Երբեք չի կարելի քծնել մեծ ու փոքր պաշտոնյաներին, դա նրանց փչացնում է. Արմինե Օհանյան

 

«Հրապարակ» օրաթերթի գլխավոր խմբագիր Արմինե Օհանյանը գրում է. 

 

Եթե ես ուսուցիչ կամ դասախոս լինեի, իմ սաներին մի բան կսովորեցնեի.

«Սիրելի աշակերտներ-ուսանողներ, երբեք չի կարելի քծնել մեծ ու փոքր պաշտոնյաներին, դա նրանց փչացնում է եւ դուք արդյունքում ստանում եք վատ իշխանություն»: Եթե ես քաղաքական գործիչ լինեի բոլոր հնարավոր առիթներով կկրկնեի. «Հարգելի ժողովուրդ, մի փչացրու քո իշխանությանը` մի քծնիր, մի շողոքորթիր, լայնաբերան մի ժպտա, մի գրկախառնվիր, հետը մի լուսանկարվիր...»: Որովհետեւ երբ դու որեւէ պաշտոնյայի ժպտում ես ու ողջագուրվում, նա դա շփոթում է անկեղծ սիրո ու համակրանքի հետ, նա կարծում է, թե համաձայն ես իր վարած քաղաքականության ու իր որդեգրած քաղաքական կուրսի հետ: Նա կարծում է, թե դու գոհ ես քո կյանքից եւ այդ ուրախ կյանքը հենց ինքն է քեզ պարգեւել: Այսօրվա պաշտոնյաներն այնքան հասուն եւ խելացի չեն, որ տարբերեն պարզ քաղաքավարությունը, հայկական ավանդական հյուրասիրությունը, պաշտոնյայից ակնկալիքները` անկեղծ սիրուց ու համակրանքից, իրենց քաղաքական հայացքները կիսելուց:

 

Իսկ եթե անգամ տարբերում են, ապա այդ տեսարաններն օգտագործում են իրենց փիառի եւ իշխանությունը պահելու, նաեւ` ընդդիմադիր զանգվածին ներշնչելու համար, թե` դուք փոքրամասնություն եք:

 

Եթե ես ընդդիմադիր քաղաքական գործիչ լինեի` կոչ կանեի մեր հանրությանը. Հարգելի ժողովուրդ, մի աշխատեք ջերմ ընդունելության արժանացնել ձեր մարզ, գյուղ այցելած վարչապետին` նրա «ոտքը կտրում է գետնից», նրան թվում է, թե ինքը ջերմորեն սիրված է ժողովրդի կողմից, թե ինքը ոչ մի սխալ բան չի արել այս 6 տարվա ընթացքում, երկիրն էլ հոյակապ վիճակում է:

Մի աշխատեք կեղծ բարեմաղթանքներ, դրական գնահատականներ շռայլել, մի թաքցրեք ձեր դժգոհությունը, մտահոգությունները: Մի վախեցեք ձեր թաղի ոստիկանից, համայնքապետից, գողականից` քննադատեք, խոսեք երկրի վիճակի, ձեր մարզի-գյուղի խնդիրների մասին: Ցանկացած պաշտոնյա, այդ թվում` վարչապետի պաշտոնը զբաղեցնողը, ձեր վճարած հարկերից է վարձատրվում եւ ձեր համայնքում իրականացվող ծրագրերն էլ ֆինանսավորվում են պետբյուջեից, այլ ոչ թե նրա անձնական գրպանից` պետք չէ դրա համար երախտագիտության զգացում ունենալ: