Հարություն Մովսիսյան. Եթե այսօր ուսուցչին ձեռ են առնում, ուրեմն ինքն արժանի է

Սիրված դերասան Հարություն Մովսիսյանը բավական վաղուց է ավարտել դպրոցը, այնքան վաղուց, որ ArmStar.am-ի հետ զրույցի ժամանակ չնշեց տարեթիվը: «Մեր ժամանակ ամբողջ դասարանով երեկո անցկացրինք դպրոցի սրահում, բարեմաղթանքներ լսեցինք մեր ուսուցիչներից, տնօրենից, փոքրիկ ներկայացում խաղացինք: Մենք երեկոյան փոքրիկ խնջույք արեցինք, նշեցինք, իհարկե կազմակերպված էր դպրոցի սրահում, քանի որ այն ժամանակ ռեստորաններ և այլն ընդունված չէր»:

Իհարկե, ինչպես Հարություն Մովսիսյանը նշեց ArmStar.am-ի հետ զրույցի ընթացքում, երեսուն տարի առաջ ընդունված չի եղել ավարտական երեկոն ռեստորաններում նշելը: Հարություն Մովսիսյանը մի շարք այլ տարբերություններ ևս գտավ իրենց ու այժմյան սերունդների միջև: «Մենք բոլորս հստակ գիտեինք, թե ուր ենք ընդունվելու: Մեր ժամանակ ինստիտուտ ընդունվելը հերոսություն էր: Կային մարդիկ, ովքեր չէին կարողանում, ու չկար այդպիսի բան, որ որևէ մեկը մաղարիչ աներ կամ օգներ նրան, չէ: Նա շատ համեստորեն ընտրում էր որևէ արհեստ կամ տեխնիկում: Չկար այս մտածելակերպը. «Եթե նա ընդունվել է իր հունարով, իր շնորհքով, ապա ես էլ կընդունվեմ պապայիս շնորհքով կամ կաշառքով»»: Այս թեման այսօր թերևս շատերին է մտահոգում: «Մեր ժամանակ դե վիդեոներ չկային, կային փոքրիկ կինոապարատներ, որոնք սիրողական նկարելու համար էին, հնություն էր (ծիծաղում է...)»,-նշեց զրուցակիցս: Երեսուն տարի առաջ շրջանավարտներն իրենց թույլ չեն տվել այն շռայլությունն, ինչ այսօր:

«Մեր ժամանակ մենք էինք կիթառով նվագում, երգում: Բիթլզ էինք երգում՝ երեք ձայն, չորս ձայն»,-հիշողությունների գիրկն ընկնելով պատմեց Մովսիսյանը: ArmStar.am-ի այն հարցին, թե ինչ տարբերություն կար այն ժամանակվա վերջին զանգի սցենարի ու այսօրվա սցենարի միջև, զրուցակցիս հիշեցնելով, որ այսօր շատ դեպքերում Վերջին զանգի սցենարը հագեցած է ուսուցիչներին նմանակելու փորձերով, ծաղրով, սատիրայով, պատասխանեց. «Ընդհակառակը, մենք մեր ժամանակ փառաբանում էինք մեր ուսուցիչներին: Մեր ուսուցիչները իդեալական ուսուցիչներ էին: Ես նրանց միշտ հիշում եմ մեծ սիրով ու հարգանքով»:

Պարոն Մովսիսյանը հարգանքով արտահայտվեց նաև այսօրվա ուսուցիչների մասին: «Ես այսօրվա ուսուցիչներին էլ եմ շատ հարգում: Միևնույնն է, նրանց մեջ նստած է դաստիարակը: Նրանք պատրաստ են երեխային տալ այն, ինչ ունեն, ինչ սովորել են: Մանկավարժը սիրելի մարդ է, ոչ թե ձեռ առնելու: Եթե վերջին զանգի ժամանակ ուսուցչին ձեռ են առնում, ծաղրում են, ուրեմն ինքը արժանի է, ուրեմն թույլ են տվել»,- ավելացրեց Հարությունը: Հարությունը մինչ օրս էլ կապը պահում է համադասարանցիների հետ, ու այսօրվա շրջանավարտներին էլ կոչ է անում լինել միասնական ու միաբանված: «Գնահատեք այն, ինչ ունեք, եղեք սիրով, ուշադիր, հավաքված ու քաղաքավարի»,-ավելացրեց դերասանը:

Զրուցեց Աշխեն Մնացականյանը (ArmStar.am)