Հնդկական օվկիանոսի մեջտեղում գտնվող քաղաքը

Երբ խոսքը գնում է Մալդիվների մասին, մենք հաճախ պատկերացնում ենք անծայրածիր դրախտ՝ յուրաքանչյուրի ճաշակին համապատասխան զվարճանքներով: Սակայն Մալդիվները ոչ միայն զբոսաշրջիկներն են, որոնք վայելում են բնությունը, այլև հասարակ քաղաքացիները, ովքեր բնակվում են Մալդիվյան Հանրապետությունում և հիմնականում կենտրոնացած են պետության գլխավոր քաղաքում՝ Մալեում:

Մալդիվյան կղզիները բնակեցվել են դեռևս երկու հազարամյակ առաջ Հնդկաստանում ապրող ցեղերի կողմից: 7-րդ դարում կղզիները սկսեցին գաղութի վերածել արաբները: Երկար ժամանակ տեղի բնակիչները բուդդիզմին էին հետևում, և միայն 13-րդ դարում Մալդիվներում դոմինանտող կրոն դարձավ իսլամը: Ավելի ուշ Մալդիվները դարձան եվրոպական պետությունների տնտեսական պայքարի կենտրոնը: 16-րդ դարում պորտուգալացի ծովագնացները կղզիներից մեկում հիմնեցին առևտրային կետ, որը հետագայում վերաճեց քաղաք Մալեի:

Այսօր Մալեն աշխարհում ամենափոքր մայրաքաղաքներից մեկն է, որը զբաղեցնում է ընդամենը 5,8 քկմ տարածք: ՄԻևնույն ժամանակ այն համարվում է հանրապետության ամենախիտ բնակեցված կետը: Մալդիվների քաղաքացիների մեծ մասը փորձում է բնակություն հաստատել հենց Մալեում, որտեղ կկարողանան ունենալ կայուն աշխատանք ու ժամանակակից կյանքի համար անհրաժեշտ բոլոր պայմանները: Բնակչության խտությամբ այս քաղաքը համարվում է առաջատարներից մեկը ողջ աշխարհում. փոքրիկ տարածության վրա ապրում են ավելի քան 130 000 մարդիկ:

Մայրաքաղաքը, որը բոլոր կողմերից շրջապատված է օվկիանոսով, դեպի մեծ ցամաք ցամաքային ճանապարհ չունի, այդ պատճառով ստիպված է տարբեր ձեռնարկություններ հիմնել  և ապահովել բոլոր անհրաժեշտ պայմանները բնակչության համար: Խմելու ջուրը հոսում է Երկրի խորքում գտնվող հորերից, իսկ էլեկտրաէներգիան ստանում են քաղաքի ծայրամասերում տեղակայված դիզելային էլեկտրակայաններից:

Մալեում ամենակենսառատը ձկնորսական թաղամասն է: Այստեղ ապրում ու աշխատում են ձկնորսները, ովքեր իրենց որսը վաճառում են հենց նավակների միջից: Քաղաքում կան ֆուտբոլի, թենիսի դաշտեր:

Իրենց գոյության 2500 տարիների ընթացքում Մալդիվները չեն ունեցել սեփական մշակույթ, խոհանոց: Մալդիվցիների համար գոյություն ունի միայն մեկ համալսարան, որը նախատեսված է հազարավոր կղզիների համար: Իհարկե, որակյալ բարձրագույն կրթություն ստանալ ցանկացողները մեկնում են արտասահման, սակայն հիմնականում հետ են վերադառնում հայրենիք:

Երեխաները մասնագիտական ընտրության մեծ բազմազանություն չունեն. նրանք հիմնականում զբաղվում են կա՛մ ձկնորսությամբ, կա՛մ զբոսաշրջությամբ: Մալդիվցիների համար երկրորդ տարբերակն առավել գրավիչ է: Հանրապետության նախագահը պարտադրել է հյուրանոցներին իրենց աշխատակիցների 50%-ին վերցնել տեղի բնակչությունից՝ այդպիսով ապահովելով իր քաղաքացիներին աշխատանքով: Մալդիվները դրախտ է, սակայն միայն զբոսաշրջիկների համար:

Աղբյուրը՝ ԱՅՍՏԵՂ: