Առանցքային հանձնաժողովն՝ ընդդիմության և ՔՊ ամբիցիաների բավարարման թատերաբեմ

ԱԺ պաշտպանության և անվտանգության հարցերի մշտական հանձնաժողովում շարունակվում է արդեն ամիսներ ձգվող աբսուրդային իրավիճակը: Ընդդիմությունն ու իշխանությունները` ի դեմս ՔՊ-ի, արդեն 8-րդ անգամ չեն կարողանում հանձնաժողովի փոխնախագահ ընտրել, որովհետև ընդդիմադիրներն ամեն անգամ այդ պաշտոնին առաջադրում են Արթուր Ղազինյանի թեկնածությունը, ՔՊ-ն էլ ամեն անգամ տարբեր պատճառաբանություններով այն մերժում է:

Հարց է առաջանում՝ մինչև ե՞րբ պետք է շարունակվի այս իրավիճակը, որը բնավ հարիր չէ պառլամենտական երկրին: Տպավորություն է, որ թե՛ ընդդիմության, թե՛ իշխանության համար հանձնաժողովը վեր է ածվել հարաբերություններ պարզելու, սեփական գերսկզբունքայնությունը ի ցույց դնելու, ինքնահաստատվելու ամբիոնի, մինչդեռ ԱԺ ամենակարևոր և առանցքային հանձնաժողովի մասին է խոսքը, որի դերը և նշանակությունը պատերազմից հետո կրկնակի անգամ աճել է: 

Մինչդեռ կարևորագույն հարցեր լուծելու, քննարկումներ անելու, նախագծեր հաստատելու փոխարեն՝ հանձնաժողովը տարված է պարզ աթոռակռվով: Հարցերն էլ իրենք իրենց կլուծեն, հետպատերազմյան երկիրն էլ ինքն իրեն ոտքի կկանգնի, կարևորը, որ ընդդիմությունը ցույց տա՝ որքան սկզբունքային է, իսկ իշխանությունը ցույց տա` որքան անհանդուրժող է նախկինների հանդեպ: Ընդդիմադիրների և իշխանավորների ամբիցիաներից տուժում է միայն պառլամենտարիզմը, ԱԺ հանձնաժողովի աշխատանքը և քաղաքացիները, ով իր հարկերի դիմաց ստիպված է ամեն շաբաթ կրակոտ ռազբորկաների ականատես լինել սույն հանձնաժողովում: 

Այս հանձնաժողովը չի ստեղծվել նրա համար, որ Արթուր Ղազինայնը արժանանա բաղձալի պաշտոնին, այն ստեղծվել է երկրի առջև ծառացած անվտանգային մարտահրավերներին ադեկվատ լուծումներ գտնելու համար, մինչդեռ այսօր ընդդիմության և իշխանության համատեղ ջանքերով հանձնաժողովը բառի բուն իմաստով` մատնված է պարապուրդի: