Ովքե՞ր են իրականում «ղեկավարում» Շիրակի մարզը

Վերջին շրջանում ակնհայտ կերպով նկատվում է Շիրակի մարզպետ Նազելի Բաղդասարյանի պասիվությունը և երկրորդ պլան մղվելը: Նրա պասիվությունը համընկավ Շիրակի նոր փոխմարզպետների նշանակման հետ: Հունվարի 5-ին Փաշինյանի որոշմամբ Շիրակի փոխմարզպետներ են նշանակվել Կարեն Մանուկյանը  և Ալբերտ Այվազյանը:

Նշանակումից հետո Շիրակի մարզպետարանի պաշտոնական ֆեյսբուքյան էջում գերակշռում են հենց երկու փոխմարզպետների գործունեության, հանդիպումների մասին ռելիզները, իսկ ահա Նազելի Բաղդասարյանը թեև, անշուշտ, փորձում է պահել պլանկան, սակայն, ակտիվության մակարդակով ակնհայտորեն գտնվում է իր տեղակալների ստվերում:

1957 թվականին ծնված Ալբերտ Այվազյանն Առափի համայնքի 31 տարվա գյուղապետն էր, մասնագիտությամբ գյուղատնտես է, երկու տարի աշխատել է որպես Առափիի գլխավոր գյուղատնտես, 5 տարի էլ՝ Ախուրյանի շրջկոմում։ Նա դեկտեմբերի 5-ին  ՔՊ-ի կողմից մասնակցում էր Ախուրյան խոշորացված համայնքի ՏԻՄ ընտրություններին, իշխող ուժի համայնքապետի թեկնածուն էր, սակայն պարտվեց:

Մյուս փոխմարզպետին՝ 1965 թվականին ծնված Կարեն Մանուկյանին, Շիրակի մարզում առավել շատ ճանաչում են որպես գեներալ Աշոտ Գիզիրյանի  հետ մտերիմ անձ։ Գիզիրյանն իր հերթին նախկինում զբաղեցրել է Շիրակի մարզպետի պաշտոնը և լքել է այն 2013 թվականին:  Մանուկյանը երկար տարիներ աշխատել է պետական համակարգում, զբաղեցրել է նաև Շիրակի մաքսատան պետի պաշտոնը, 2013  թվականի հունվարի 18-ին պետական կառավարման համակարգում արդյունավետ աշխատանքի համար պարգևատրվել  նախագահ Սերժ Սարգսյանի կողմից «Անանիա Շիրակացի» մեդալով։

Փոխմարզպետների ակնհայտ ակտիվության և Նազելի Բաղդասարյանի ստվերում հայտնվելու ֆոնին հարց է առաջանում՝ ո՞վ է դե-ֆակտո ղեկավարում Շիրակի մարզը՝ Առափիի երկար տարիների գյուղապետ աշխատած Այվազյա՞նը, թե՞ գեներալ Գզիրյանի մտերիմը: Ի դեպ, չի բացառվում որ մարզում խաղի կանոններ թելադրողը հենց Նազելի Բաղդասարյանն է, պարզապես վերջինս ընդհատակ է անցել, որպեսզի քննադատության առյուծի բաժինը բաժին հասնի հենց իր տեղակալներին, իսկ ինքը մնա ստվերում:

Նազելի Բաղդասարյանի հետ Շիրակի մարզում, կարծես թե, որոշակի հետաքրքրություններ ունի նաև Ռոմանոս Պետրոսյանը, թեև, անշուշտ, վերջինիս կուռացիայի տակ ոչ թե Շիրակի, այլ Կոտայքի մարզն է, բայց ինչպես ասում են՝ Նոր Հայաստանում այլևս ոչնչից չենք զարմանա: Բացի այդ, Ռոմանոս Պետրոսյանը ՏԻՄ ընտրություններին ընդառաջ Գյումրիում մասնակցել էր «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության Գյումրու տարածքային կառույցի ստեղծմանը: Բացի այդ, Ռոմանոս Պետրոսյանը, կարծես թե, բավականին ջերմ հարաբերությունների մեջ է Շիրակի նախկին մարզպետ Կարեն Սարուխանյանի հետ, ով դեմ չէր լինի սասանել Բաղդասարյանի դիրքերը և վերադարձնել իր երբեմնի կշիռը մարզում:

Սարուխանյանը, ինչպես գիտենք, ձախողեց ՏԻՄ ընտրությունները, ինչի արդյունքում էլ ՔՊ-ն պարտվեց Ախուրյանում: Սարուխանյանը Ախուրյանի ավագանու նիստին էր անգամ մասնակցում՝ աջակցելով Ալբերտ Այվազյանին: Շիրակում պարտվելու արդյունքում էլ Սարուխանյանը, կարծես թե, կորցրեց մարզում խաղի կանոններ թելադրողի կարգավիճակը և անգամ հեռացվեց ԱԻՆ-ից՝ մարզը զիջելով Նազելի Բաղդասարյանին: Ի տարբերություն նրա՝ Ռոմանոս Պետրոսյանին, այնուամենայնիվ, հաջողվել է որոշակի ազդեցություն պահպանել Կոտայքի մարզում, քանի որ Հրազդանում, Գառնիում, Ծաղկաձորում անցկացված ՏԻՄ ընտրություններում հաղթել են հենց Պետրոսյանի ազդեցության տիրույթում գտնվող թեկնածուները:

Դժվար է ասել, թե ով է դե-ֆակտո կառավարում այսօր Շիրակի մարզը, սակայն մարզպետի պասիվությունը և փոխմարզպետների ակտիվությունը, հատկապես հաշվի առնելով, թե ինչ ֆիգուրներ են կանգնած նրանց հետևում, որոշակի մտորումների առիթ է տալիս...