Երանի այն Հայաստանի բնակիչներին, որի վարչապետն այդ պաշտոնում իր աշխատանքը կընկալի որպես խաչելություն

Ազգային ժողովում երեկ լրագրողների հետ զրույցի ժամանակ ԱԺ նախագահի տեղակալ, ՀՀԿ փոխնախագահ Էդուարդ Շարմազանովն ասել է, որ Հովիկ Աբրահամյանի ղեկավարած կառավարությունը նրանը չի եղել, այլ Հանրապետական կուսակցությանը, և որ «Հովիկ Աբրահամյանի կառավարության բոլոր թերացումների և առավելությունների, բացթողումների և ձեռքբերումների պատասխանատուն ՀՀԿ-ն է»: Նա նաև շեշտել է, որ իրենք, 1999-ից սկսած, և՛ բացասականի, և՛ դրականի տերն են:

Իհարկե, հենց այդպես էլ կա, Շարմազանովը շատ ճիշտ բան է ասել, միայն թե անհասկանալի է՝ կառավարության բացթողումների համար ՀՀԿ-ն ինչպե՞ս է պատասխանատու, սոսկ բառերո՞վ, մերկապարանոց հայտարարություններո՞վ (քիչ խելք կամ խորամանկություն ունեցող ցանկացած մեկը կարող է բառերով պատասխանատու հանդես գալ), թե նաև գործով, և եթե նաև գործով, ապա, օրինակ, Հովիկ Աբրահամյանի գլխավորած կառավարության ժամանակ որոշակի ինչպե՞ս է արտահայտվել ՀՀԿ-ի այդ պատասխանատվությունը, որ մեր հասարակության շատուշատ անդամներ դա ինչ-որ չեն զգացել…

Դե, եթե ՀՀԿ-ն պատասխանատու է, թող, ուրեմն, պատասխան տա այն ահավոր և աղետալի արտագաղթի համար, որն եղավ անցած տարիների ընթացքում ու շարունակվում է, տեսնեմ ինչպե՞ս է պատասխան տալու: Սփյուռքի մեր հայրենակիցների զանգվածային ներգաղթը կազմակերպելու (ինչպես խորհրդային տարիներին էր), ժողովրդագրական առկա հիմնախնդիրները լուծելու և Հայաստանի Հանրապետությունը հզորացնելու փոխարեն, մենք ունենք ՀՀ բնակիչների զանգվածային արտագաղթ:

Քանի՞ հայ և հայկական ընտանիք եկավ Իրաքից և, հատկապես, Սիրիայից այստեղ, բայց Հայաստանի Հանրապետությունում մնալու փոխարեն, գնացին այստեղից: Եթե լավ կառավարություն և երկրի լավ կառավարում ունենայինք, կգնայի՞ն… Պատկերացնո՞ւմ եք՝ նույնիսկ այնպիսի դեպք է եղել, որ Սիրիայից ՀՀ եկած հայը՝ Հագոպ Դերսեսեսյանը, չցանկանալով այստեղ մնալ, փորձել է նույնիսկ հանցանք կատարելու գնով (կեղծ անձնագիր ձեռք բերելով) ՀՀ-ից մեկնել Իրան:

Ահա վերը նշվածը և, ընդհանրապես, Հայաստանից մեր հայրենակիցների զանգվածային արտագաղթն է ՀՀԿ-ական Տիգրան Սարգսյանի և Հովիկ Աբրահամյանի ղեկավարած կառավարությունների գործունեության ամենաիրական գնահատականը: Հետևաբար նախորդ կառավարության գործունեության բացասական կողմը սոսկ «թերացում» և բացթողում բառերով արտահայտելը չափազանց մեղմ է ստացվում, հետևաբար և իրականությունն ամբողջովին չարտահայտող և ոչ օբյեկտիվ գնահատում:

Կամ' ի՞նչ է նշանակում վարչապետի պաշտոնից Հովիկ Աբրահամյանի հրաժարականի կապակցությամբ Շարմազանովի երեկվա ասածը, որ եթե կա պետական շահ, չպետք է վերմակը գցես միայն քո վրա, այլ պետք է մտածես ապագայի մասին: Ապրիլյան պատերազմից և ոստիկանության ՊՊԾ գնդի տարածքի գրավումից հետո՞ էլ իշխանության մտածելակերպում ոչինչ չի փոխվել… Հիմա՞ էլ վարչապետի պաշտոնն ընկալվում է իբրև վերմակը սեփական անձի վրա գցելու հնարավորություն:

Ախր ով ով, գոնե Շարմազանովը, որը վարկաբեկված չէ վերմակն իր վրա գցելով, որքան տեղյակ եմ, համեստ կամ գոնե այլոց համեմատ, համեստ կյանքով է ապրում, դա չպետք է ասեր: Պետք է գիտակցեր, որ եթե ուզում ենք նորմալ պետություն ունենալ, ավելի ճիշտ, չզրկվել պետությունից, ապա իրենք, որպես իշխանություն, պետք է այնպիսի պայմաններ ստեղծեն, որ իշխանության գոնե ղեկավար կազմում իշխանության ընձեռած հնարավորությունները չընկալվեն որպես վերմակ, և վերմակը սեփական անձի վրա գցելու մտայնությունը վերանա:

Երանի այն Հայաստանի բնակիչներին, որի վարչապետը չի լինի մեկը, որը «մանկուց» սիրել է այդ պաշտոնը, ձգտել դրան և ամեն կերպ պայքարել այդ պաշտոնին հասնելու համար՝ այն ընկալելով որպես իր և իր մերձավորների համար վերմակ, իշխանության համակարգում նման բարձր պաշտոնի ընձեռած հնարավորությունների աղբյուր:

Երանի այն Հայաստանի բնակիչներին, որի վարչապետը կլինի մեկը, որին խնդրելով, համոզելով, գրեթե զոռով բերած, նշանակած կլինեն այդ պաշտոնին, և որը վարչապետի պաշտոնը կընկալի իբրև մի խաչ, և այդ պաշտոնում իր աշխատանքը՝ որպես խաչելություն հանուն իր ազգի և պետության: Ուզում եմ հավատալ, որ Կարեն Կարապետյանը հենց այն մարդն է, որն իրեն երկար խնդրելու, համոզելու փորձերից հետո մեծ դժվարությամբ է տվել ՀՀ վարչապետի պաշտոնում աշխատելու իր համաձայնությունը, միանգամից չի ասել «այո» և միանգամից չի նետվել այդ պաշտոնին' այն ընկալելով որպես վերմակ: Չգիտեմ, ուզում եմ հավատալ, մնացյալը ցույց կտա ժամանակը…

Արթուր Հովհաննիսյան