Մասսաները ազատությունը վերածում են անարխիայի՝ ամենաթողության․ Նազենի Հովհաննիսյան (լուսանկար)

Հաղորդավարուհի Նազենի Հովհաննիսյանը Ինստագրամի իր էջում գրել է․

Ազատությունը շատերի համար է անհասանելի, հաճախ՝ նաև անհասկանալի։

Մասսաները այն վերածում են անարխիայի ՝ամենաթողության, որը բերում է ծանրագույն հետևանքների և, ցավոք, հաճախ անպատիժ թողնում անգամ առաջնային մեղավորներին։

Այդ պահին ազատությունը դադարում է արժեք լինելուց՝ վերածվելով ինքնախաբեության ու բերելով անդառնալի կորուստների:

ՄԱՐԴԸ սկսում է արդարացնել իր ամենաթույլ կողմերը՝ դրանք անվանելով իրավունք, իսկ անկարգությունը՝ «անկեղծություն»։

Այդպիսով ոչ թե ազատ մարդն է գործում՝ իր ազատ կամքով, այլ նրա ազատ արձակված բնազդը...դառնում է իր իսկ տերը(

Ես իմ ազատությունը պահպանում և օգտագործում եմ զգուշորեն՝ լավ ճանաչելով մարդուն և նրա ներսում ապրող գազանին։

…գազանին, որն ազատություն ստանալիս առաջինն է խոսում, իսկ պատասխանատվություն տեսնելիս՝ լռում։

…գազանին, որի վրա իր իսկ իշխանությունն ունենալը շատ ավելի դժվար է, քան արտաքին սահմանափակումներից ազատվելը։

Ես իմ ազատությունը պահպանում և օգտագործում եմ խնամքով:

Ու չէ, չեմ վախենում սահմաններից կամ իբր «սահմանափակ» թվալուց ( մերօրյա հիվանդություն է այդ վախը),
գիտեմ՝ իրական վտանգը սկսվում է այնտեղ, որտեղ ներքին սահմաններ չկան՝ ՄԱՐԴՈւՆ ՄԱՐԴ ՊԱՀՈՂ:
Երբ ներսում կարգ չկա, արտաքին ազատությունն անխուսափելիորեն վերածվում է ավերիչ ուժի... գազանական «ուժի»...(

Իմ ազատությունը ընտրություն է՝ ոչ թե ամեն ինչ անելու, այլ չանելու այն, ինչը խախտում է իմ ներսի հավասարակշռությունն ու ինձ համար թանկ՝ ԱՄԲՈՂՋԻ փիլիսոփայությունը:
Երբեմն այն լռելու կարողությունն է, երբ աղմուկն ավելի հեշտ է գեներացվում,
չշտապելու ուժն է, երբ բոլորը վազում են...
չքարկոծելու ընկածին, երբ բոլորն «արդար» են ու դատող)...
Իմ Խոսելու որոշումն է, երբ լռում են ... այլք և այլուր:

Իմ ազատությունը ոչ թե «ամեն ինչ կարելի է» և կործանելու, կամ ինքնակործանման մեջ է, այլ գիտակցված Հանունի, որտեղ քո սահմանումները հենման կետ են քեզ ու քո Ամբողջի համար:

Լեռներում՝ հաճախ տեսնում ես ինքնապատկերդ շատ սթափ. վախերից մինչև ամուր կանգնելու կարողություն՝ չնայած Իրական ու փոխաբերական քամիներին....»։