս անհագուրդ ցանկությունը՝ ընդլայնելու սեփական ապարանքի և դրան հարակից շինությունների մակերեսը. փորձել է սեփական փառասիրությունը բավարարել ի հաշիվ հասարակ քաղաքացիների՝ «ատամի տակ» գցելով հատկապես վերոհիշյալ անձնավորությանը: 

Այսպես. Եփրեմյանի վկայությամբ՝ 2005 թվականին «ՍԱՍ» սուպերմարկետների ցանցի տնօրեն, ԱԺ պատգամավոր Արտակ Սարգսյանն իրենց փողոցի սկզբնամասում՝ երկու ճանապարհների խաչմերուկին կից, հողատարածք է գնել և մի քանի հարկանի առանձնատուն կառուցել։ Ավելի ուշ պատգամավորը որոշել է խաղահրապարակի և լողավազանի համար ընդլայնել տարածքը՝ հարևանների տան տարածքի հաշվին: Նորայր Եփրեմյանի խոսքով՝ իր տուն բերող ճանապարհը փակել է՝ խոստանալով, սակայն, նրան փոխհատուցել բնակարանով, բայց այդպես էլ, ինչպես և կարելի էր ենթադրել, չի կատարել խոստումը։ Իսկ խոստումներն այդ, պարզվում է, հատկապես շռայլել է սահմանադրական հանրաքվեից առաջ՝ խոստանալով լուծում տալ բնակիչների խնդրին, բնակարան գնել ու էլի լավ-լավ բաներ անել իր սիրելի ընտրազանգվածի համար, բայց, ինչպես և կարելի էր կռահել, խոստումներն այդպես էլ չեն նյութականացվել, ու հիմա խեղճ բնակիչները ստիպված են սեփական մաշկի վրա զգալ Սարգսյանի անտարբերության հետևանքները:

Ծանոթ պատմություն է, այնպես չէ՞: Ընտրություններից ու քվեարկություններից առաջ՝ ծով խոստումներ, հետո՝ ոչինչ: Ահա և ձեզ Հայաստանում մարդկանց հիմարացնելու պարզագույն մեխանիզմ, որն արդեն երկար տարիներ է, ինչ անխափան գործում է ու լավ էլ իրեն արդարացնում: Իսկ ինչպե՞ս կարող է չարդարացնել, երբ մեր իրականության մեջ գործնականում և ոչ մի պաշտոնյա իր չարածների համար երբեք պատասխանատվություն չի կրել. Արտակ Սարգսյանն էլ, ինչպես հասկանում եք, չէր կարող բացառություն լինել. նա համակարգի արժանի զավակն է:

Թե որքան ժամանակ կպահանջվի քաղաքացիների խնդրին լուծում տալու համար, մնում է միայն կռահել, բայց որ հարցն այս հեշտ լուծվողներից չէ, առանձնակի կասկածներ պետք չէ ունենալ. «Էս սարն իմն է, էս ծառն իմն է» սկզբունքը միշտ էլ արդիական է եղել մեր երկրում, ու, ինչպես արդեն իսկ հասկացաք, ոչ ոք չի պատրաստվում խախտել «բարի» ավանդույթները:

Դավիթ Բաբանով