Ի՞նչն էին համաձայնեցրել ազգի հետ

Այս փուլում մեր նպատակը նաև ազգային համաձայնության իշխանություն ձևավորելն է, որտեղ լուծումների իրականացումը կլինի լայն համաձայնության դաշտի պատասխանատվության ներքո: Սահմանադրական բարեփոխումները հենց դրա մասին էին, հենց այդպիսի իշխանություն ձևավորելու հիմքն է դրվել այդ բարեփոխումներով: Ազգային համաձայնության կառավարությունն իրեն չգտած ինչ-որ մեկի՝ դեպի աթոռ սողոսկելու մասին չէ, այն քաղաքական պատասխանատվության հնարավորինս լայն տեղաբաշխման և կիսելու մասին է, ինչի ինստիտուցիոնալ ողջ հենքը մենք արդեն ապահովել ենք: Վստահաբար պնդում եմ, որ ընդամենը ամիսներ անց մենք ունենալու ենք հենց այդպիսի կառավարություն, հենց այդպիսի իշխանություն։ Այս մասին օրեր առաջ հայտարարել է Սերժ Սարգսյանը։ Նրա այս հայտարարությանը հետևեց վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանի հրաժարականը և այդ պաշտոնում Կարեն Կարապետյանի նշանակումը։

Ուզում ենք անդրադառնալ Սարգսյանի հայտարարության այն հատվածին, որտեղ նա ասել է՝ ստեղծելու ենք ազգային համաձայնության իշխանություն և կառավարություն։ Դա ինքնին նշանակում է քաղաքական ուժերի միավորում, այդ թվում՝ արմատական ընդդիմության։ Ազգային համաձայնության կառավարությունում պետք է ընդգրկված լինեն, օրինակ, ՀԱԿ-ից, Ժառանգությունից, Քաղաքացիական պայմանագրից և մնացած բոլոր կուսակցություններից, այլապես այն համարել ազգային համաձայնության կառավարություն, սխալ է։ Եվ ինչու չէ, ազգային համաձայնության կառավարություն և իշխանություն ստեղծելու ճանապարհին բոլոր գործողությունները պետք է, այսպես ասած, ազգի հետ համաձայնեցված լինեն, ոչ թե միայն Հանրապետական կուսակցության։ Օրինակ՝ Հովիկ Աբրահամյանի հրաժարականի կամ այդ պաշտոնում Կարեն Կարապետյանի նշանակման ո՞ր մասն էր համաձայնեցված կամ, օրինակ, ընդդիմադիր տարբեր ուժերի, գործիչների կամ հասարակ ժողովրդի կողմից ընդունելի։

ԼՈՒՐԵՐ.com-ի այս հարցին Հանրապետական կուսակցության փոխնախագահ Արմեն Աշոտյանը չկարողացավ պատասխանել։ Իրեն հատուկ ոճով Աշոտյանը շրջանցեց հարցը։ Դե, հասկանալի է, Աշոտյանն էլ է հասկանում, որ ազգային համաձայնության կառավարություն կամ իշխանություն ստեղծելու վերաբերյալ Սերժ Սարգսյանի հայտարարությունը լոկ խոսքեր են, ամպագոռգոռ խոսքեր, որոնց բացատրությունը հանրապետականները չունեն։ Եվ միայն մնում է նախկին գլխավոր դատախազ Գևորգ Կոստանյանի ոճով «կռուտիտ» անել ու հրաժարվել պատասխանել։

Արմեն Աշոտյանը հրաժարվեց նաև պատասխանել այն հարցին, թե միայն տնտեսական խնդիրնե՞րն էին Հովիկ Աբրահամյանի հրաժարականի պատճառը, ինչպես պնդում են, թե կային այլ՝ ներիշխանական պայմանավորվածություններ։ Այս հարցն առաջացավ Աշոտյանի այն հայտարարությունից հետո, թե Հովիկ Աբրահամյանի կառավարությանը հաջողվել է մեղմացնել արտաքին, միջազգային տնտեսական զարգացումների արդյունքում կուտակված ռիսկերը։ Մեջբերում ենք. «Ակնհայտ է, որ Հովիկ Աբրահամյանի կառավարությանը հաջողվել է Հայաստանում մեղմացնել արտաքին, միջազգային տնտեսական զարգացումների արդյունքում կուտակված ռիսկերը, արձանագրել տնտեսական զարգացման ցուցանիշներ, որոնք միգուցե մեր ներքին պահանջարկն ու ակնկալիքները չեն բավարարում, սակայն դրական տենդենց են իրենց մեջ կրում և շատ ու շատ երկրների համար գրավիչ ցուցանիշներ կարող էին դիտվել»։

Իսկ ահա Սերժ Սարգսյանը հաստատեց, որ Հովիկ Աբրահամյանը առաջիկա ընտրություններում ակտիվորեն ներգրավված է լինելու։ «Շատ-շատ շնորհակալ եմ, պարոն Աբրահամյան: Ասեմ, որ Հովիկ Աբրահամյանը պատրաստվում է ակտիվորեն մասնակցել գալիք խորհրդարանական ընտրություններին, այնպես որ մեր համատեղ աշխատանքը շարունակվելու է, անշուշտ»,- նշել է Սերժ Սարգսյանը:

Այսպիսով՝ կարող ենք եզրակացնել, որ Հովիկ Աբրահամյանի հրաժարականը միայն ու միայն պայմանավորված է առաջիկա ընտրություններում նրա ներգրավվածությամբ, այլ ոչ թե տնտեսական զարգացման դրական ցուցանիշներ չգրանցելով։ Վարչապետի պաշտոնը համատեղել ընտրական շտաբի պետի պաշտոնի հետ, համաձայնեք, դժվար կլինի։ Այս առումով լավ բնորոշում էր տվել «Ժառանգություն» կուսակցության փոխնախագահ Արմեն Մարտիրոսյանը. «2017 թվականի խորհրդարանական ընտրություններն, այսպես շարունակվելու դեպքում, համատարած կեղծիքներով է լինելու։ Ամբողջ խախտումների ծավալը վերագրվելու է Հովիկ Աբրահամյանին և իրեն ուղարկելու են ոչ պատվավոր հանգստի։ Ես կարծում եմ՝ սա քաղաքական առումով երևի թե կարող ենք համարել իր կարիերայի ավարտ»։

Քրիստինա Աղալարյան