«Քաղաքում» սերիալի Անուշիկը չի զղջում արածների համար
Հասարակություն
Գաղտնիք չէ, որ սերիալային դեմքերը շատ կարճ ժամանակահատվածում գրավում են հեռուստադիտողներին ու դառնում նրանց տան ամենօրյա հյուրերից: «Բանակում» հեռուստասերիալի՝ «Քաղաքում» վերանվանվելուց հետո ծանոթացանք նոր դեմքերի հետ, որոնք ոչ պակաս ուշադրության արժանացան հեռուստադիտողների կողմից: Այժմ այդ սերիալում է նկարահանվում Թատերական ինստիտուտն ավարտած Անաիս Սարդարյանը, ով մարմնավորում է Անուշիկին:
Անաիսի հետ հանդիպեցինք երևանյան սրճարաններից մեկում, խոսեցինք սերիալում իր դեբյուտային դերից, հաջողություններից ու անձնական կյանքից: Ի դեպ, դերասանուհին հարցազրույցի էր եկել նույն հեռուստասերիալում Համբարձումի կերպարը մարնավորող Էմիլ Գալստյանի հետ, ով մասնակցեց մեր զրույցին ու վերջում իր կարծիքն ասաց Անաիսի մասին:)
- Գիտեմ, որ սերիալում նկարահանվելու առաջին փորձդ է: Ինչպե՞ս ստացվեց և արդյոք նախկինում եղե՞լ են առաջարկներ, որոնք մերժել ես:
- Մինչև «Քաղաքում» նկարահանվելը Շանթ հեռուստատեսության «Անծանոթը» սերիալում հանդես գալու առաջարկ ստացա: Մասնակցեցի քասթինգի, բայց չհամապատասխանեցի կերպարին, քանի որ ինձ ավելի խոշոր ու տարիքով էին պատկերացնում: Դուրս գալիս տեսա մեր սերիալի ադմինիստրատորին, ով ինձ առաջարկեց Անուշիկի կամ Իռենի կերպարը մարմնավորել. փորձի արդյունքում ինձ բաժին հասավ Անուշիկի կերպարը: Ի դեպ, շատ դժվարությամբ համաձայնեցի, որովհետև նախկին առաջարկները մերժել էի. սերիալում չէի նկարահանվել ու չէի կարողանում հաղթահարել այդ վախը: Համաձայնելուս պատճառն այն էր, որ ուսումս Մոսկվայում շարունակել չստացվեց և այստեղ աշխատանք պետք է գտնեի: Քասթինգի առաջին օրն Անուշիկը երկու ռեպլիկ ուներ՝ «Պրիվետ, ոնց ես Մխո»: Խաղացի ու տուն գնացի: Հաջորդ օրն ինձ նորից կանչեցին այդ երկու տողն ասելու, ես նյարդայնացա, ասացի՝ ինչպես կարելի է երկու բառի համար նորից կանչել: Սցենարիստը տեսավ իմ նյարդայնացած վիճակն ու ասաց, որ այն շատ օգնեց ընտրությանը:
- Սերիալային գործունեությունդ համատեղու՞մ ես թատրոնի աշխատանքի հետ:
- Այո, թատրոնում պայմանագրով եմ աշխատում, հրավերներով խաղում եմ տարբեր ներկայացումներում: Այնպես չի եղել, որ որևէ թատրոնում մշտական աշխատելու հրավեր եմ ստացել ու մերժել: Ինքս էլ երբեք չեմ դիմել որևէ թատրոն, որովհետև կարծում եմ, եթե թատրոնում աշխատեմ, պետք է ամբողջությամբ նվիրվեմ այդ գործին, իսկ այժմ նույնիսկ պայմանագրային ներկայացումներն եմ հազիվ համատեղում սերիալի հետ: Բացի սերիալից, այժմ մասնակցում եմ նաև «Պարահանդես» նախագծին: Աշխատում եմ նաև ակումբներից մեկում և փոքրիկ արքայադստրերի դերասանի վարպետություն եմ դասավանդում: Ուսանողական տարիների ներկայացումները չհաշված, վերջերս խաղացել եմ Գոգոլի «Քիթը» ներկայացման մեջ, իսկ մայիսին կլինի «8 սիրագորով կանայք» ներկայացման պրեմիերան:
- Սերիալում նկարահանվելու դրական ու բացասական կողմերը կնշե՞ս:
- Դրական կողմը երևի այն է, որ քեզ փողոցում տեսնում ու ճանաչում են: Իսկ բացասականն այն է, որ ճանաչումը սխալ է ընկալվում: Այսինքն՝ քեզ ընկալում են կերպարի նման, որը հոգնեցնում է: Իմ կերպարը գլամուր, ազատ աղջկա կերպար է, թեև չեմ ասում, որ ես համեստ աղջիկ եմ, բայց Անուշիկից հեռու եմ: Օրինակ, ես ինձ երբեք թույլ չեմ տա տղաներին տարիներով տանջել: Եթե այն, ինչ ինքն անում է Մխոյի ու մնացած տղաների գլխին, իմ եղբոր գլխին մեկն աներ, ես մանր կտորների կվերածեի նմանատիպ անուշիկներին: Անուշիկը շատ ռիսկային կերպար է, ու բոլորին մատների վրա պտտեցնում է: Շատ եմ ցավում, որ 13-14 տարեկան աղջիկներն ինձ փողոցում տեսնելով՝ ասում են՝ վայ, այնքան ենք Ձեզ սիրում, ուզում ենք մենք էլ Անուշիկի նման լինել: Ինձ համար դա շատ ցավոտ է, սակայն չես կարող բոլորին բացատրել: Իմ կարծիքով, դժվար է վառ կերպարով հանդես գալը, իսկ այս սերիալից հետո կաշխատեմ այլևս այդպիսի դերով հանդես չգալ:
- Իսկ ինչպիսի՞ կերպարով կցանկանայիր ներկայանալ:
- Անուշիկից հետո շատ կուզենամ խաղալ ակնոցավոր, բրեկետներով «հիմարիկի» դեր: Գուցե հիմա պահանջ կա գլամուր կերպարից դուրս գալու: Պատկերացրեք, երբ նկարահանման չեմ լինում, ուզում եմ այդ կերպարից դուրս լինել, որովհետև այդ գլամուր՝ միշտ հարդարված վիճակից հոգնում եմ:
- Հայտնի լինելը խանգարո՞ւմ, թե՞ օգնում է:
- Չէ, մեկ մեկ էլ օգնում է: Օրինակ մասնավոր միջոցառումներ վարելու առումով շատ է օգնում, այդ դեպքում փոխվում է նաև հոնորարների չափը:
- Դերասանական կրթությունը կարևորո՞ւմ ես:
- Այո, շատ: Իմ ուսանողական տարիների ընթացքում կիրթ ու գրագետ մասնագետներից շատ բան եմ սովորել: Գիտե՞ք, ինչու եմ կարևորում կրթությունը, որովհետև երբ որ դիմացինս դերասան է լինում, շատ ավելի հանգիստ ու «պասերով» եմ խաղում, որովհետև գիտեմ, որ դերասանը կշարունակի իմ միտքը, խոսքը: Մեր սերիալում հիմնական դերերը դերասաններ են խաղում, այնպես որ, բախտս բերել է:
- Ճակատագրի դերը մե՞ծ է քո կյանքում:
