Նախկին ընդդիմադիրների և իրավապաշտպանների երկակի ստանդարտները՝ 2017-ին և այսօր

Հետհեղափոխական Հայաստանում շարունակում են դեպքեր գրանցվել, երբ կալանքի տակ գտնվող անձինք մահանում են բանտում, իսկ երեկ գրանցվեց հերթական մահը՝ արդեն դատարանի դահլիճում: 2018-ին գալով իշխանության Նիկոլ Փաշինյանն ու թիմը հայտարարում էին, որ իրենք դառնալու են քաղաքացու իրավունքների գլխավոր պաշտպանները, որ այլևս որևէ մեկը ապօրինի կալանքի չի ենթարկվի, չի հայտնվի բանտում իր քաղաքական հայացքների համար, ինչ խոսք՝ բանտում կամ դատարանի դահլիճում մահանալն էլ թավշյա հեղափոխականները անշուշտ բացառում էին:

Շատերը հիմքեր ունեին նրանց հավատալու, քանի որ ժամանակին ակտիվ ընդդիմադիրները հասցրել էին իրենց վերը նշված ակտիվությունը ցուցաբերել մի շարք ողբերգական դեպքերի առթիվ: Մասնավորապես, բոլորի հիշողության մեջ թարմ է թե ինչ արձագանք հետևեց Հաց Բերողի՝ կալանավայրում մահանալուց հետո: Հարցը գտնվում էր անձամբ Նիկոլ Փաշինյանի ուշադրության ներքո, մինչ Արթուր Սարգսյանի մահը նա ակտիվորեն պայքարում էր վերջինիս ազատ արձակվելու համար:

Ահա Փաշինյանի ևս մեկ արձագանքը, արդեն ողբերգական դեպքից հետո

Հաց բերողի մահվանից հետո Նիկոլ Փաշինյանը, Էդմոն Մարուքյանը, Տիգրան Ավինյանը ասուլիսի ընթացքում պահանջում էին իշխանություններից՝ հանրությանը սպառիչ պատասխաններ տալ, թե ովքեր են պատասխանատու Արթուր Սարգսյանի մահվան համար և պատժել վերջիններին

Ինչպես տեսնում ենք վերը նշված ակցիային մի շարք ծանոթ դեմքեր են մասնակցում, ովքեր այսօր ունեն բարձր պաշտոններ՝  Հայկ Կոնջորյանը, Մխիթար Հայրապետյանը,Տիրգան Ավինյանը, Արայիկ Հարությունյանը:

Իր հերթին ընդդիմադիր պատգամավոր Լենա Նազարյանը ժամանակին գլխավոր դատախազից պահանջում էր տալ քաղբանտարկյալ տերմինի սահմանումը, այսօր նա իհարկե նման պահանջներ դատախազությանը չի ներկայացնում:

Պատգամավոր Վահագն Հովակիմյանը, ով ժամանակին՝ հասարակության մեծ մասի պես անհաշտ էր Արթուր Սարգսյանի կալանավորման հետ, այսօր լռում է, երբ իր ղեկավարած երկրում չորս տարվա մեջ արդեն իսկ չորս նման ողբերգական դեպք է արձանագրվում: Հետաքրքիր է՝ այլևս անհաշտ չէ՞, թե այլ պատճառ կա նման լռության համար, դիցուք՝ իշխանության քաղցրությունը:

Իրավապաշտպան, «Իրավունքի եւ ազատության» ՀԿ նախագահ Վարդան Հարությունյանը 2017-ին կարծիք էր արտահայտում, որ  Արթուր Սարգսյանը դարձավ ներկա իշխանությունների հերթական զոհը, ավելացավ Մարտի 1-ի զոհերին։ Նրա կարծիքով՝ Հայաստանում միշտ էլ կգտնվեն մարդիկ, որոնք պատրաստ են բանտ գնալ, հրապարակ դուրս գալ եւ պայքարել, հացադուլ հայտարարել։

Իրավապաշտպան, Քաղաքացիական ասամբլեայի Վանաձորի գրասենյակի ղեկավար Արթուր Սաքունցը նկատեց, որ ներկա համակարգը հակված չէ փոփոխությունների եւ պատժում է իր դեմ դուրս եկողներին։ Նա հիշեց, թե ինչպես Հյուսիսային Իռլանդիայում ապստամբների խումբը պայքարեց եւ հասավ նրան, որ իրեն ճանաչեցին որպես ռազմագերի։ Արթուր Սարգսյանի մահը իրավապաշտպանը համարում է սպանություն, որի համար անմիջական պատասխանատվություն է կրում Սերժ Սարգսյանը։ Նա ասաց, որ Սերժ Սարգսյանի հրահանգով են երկրորդ անգամ կալանավորել Արթուր Սարգսյանին, քանի որ Հաց բերողը երբեւէ փախուստի փորձ չի արել, չի խուսափել նախաքննությունից։

Նույն Սաքունցը հեղափոխությունից հետո Սորոսի հիմնադրամից ստացել է 130 000 դոլարի չափով գրանտ: Ծրագրի նպատակն է նպաստել խոցելի խմբերին մարդու իրավունքների արդյունավետ պաշտպանությանը `բարելավելով քաղաքացիական վերահսկողության մեխանիզմները` կանխելու ապագա խախտումները և չարաշահումները եւ հասարակության իրազեկվածությունը մարդու իրավունքների արժեքների և խաղաղության հիմնախնդիրների վերաբերյալ:

Ինչպես տեսնում ենք վերը նշված բոլոր անձինք այսօր կամ բարձրաստիճան պաշտոնյա են, կամ շարունակում են նստած մնալ գրանտային ասեղների վրա, այդ թվում՝ պետությունից ստանալով լոյալ վերաբերմունք և ինչու ոչ նաև դրամաշնորհներ: Իշխանության քաղցրությունը ստիպել է վերջիններիս մոռանալ այն ամենը, ինչ իրենք պնդում և հայտարարում էին ընդամենը մի քանի տարի առաջ և այսօր, երբ Նոր Հայաստանում տեղի են ունենում բառացիորեն նույն ողբերգական դեպքերը և պրոցեսները՝ նրանք նախընտրում են լռել, ինչ՞ է սա, եթե ոչ երկակի ստանդարտների անթաքույց արտահայտում...