2021-ի աղմկահարույց քրեական գործերը. ինչո՞ւ «սայլը» տեղից չի շարժվում

Հայաստանի իշխանությունները փորձում են ստեղծել տպավորություն, որ այս տարի աննախադեպ և հուժկու պայքար է մղվել կոռուպցիոն հանցագործությունների դեմ և գրանցվել են ոչ պակաս աննախադեպ արդյունքներ:

Իրականում իրավիճակը փոքր-ինչ այլ է. այս տարի հարուցված և նախկին պաշտոնյաներին առնչվող քրեական գործերը, կարծես թե, դոփում են տեղում:

Դիցուք՝ առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություն կատարելու կասկածանքով ձերբակալվել է 2018-2020 թվականներին Հայաստանի պաշտպանության նախարար Դավիթ Տոնոյանը:

Երրորդ նախագահ Սերժ Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել՝ պաշտոնավարման տարիներին գործարար Սիլվա Համբարձումյանից ստացած կաշառքի մեղադրանքով:

Գյումրիի նախկին քաղաքապետի Վարդան Ղուկասյանին պետական, համայնքային բազմաթիվ գույքեր չարաշահումներով օտարելու մեղադրանք է առաջադրվել:

Հայաստանի նախագահի աշխատակազմի նախկին ղեկավար, նախկին փոխվարչապետ Արմեն Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել առանձնապես խոշոր չափերով` շուրջ 5 միլիարդ ՀՀ դրամի` հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտներն օրինականացնելու համար;

Ապօրինի ծագում ունեցող գույքի բռնագանձման գործընթացի շրջանակներում մեղադրանք է ներկայացվել ԱԱԾ նախկին բարձրաստիճան պաշտոնյա Սերոբ Հարությունյանին:

Հատուկ քննչական ծառայությունը բավարար և հիմնավոր է համարել «ՁորաՀԷԿ-ի» օտարման գործի ապացույցները, որով մեղադրյալ է ՀԾԿՀ նախկին նախագահ Ռոբերտ Նազարյանը:

Արագածոտնի նախկին մարզպետ Սարգիս Սահակյանին մեղադրանք է ներկայացվել խարդախության եւ պաշտոնեական լիազորությունները չարաշահելու համար:

Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը պատեհ և անպատեհ առիթներով հայտարարում է, որ Հայաստանում այլևս կոռուպցիա չկա, սակայն, որոշակի պատմությունների կիազակետում են հայտնվել նաև Փաշինյանի յուրայինները: Այսպես՝ կոռուպցիոն և տարատեսակ այլ սկանդալների կիզակետում են հայտնվել առողջապահության նախկին նախարար Արսեն Թորոսյանը, առողջապահության նախկին փոխնախարարը, Երևանի քաղաքապետ Հայկ Մարությանը, սոցապ նախկին նախարար Զարա Բաթոյանը, ՊԵԿ բարձաստիճան պաշտոնյաներ: Բոլորի դեպքում էլ՝ քար լռություն:

Ստացվում է` նոր Հայաստանում կոռուպցիոն հանցագործությունները բացահայտվում են, սակայն, դրանք, որպես կանոն, վերաբերվում են, այսպես ասած, «մանր ձկներին», իսկ խոշորների բախտը թերևս բերում է: Համենայնդեպս, ակնհայտ է, որ ո՛չ նախկին, ո՛չ գործող իշխանության ներկայացուցիչների շուրջ ծագած սկանդալները և հարուցված քրեական գործերը առաջ չեն գնում և հանգուցալուծում չեն ստանում: