2018-ի՝ սառույցին գրված նախընտրական խոստումները

2018 թվականին «Իմ քայլը» դաշինքը ներկայացրել էր նախընտրական մի ծրագիր, որի իրագործման համար էլ հպարտ քաղաքացիներից քվե էր խնդրում: Անցել է երեք տարի, այսօր այս ուժը նորից գնում է ընտրությունների «Ապագա կա» կարգախոսով և նորից շռայլում է բազմատեսակ խոստումներ: Իսկ արդյո՞ք այս երեք տարվա ընթացքում իշխանությունները կատարել են տված խոստումները:

Դիցուք՝ 2018-ի ծրագրում  «Իմ քայլը» խոստանում էր Հայաստանում չեն լինի արտոնյալներ եւ կապահովվի բոլոր մարդկանց հավասարությունը օրենքի առաջ:

Խոստանում էր վերացնել արհեստական տնտեսական մենաշնորհները:

Խոստումների շարքում էին՝ Հայաստանի Հանրապետության եւ Արցախի Հանրապետության անվտանգության մակարդակի շարունակական բարձրացումը, Արցախի ինքնորոշման իրավունքի միջազգային ճանաչումը:

Աշխատանքի եւ ներդրումների խրախուսումը, աղքատության հաղթահարումը:

Բարեկեցության շարունակական բարձրացումը՝ աղքատությունը Հայաստանում հասնում է 30 տոկոսի:

Պետական ծախսերի արդյունավետության շարունակական բարձրացումը՝ պարգևավճարները դրա վառ ապացույցն են:

Կանաչ գոտիների պահպանումը եւ բազմապատկումը, քաղաքաշինական միջավայրի մարդակենտրոն կազմակերպումը՝ այսօր լրջորեն քննարկվում է Ամուլսարի վերաշահագործումը:

Ծրագրում նաև նշվում էր՝ Հայաստանի Հանրապետության ազգային անվտանգության համար առաջնային է ոչ միայն Զինված ուժերի մարտունակության, հատուկ ծառայությունների ու դիվանագիտական կորպուսի գործունակության շարունակական բարձրացումը, այլեւ Հայաստանի բնակչության թվի աճը. ըստ այդմ` առաջիկա 20 տարիներին ՀՀ բնակչության թիվը պետք է կրկնապատկվի:  Երբևէ Հայաստանից արտագաղթը նման տեմպերով տեղի չի ունեցել:

Քաղաքականությունը պետք է լինի հրապարակային. քաղաքական գործընթացների, դրանց բովանդակության ու մանրամասների վերաբերյալ հանրության առավելագույն իրազեկումը ժողովրդավարության կարեւորագույն բաղադրիչ է, որն անհնար է իրագործել առանց խոսքի, մամուլի եւ համացանցի ազատության: Հանրային, պետական հարցերի վերաբերյալ քաղաքական, հանրային բանավեճն անընդհատ գործընթաց է եւ չպետք է դադարի՝ դառնալով հանրային էներգիայի հարաճուն աղբյուր: Երեք տարի անց այս խոստումը տված իշխանությունները թշնամու հետ ստվերային գործարքների մեջ են և հանրությունից գաղտնի փաստաթղթեր են ստորագրում:

Հպարտ քաղաքացիներին խոստացվել էր նաև անկախ դատական համակարգ, մինչդեռ երեք տարվա մեջ բազմաթիվ էին փաստերը, որոնք գալիս են ապացուցելու՝ իշխանությունները աննախադեպ ճնշումներ են գործադրել և գործադրում դատական համակարգի վրա:

Ղարաբաղի հարցի կարգավորման որեւէ ծրագրի իրագործում հնարավոր է միայն Լեռնային Ղարաբաղի՝ բանակցային լիարժեք կողմի կարգավիճակի վերականգնմամբ, առանց որի համաձայնության` հարցի կարգավորման որեւէ տարբերակ չի կարող համարվել դե յուրե ընդունված: Սա, թերևս, առանց մեկնաբանության:

Զինված ուժերի մարտունակության եւ արդյունավետության համապատասխանեցումը անվտանգության միջավայրի փոփոխվող պահանջներին պաշտպանության ոլորտում մեր քաղաքական առաջնահերթությունն է՝ նշված էր «Իմ քայլի» ծրագրում: Սակայն մայկա-կլուբնիկ օպերացիայից զատ այս իշխանությունները բանակի մարտունակության բարձրացման ուղղությամբ ոչինչ չարեցին:

Անվտանգության ապահովման կարեւորագույն բաղադրիչ է հայրենական ռազմական արդյունաբերության զարգացումը: Հայկական զինված ուժերը համալրված են լինելու տեղական ռազմական արդյունաբերության արտադրանքով, որը շարունական կատարելագործման միջոցով ապահովելու է բանակի մարտունակությունը, ասում էին Իմքայլականները: Դուբայի ռազմական էքսպոյում Հայաստանի դատարկ տաղավարը թերևս ամենախոսուն ապացույց է այն բանի, թե որքանով է կատարվել այս խոստումը:

Այսքանից հետո հանրույթանը ապագա են խոստանում այն իշխանությունները, որոնք երեք տարում չեն կատարել սեփական նախընտրական ծրագրի և ոչ մի առանցքային կետ: