Թիմակիցներից ում և ինչու է «ժերտվա տվել» Նիկոլ Փաշինյանը. ո՞վ է հաջորդ «զոհը»

Հեղափոխությունից հետո հետևելով Նիկոլ Փաշինյանի վարքած քաղաքականությանն իր իսկ յուրայինների և թիմակիցների հանդեպ` կարելի  է անել եզրակացություն, որ վերջինս սեփական իշխանությունը պահպանելու համար պատրաստ է զոհաբերել անգամ նրանց: Դա ապացուցվում է կոնկրետ օրինակներով, երբ Նիկոլ Փաշինյանը, խնդիր ունենալով ջրից չոր դուրս գալ այս կամ այն հարցում, առանց վարանելու սլաքները թեքել է դեպի իր թիմակիցները` ժերտվա տալով հենց նրանց: 

«Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի կողմից հավաքագրված և Հայաստանի պետական բյուջե փոխանցված միջոցների օգտագործումն ուսումնասիրելու նպատակով իրավունքի ուժով ստեղծվել է Ազգային ժողովի քննիչ հանձնաժողով։ Սա արվեց առաջին հերթին հենց Փաշինյանի նախաձեռնությամբ և Փաշինյանից՝ բյուջեի միջոցները մսխելու մեղադրանքը հանելու համար: Արդյունքում` թիրախում հայտնեց Փաշինյանի վաղեմի մտերիմ ընկեր Հայկակ Արշամյանը՝ հիմնադրամի տնօրենը, ում կողմն էլ ուղղվեցին թե՛ իրավապահների, թե՛ ԱԺ-ի, թե՛ հանրության ուշադրությունը:

Հեղափոխությունից ամիսներ անց, երբ Նիկոլ Փաշինյանը քաղաքական խնդիրներ լուծելու նպատակով ցանկանում էր գնալ կտրուկ փոփոխությունների դատական համակարգում՝ դրան ոչ միանշանակ արձագանքեց թե՛ միջազգային հանրությունը, թե՛ այն ժամանակվա արդարադատության նախարար Արտակ Զեյնալյանը: Նիկոլ Փաշինյանի թիմը անմիջապես փորձեց դա ներկայացնել այնպես, կարծես հենց նախարարի՝ ժամանակին ռեֆորմների չգնալու արդյունքում է Փաշինյանը ստիպված գնալ այսչափ ռադիկալ և ռեզոնանսային քայլերի: Մինչդեռ հասկանալի է, որ դատական համակարգի բարեփոխումները չէին կարող իրականցվել առանց վարչապետի դաբրոյի: Ստացվում է՝ Փաշինյանին պարզապես «ձեռք չէր տալիս», օրինակ, հինգ կամ վեց ամիս առաջ սկսել դատական համակարգի բարեփոխումները. նա սպասում էր հարմար պահի՝ փողոցի օգնությամբ հարցը լուծելու հնարավորությանը: Եվ ահա, երբ եկել է հարմար պահը, Փաշինյանն անցնում է գրոհի՝ զոհաբերելով անգամ իր կաբինետի անդամին:

Ամիսներ առաջ ՔՊ-ն անվստահություն հայտնեց Երևանի քաղաքապետ Հայկ Մարությանին: Ընդ որում, հարկ է նշել, որ այն ժամանակ, երբ Նիկոլ Փաշինյանը գովում և աջակցում էր Հայկ Մարությանին, վերջինս առանձնակի կատարած աշխատանք նույնիսկ չուներ, իսկ հիմա, երբ, կարծես, այս առումով սայլը տեղից շարժվում է, ՔՊ-ն և Փաշինյանը հանկարծ դժգոհում են քաղաքապետից: Սա ևս մեկ անգամ գալիս է ապացուցելու, որ Փաշինյանի համար կատարած աշխատանքն ու արդյունավետությունը չէ գլխավորը, այլ լոյալությունը և իր քաղաղաքական ծրագրերի իրականացումը: Այդ ճանապարհին նա պատրաստ է «ժերտվա» տալ բոլորին` անգամ այն յուրայիններին, որոնց ընդամենը ամիսներ առաջ հրապարակային գովաբանում էր:

Կառավարության պատերի ներսում բավական երկար ժամանակ շշուկներ էին շրջանառվում, ՀՀ առողջապահության նախարար Արսեն Թորոսյանի առեղծվածային արձակուրդի եւ այնուհետև տված հրաժարականի մասին: Խնդիրն այն է, որ առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությանը հլու-հնազանդ Արսեն Թորոսյանը կտրականապես դեմ էր ռուսական պատվաստանյութի կիրառմանը, քանի որ ուներ ստանձնած պարտավորություններ եւ խոստացված ծրագրեր ԱՀԿ-ի հետ: Մինչդեռ պարետ Ավինյանն ու վարչապետ Փաշինյանը ստիպված են եղել ընդունել ՌԴ-ի նախապայմանները՝ ռուսական պատվաստանյութի կիրառում` սահմանները երկկողմ բացելու դիմաց: Ուստի ոչինչ չէր մնում անել, քան «ժերտվա» տալ հենց Արսեն Թորոսյանին:

Երկու տարի առաջ այն ժամանակվա ՊԵԿ նախագահ Դավիթ Անանյանը, այսպես ասած, «առյուծ էր ճղում»` բոլորին ասելով և համոզելով, որ նոր սերնդի ՀԴՄ-ների գինը 160 հազար դրամ է, և ոչ մի լումա պակաս, որ բոլորը պետք է այդ գնով առնեն: Բայց բավական էր մի քանի տասնյակ մարդկանց բողոքի ակցիան կառավարության շենքի մոտ, և ամենակարող Նիկոլ Փաշինյանը կախարդական իր փայտիկով ՀԴՄ-ների գինը դարձրեց 60 հազար դրամ, իսկ երեկոյան Դավիթ Անանյանն անտրամադիր իր ուղերձով փորձեց արդարացումներ գտնել իր խոսքերի համար՝ մասամբ սլաքները ուղղելով Փաշինյանի կողմը: Այնուհետև Փաշինյանը դժգոհեց հարկային մուտքերի նվազումից և դա ուղղակիորեն կապեց ՊԵԿ նախագահի վատ աշխատելու հետ: Դրան էլ հետևեց Անանյանի հեռացումը զբաղեցրած պաշտոնից:

Շիրակի մարզում ՏԻՄ ընտրությունները խայտառակ կերպով պարտված ՔՊ-ականները ընտրությունների հաջորդ իսկ օրը սկսել էին իրենց տապալման մեջ մեղադրել անձամբ Նիկոլ Փաշինյանին և նրա վարած քաղաքականությունը: Փաշինյանը շատ արագ կողմնորոշվեց՝ պաշտոնից ազատելով մարզպետ Հովհաննես Հարությունյանին և վերջինիս վրա բարդելով մարզում կրած անհաջողության միակ պատասխանատվությունը:

Լոռու արդեն նախկին մարզպետ Անդրեյ Ղուկասյանի և կառավարության գլխին մութ ամպեր կուտակվեցին այն բանից հետո , երբ մամուլը գրեց, որ մարզպետը յուրացրել է՝ պատերազմի օրերին սփյուռքից եկած հումանիտար օգնությունը: Սլաքները բացահայտ կերպով ուղղվում էին նաև Ղուկասյանի վերադասի կողմը, ինչն էլ կանխելու նպատակով Փաշինյանը ստիպեց մարզպետին հրաժարականի դիմում գրել և անցնել ընդհատակ:

