Ի՞նչ հարց կարելի է տալ հեծանվորդ Նիկոլին

Mediahub-ը գրում է․

Նիկոլ Փաշինյան անունով մի հեծանվորդ, որը վեց տարի է՝ Հայաստանում կառավարության նիստերն է վարում, վաղը՝ շաբաթ օրով, որոշել է մամուլի ասուլիս տալ ու շփվել լրագրողների հետ, պատասխանել նրանց հարցերին։ 

Մի կողմ թողնենք այն, որ Փաշինյանը շաբաթ օրով որոշել է տանջել լրագրողներին՝ հրավիրելով իր ասուլիսին, թեպետ լրատվամիջոցները կարող են որոշում կայացնել, արհամարհել ու պարզապես չգնալ այդ ասուլիսին։ Այստեղ խնդիրն այն է, թե ինչ հարցեր կարելի է տալ այդ մարդուն։ 

Կարելի է բազմաթիվ հարցեր մտածել՝ սկսած նրանից, թե ինչու, ամեն դեպքում, հանձնեց Արցախը, ինչո՞ւ հրաժարական չտվեց կամ ե՞րբ է տալու, ե՞րբ է կնքելու իր հորինած «խաղաղության պայմանագիրը», քանի՞ կմ ասֆալտ է մնացել փռելու, որ հաջորդ ընտրություններին նորից ձայն հավաքի դրա հաշվին, ե՞րբ է բարձրացնելու թոշակները ևս մի 400 դրամով ու այսպես շարունակ։

Բայց արդյոք իմաստ ունի՞ նրան այդ հարցերը տալ կամ, առհասարակ, որևէ հարց հնչեցնել, անգամ ամենասուր ձևով ձևակերպված հարցը։ 

Իրականում, ոչ մի հարց էլ իմաստ չունի տալու կամ չկա հարց, որը կարելի է տալ նրան ու ակնկալել հոդաբաշխ և ադեկվատ, բարոյական արժեքներ կրող մարդուն հարիր պատասխան։ Այս մարդուն բոլորս վաղուց շատ լավ ենք ճանաչում, նրան նաև իր թիմակիցներն են լավ ճանաչում, հետևաբար պետք է լավ հասկանալ, որ Արցախը թշնամուն, իսկ Արցախի համար իրենց կյանքը զոհած հազարավոր մարդկանց՝ հողին հանձնած ու ախ չքաշած այդ մարդուն որևէ հարց չկա տալու։ Եթե որևէ հարց էլ ծագի, օրինակ, մեզ մոտ՝ որպես լրատվամիջոց, ապա մենք այդ հարցերը կարող ենք գրավոր ուղարկել՝ ազատելով մեզ նրա հետ տետ-ա-տետ շփվելու «հաճույքից»։ Իսկ մնացած՝ ընթացիկ հարցերը, որոնք վերաբերում են մեր սոցիալական խնդիրներին, տնտեսությանը, ասֆալտին, կամ նույնիսկ արտաքին քաղաքականությանն ու խաղաղության պայմանագրին, դրանց մասին մենք ամեն օր էլ տարբեր խողովակներով տեղեկանում ենք կամ ամեն շաբաթ կառավարության նիստին ենք լսում։ 

Բայց մնացած հարցերի համար էլ կան համապատասխան գերատեսչություններ, որոնց կարելի է ուղղել այդ հարցերն ու ստանալ պատասխաններ։ Հետևաբար, ինչո՞ւ գնալ և մի քանի ժամ նստել ինչ-որ տհաճ դեմքով հեծանվորդի դիմաց ու նյարդեր քայքայել նրա դեմքը մոտիկից տեսնելուց և ձայնը լսելուց։ Մենք հասկանում ենք, որ լրագրողի գործը գնալ հարց տալն է, բայց այդ հարցերի պատասխանները պետք է որևէ օգտակար բան պարունակեն իրենց մեջ։ Իսկ Նիկոլ Փաշինյանի մանիպուլյատիվ պատասխաններում մինչ այս պահը դեռևս որևէ օգտակար բան չի հնչել՝ բացի մարդկանց հերթական անգամ նյարդայնացնելուց։

Վահե Մակարյան