Հիմա էլ սա՞

Լավ է դա, թե՞ վատ, բայց ստիպված ենք ֆիքսել, որ հատկապես վերջին ժամանակներս ՀՀ երկրորդ քաղաքի համարում ունեցող Գյումրին, կարծես, մի տեսակ վերածվել է բուռն իրադարձությունների կենտրոնի, մի բան, որը մեր իրականության մեջ ոչ միշտ կարելի է տեսնել: Գյումրիի կենդանաբանական այգու հետ կապված դեպքից մինչև Մարտուն Գրիգորյանի տան ջեռուցման հետ կապված աղմկահարույց պատմությունը, ստիպեցին այս քաղաքին վերջին մի քանի ամիսներին անընդհատ հայտնվել զանգվածային լրատվամիջոցների ուշադրության կենտրոնում:

Հիմա էլ, պարզվում է, զարգացումների կուլմինացիոն կետում է հայտնվել, ո՛չ ավել, ո՛չ պակաս, Գյումրիի նախկին քաղաքապետ, հայաստանյան հասարակությանը բավական հայտնի գյումրեցիներից մեկը՝ Վարդան Ղուկասյանը, ով, եթե անկեղծ լինենք, հաճախ է աչքի ընկնում իր ադիոզ պահվածով ու գործելակերպով: 

Այս անգամ Վարդանյանի՝ ԶԼՄ-ների ուշադրության կենտրոնում հայտնվելու առիթը, ինչպես և մեկ այլ, ոչ պակաս հայտնի գյումրեցիներից մեկի դեպքում էր, կրկին կապույտ վառելիքն է, ավելի ճիշտ՝ նրան պատկանող գազալցակայանները: Բանից պարզվում է, որ համապատասխան պետական գերատեսչությունը, ելնելով առաջացած կասկածներից, որոշում է կայացրել՝ Ղուկասյանին պատկանող երկու գազալցակայանների գազահաշվիչներն ստուգաչափման ենթարկելու մասին՝ դրանք նորերով փոխարինելու պաշտոնական պատրվակով:

Ասել կուզի՝ պետական վերահսկողական մարմնների մոտ կասկածներ են առաջացել առ այն, որ Վարդան Ղուկասյանին պատկանող օբյեկտներում, մեղմ ասած, այնքան էլ բարեխիղճորեն չեն վարվում քաղաքացիների ու պետության հետ՝ զանազան զարտուղի մեթոդներով քողարկելով իրենց իրական ծախսերն ու եկամուտները. այդ գազալցակայաններում վաճառում են շատ ավելի մեծ ծավալների գազ, քան պետությանը վճարում են դրա դիմաց: Անսխալ տպավորություն է ստեղծվում, որ «լևի» գազ «կպցնելը» մի շարք «էլիտար» գյումրեցիների համար դարձել է դասակարգային սովորություն:

Դե հիմա ասեք՝ երբևէ կմտածեի՞ք, որ կարող են գտնվել այնպիսիները, որոնք «կբաշարեին» այնպիսի մեթոդներ հորինել, որոնք թույլ կտային նույնիսկ այս խեղճ ու կրակ քաղաքի պայմաններում հսկայական կապիտալ կուտակել: Եթե Գյումրիում է նման իրավիճակ տիրում, պատկերացնո՞ւմ եք՝ մայրաքաղաքում ինչ վիճակ է: Թե ինչի արդյունք է այս ամենը, անկասկած, հասկանում եք բոլորդ: Հասկանում եք նաև, որ եթե նման տեմպերով շարունակվի ու ոչինչ չփոխվի, մենք երբեք չենք կարող ականատես դառնալ Գյումրիի վերածնունդին ու ստիպված ենք լինելու աշխարհով մեկ մուրացկանությամբ զբաղվելով փորձել հոգալ տեղաբնակների կենսական կարիքները (նկատի է առնվում վերջին դրամահավաքը՝ ծայրահեղ վիճակում գտնվող 13 ընտանիքներին կացարանով ապահովելու նպատակով):

Փաստորեն, ստացվում է, որ մինչ որոշ բարերարներ սեփական միջոցների հաշվին փորձում են հոգալ ծայրահեղ կարիքավորների մասին, այդ ընթացքում ինչ-ինչ անհակսանալի տարրեր զբաղված են պետության ունեցվածքը գողանալո՞վ, զբաղված են «լևի կանալներով» սեփական միլիոնների բազմապատկմա՞մբ…

Հուսանք, որ համապատասխան գերատեսչություններն այլևս նմանատիպ դեպքերի վրա աչք չեն փակի, հուսանք, որ պետությունն իր մեջ կամք կգտնի՝ գոնե այսուհետ «հավասար աչքով» նայելու իր բոլոր քաղաքացիներին՝ անկախ նրանց սոցիալական ու հասարակական դիրքից, առանց նրանց տարանջատելու, հակառակ պարագայում՝ մենք բոլորս դատապարտված ենք ստրկացման ու ստորացման՝ անգամ սեփական հայրենիքում:

Դավիթ Բաբանով