ՊՆ նախկին նախարար Դավիթ Տոնոյանն առաջիններից էր, որ 2018 թվականին դարձավ Նիկոլ Փաշինյանի կաբինետի անդամ։ Պաշտոնից ազատվեց անցած տարվա պատերազմի ավարտից տասը օր անց՝ նոյեմբերի 20-ին։ Հեղափոխության օրերին` 2018 թվականի ապրիլին, վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի թիմակից Արարատ Միրզոյանն էր ֆեյսբուքյան գրառմամբ Տոնոյանին համարել ամենահարմարը պաշտպանության նախարարի պաշտոնի համար։ Դավիթ Տոնոյանը այժմ մեղադրվում է կոռուպցիոն հանցագործության համար և շատերի կարծիքով` Փաշինյանը փուռն է տվել երբեմնի թիմակցին՝ իր վրայից պարտության մեղքը ԶՈՒ ղեկավարության վրա գցելու նպատակով:

Այնուհետև մեղադրանք առաջադրվեց ԳՇ պետ Արտակ Դավթյանին`  ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 3-րդ մասով` պետի (հրամանատարի) կամ պաշտոնատար անձի կողմից իշխանությունը կամ պաշտոնեական դիրքը չարաշահելը՛

Երեկ հայտնի դարձավ, որ ձերբակալվել է ՊԲ նախկին հրամանատար Միքայել Արզումանյանը, նա մեղադրվում է Շուշի քաղաքի պաշտպանությունը ոչ պատշաճ կազմակերպելու, թերանալու մեջ, ինչը, ըստ էության, հանգեցրել է քաղաքի գրավմանը: Ստացվում է, որ Փաշինյանը շարունակում է պարտության մեղքերը բարդել բացառապես բանակի ներկայացուցիչների՝ բարձրաստիճան սպաների վրա:

Հասկանալի է, որ Փաշինյանի այս ձեռագիրը շարունակվելու է: Ովքե՞ր են լինելու նրա հաջորդ զոհերը: Այս պահին ՊՎԾ թիրախում են էկոնոմիկայի նախարար Վահան Քերոբյանը, առողջապահության նախարար Անահիտ Ավանեսյանը և Երևանի նախկին քաղաքապետ Հայկ Մարությանը։ Փաշինյանի կողմից նրանցից յուրաքանչյուրին «ժերտվա» տալու հավանականությունը անչափ մեծ է, քանի որ յուրաքանչյուրի վրա էլ կարելի է բարդել այս կամ այն տապալման մեղքը, արդյունքում ինքը` Փաշինյանը, ջրից չոր դուրս կգա։ Վահան Քերոբյանին Փաշինյանը կարող է մեղադրել խոստացած երկնիշ տնտեսական աճը չապահովելու, ներդրումների խոստացված ծավալը չներգրավելու մեջ։ Ավանեսյանի վրա կարելի է բարդել համավարակի տապալման, պատվաստումների ոչ բավարար քանակի մեղքը, և, իհարկե, իրականացված ծախսերը, որոնք, ըստ էության, չեն տվել ցանկալի արդյունք։ Այս տեսանկյունից ավելի հեշտ կլինի հավանական կոռուպցիոն սխեմաների մեղքը բարդել մեկ նախարարի վրա, ինչի արդյունքում վարչապետը, ով նույնպես ի պաշտոնե պարտավոր էր հետևել ծախսերի արդյունավետությանը, մաքուր դուրս կգա։ Հաջորդ զոհաբերվողների շարքին բազմաթիվ փորձագետներ դասում են նաև ԱՀ նախկին պաշտպանության նախարար Ջալալ Հարությունյանին և ԳՇ նախկին պետ Օնիկ Գասպարյանին:

Հասկանալի է, որ ցանկը այսքանով չի սպառվում: Փաշինյանի պոտենցիալ քավության նոխազների թիվն անսպառ է, քանի դեռ երկրի ղեկավարը չի ցանկանում ընդունել, որ ցանկանցած ձախողման դեպքում, ի թիվս այլ պաշտոնյաների, ինքն է առաջին պատասխանատուն և առաջին մեղավորը...