Զրկվում եմ չքնաղ Պատարագը վայելելու հաճույքից․ Աննա Հակոբյան

Այսօր մենք՝ որպես Քրիստոնեությունը պետականորեն առաջինն ընդունած ժողովուրդ, նույն վճռականությամբ տեր ենք կանգնում մեր հոգևոր «ես»-ին և Հայաստանյայց Առաքելական Եկեղեցուն, անարժան մարդկանց թույլ չենք տալիս նվաստացնել մեր հոգևոր իշխանությունը, մեր հավատն ու հոգին փռել օտարների ոտքերի տակ` այդպիսով թուլացնելով մեր ինքնությունը՝ մեր պետությունը։

 

Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի կոչումը Հայաստանի Հանրապետության դեմ պատերազմի ճանապարհի ինչ-որ մի խաչմերուկում անվերադարձ կորցրած Գարեգին Երկրորդը թերագնահատում է մեր հոգևոր ուժը և հավատի զորությունը, որոնք, ճիշտ է, տարիներ շարունակ հենց ի՛ր առաջնորդությամբ խեղվել են, գուցե` դեֆորմացվել, երբեմն` ընկճվել, բայց պետք չէ մոռանալ, որ մեր երակներում ու հոգու ուղիներում հոսում են Լուսավորչի, Նարեկացու, Կոմիտասի հոգին ու արյունը։

 

Հ.Գ. Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցիներում մատուցվող Սուրբ եւ Անմահ Պատարագները չքնաղ են, խաղաղեցնող, հոգսերից, անհանգստություններից, խնդիրներից ու վախերից դարմանող։ Ես ափսոսում եմ, որ այս փուլում չեմ կարողանում ամեն կիրակի եկեղեցի գնալ, ու այդպիսով՝ 1. ակտիվորեն չեմ կատարում քաղաքացիական եւ հոգեւոր պարտքս ի’մ եկեղեցին ի’մ պետությանը վերադարձնելու պայքարում, 2. զրկվում եմ չքնաղ Պատարագը վայելելու հաճույքից։