Գիտնականները բացահայտել են «երջանկության շեմ», որից հետո քրոնիկ հիվանդությունների ռիսկը նվազում է

Երջանկությունը կարող է իրոք երկարացնել կյանքը, բայց միայն որոշակի կետից հետո։ Այս եզրակացությանն են հանգել Ռումինիայից հետազոտողները։ Նրանց տվյալների համաձայն՝ բարեկեցության սուբյեկտիվ զգացողությունը սկսում է դրականորեն ազդել առողջության վրա, երբ մարդը հասնում է առնվազն 2.7 միավորի «Կյանքի սանդուղք» երջանկության սանդղակում։ Ուսումնասիրությունը հրապարակվել է «Frontiers in Medicine» ամսագրում։

«Մենք ցույց տվեցինք, որ սուբյեկտիվ բարեկեցությունը սկսում է գործել որպես հանրային առողջության գործոն միայն 2.7 միավորի շեմը հատելուց հետո», - ասաց ուսումնասիրության ղեկավար պրոֆեսոր Յուլիա Իուգան։ «Դրանից հետո երջանկության յուրաքանչյուր լրացուցիչ 1%-ը կապված է ոչ վարակիչ հիվանդություններից մահացության մոտավորապես 0.43%-ով նվազման հետ»։

Այս հիվանդությունների թվում են սրտանոթային հիվանդությունները, քաղցկեղը, ասթման և շաքարախտը. դրանք մնում են աշխարհում մահվան հիմնական պատճառը՝ կապված չլինելով համավարակների հետ։

«Կյանքի սանդուղք» սանդղակը սուբյեկտիվ երջանկությունը դասակարգում է 0-ից 10, որտեղ 0-ն ներկայացնում է «հնարավոր ամենավատ կյանքը», իսկ 10-ը՝ «հնարավոր լավագույն կյանքը»։ Հարցմանը մասնակցած 123 երկրների միջին միավորը կազմել է 5.45, նվազագույնը՝ 2.18, իսկ առավելագույնը՝ 7.97։

«2.7 արժեքը ավելի մոտ է ստորին սահմանին՝ «հազիվ հաղթահարելի» մակարդակին։ Սակայն նույնիսկ այս շեմից բարձր երջանկության աճը սկսում է ազդել առողջության վրա», - բացատրեց Յուգան։

Երկրները, որտեղ մարդիկ իրենց կյանքը գնահատում են այս շեմից բարձր, հակված են ունենալ ավելի բարձր առողջապահական ծախսեր, ավելի կայուն սոցիալական ինստիտուտներ և անհավասարության ավելի ցածր մակարդակ։ Հետազոտողները նշում են, որ այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օդի որակը, ճարպակալման կանխարգելումը և ալկոհոլի սահմանափակումը, անմիջականորեն նպաստում են երջանկության աճին և, հետևաբար, մահացության ցածր մակարդակին։

Հետազոտողները ընդգծում են, որ երջանկությունը կարելի է դիտարկել ոչ միայն որպես անձնական զգացողություն, այլև որպես հանրային առողջության չափելի ռեսուրս։

«Բարեկեցության շեմի որոշումը կօգնի մեզ ավելի ճշգրիտ մշակել առողջապահական և սոցիալական քաղաքականության ռազմավարություններ», - նշեց պրոֆեսոր Յուգան։ «Երջանկությունը միայն զգացմունք չէ։ Այն գործիք է, որը կարող է օգնել հասարակություններին ավելի առողջ դառնալ»։

Թարգմանությունը՝ Lurer.com-ի