Նժդեհի հետևորդները հայաթափում են Մեղրին

Մեղրիի տարածաշրջանում ազատ տնտեսական գոտի հիմնելու կառավարության քաղաքականությունը դրական քայլ է: Այն կմեծացնի Հայաստանի ներդրումային գրավչությունը, ինչը կարող է խթան դառնալ այդ տարածաշրջանի զարգացման համար:

Օգոստոսի 17-ին Մեղրիի տարածաշրջան էր այցելել Հովիկ Աբրահամյանը, ով համայնքապետերի հետ հանդիպանը բառացիորեն ասել է. «Մեր երկրում նոր աշխատատեղերի ստեղծումը կառավարության առանցքային հարցերից է և մեր քաղաքականությունն ուղղված է մարզերում նոր աշխատատեղերի ստեղծմանը»:

Ամեն բան շատ գեղեցիկ ու պերճախոս է ասված, եթե իրականությունը այնքան թշվառ ու տխուր չլիներ:

Երբ Հովիկ Աբրահամյանը խոսում էր աշխատատեղերի ստեղծման գերակայության մասին, համայնքապետերը լուռ գոհունակությամբ լսում էին նրա խոսքը: 

Հայաստանում ընդունված չէ, որ ստորադասները հակաճառեն վերադասին: Այս «սուրբ» կանոնը բնորոշ էր նաև այս հանդիպմանը ու նաև Մեղրիի տարածաշրջանի Լիճքի գյուղապետին, ով թերևս «աշխատատեղերի ստեղծումն» ընկալեց հնգամյա պլանի պես մի բան ու չհամարձակվեց, չհանդգնեց վեր կենալ և ասել, որ իր ղեկավարած գյուղում շատ շուտով յոթ ուսուցիչ գործազուրկ է մնալու՝ Գյուղի դպրոցը փակման շեմին է, որովհետև Լիճքում ընդամենը մեկ աշակերտ է մնացել:

Մարդիկ հեռանում են գյուղից՝ աշխատանք և ապրուստի միջոց փնտրելու հույսով:

Համոզված եմ, որ այս պրոբլեմը չոքել է ոչ միայն Լիճքի, այլ նաև Մեղրիի տարածաշրջանից հեռավոր սահմանամերձ այլ գյուղերի դռանը:

Անցյալ դարասկզբին Գարեգին Նժդեհի հերոսական ջանքերի շնորհիվ Զանգեզուրը մնաց հայկական՝ դառնալով մեր երկրի հարավային դարպասը:

Երկրի իշխող կուսակցությունը՝ ՀՀԿ-ն, իրեն հայտարարել է Նժդեի գաղափարախոսության կրողը:

Պաշտոնապես հռչակված քաղաքականությունը, ազատ տնտեսական գոտու էֆեկտը,  աշխատատեղերի բացման խոստումները նմանվում են բաժակաճառի Լիճքի փակվող դպրոցի համատեքստում:

Ստացվում է նժդեհականների իրական քաղաքականությունը հայաթափում է Մեղրին:

Սա իսկական անարգանք է մեծ հայի հիշատակին, ում անունն այդքան տգեղ շահարկում է իրեն նժդեհական կոչող քրեաօլիգարխիան:

Սարգիս Հակոբյան