- Ինձ թվում է՝ Աստված ինչպես ցանկանում է, այդպես էլ լինում է: Հետաքրքիր մի բան կա իմ մեջ, զղջում եմ միայն չարածներիս համար, իսկ արածներիս համար երբեք չեմ զղջում: Միշտ ասում եմ՝ ինչ հրաշք է, որ յուրաքանչյուրիս մի մեծ մաղ է տրված ու ոչ ոք մեր փոխարեն չի որոշում: Ինքներս ենք մաղում ու ընտրում, թե ովքեր պետք է լինեն կամ չլինեն մեր կողքին: Իսկ երբ հարցնում են՝ ծանր չե՞ս տանում, որ այսինչ մարդն այլևս կողքիդ չէ, ասում եմ՝ եթե պետք է նա կողքիս լիներ, ապա մի քիչ մեծ կլիներ ու մաղի անցքով չէր անցնի:
- Քեզ հաջողակ համարո՞ւմ ես:
- Հաջողա՞կ: Չգիտեմ, հետաքրքիր հարց էր: Հաջողա՞կ եմ ես Էմ, (դիմեց Էմիլ Գալստյանին, ով դրական պատասխան տվեց, հեղ.): Անհաջողակ չեմ, հաստատ: Կարծում եմ, որ այս կյանքում պարզապես պետք է ճիշտ ապրել: Հաստատ համոզված եմ, որ երբեք վատ բաներ չեն լինում այն մարդկանց հետ, ովքեր բարի ու աստվածավախ են:
- Հաջողության հասնելու ճանապարհին ո՞րն է քո «զենքը»:
- Ինչպես սիրում է ասել Էմիլ Գալստյանը, իմ զենքն իմ լեզուն է: Ինքը միշտ ասում է, որ Երևանում մեծ պաստառ են փակցնելու իմ նկարով ու գրեն՝ Անաիս Սարդարյան՝ «Իմ զենքն իմ լեզուն է»: Ասում են, որ շատ աստղով եմ ու իմ լեզվով օձին կհանեմ իր բնից, թեև ինքս այդպես չեմ մտածում:
- Ունե՞ս ձեռքբերումներ, որոնք կառանձնացնես:
- Ամենավերջին ձեռքբերումս այն է, որ մասնակցում եմ «Պարահանդես» նախագծին, որովհետև պարից շատ հեռու եմ ու այն ժամանակ, երբ մեր բակի բոլոր աղջիկները գնում էին պարի, ես ձյուդոյի էի գնում: Պարել չիմանալու համար մեղադրում եմ իմ մայրիկին: Կարծում եմ, մինչև 16 տարեկանս մերոնք մտածել են՝ տղա եմ: Մեծ ձեռքբերում է, որ սկսել եմ շարժվել, պարել:
- Մանկությունից խոսեցիր: Քեզ ո՞ր տարիքից ես հիշում ու ինչպի՞սի երեխա ես եղել:
- Ինձ հիշում եմ 4 տարեկանից. այդ ժամանակ դեռ Մոսկվայում էինք ապրում: Հինգ տարեկանում շատ զարգացած երեխա եմ եղել, հիմա է, որ հետ եմ գնում (ծիծաղում է,-հեղ): Փոքր ժամանակ աճս ավելի արագ էր. 5 տարեկանում ինձ դպրոց տարան ու ընդունեցին, որովհետև արդեն հասցրել էի սովորել նույնիսկ բազմապատկման աղյուսակը: Հետաքրքիր էր, որ ասում էի՝ ուզում եմ ոչ թե հայկական, այլ հայրական դպրոց գնալ: Եվ իմ խեղճ ծնողները երկար ճանապարհ էին կտրում, որպեսզի ինձ տանեին Մոսկվայի միակ «հայրական» դպրոցը:
Հիշում եմ նաև, որ մայրիկս երազում էր հաղորդավարուհի դառնամ: Միշտ ուզում էի մայրիկիս երազանքը կատարել, բայց չստացվեց: Գուցե տարիներ անց հոգնեմ սերիալից ու այս արագ ռիթմից և հաղորդում վարեմ: Թեև այժմ մասնավոր երեկույթներ վարում եմ. օրինակ վերջերս Էմիլի հետ մեկնել էինք Կրասնոդար՝ նման միջոցառում վարելու:
-Վերջին շրջանում հաճախ են խոսում, որ Անուշիկի ու Մխոյի դերակատարներն իրականում հանդիպում են, սակայն գիտեմ, որ ամուսնացած ես:
- (Բարձր ծիծաղում է,-հեղ): Գիտեք, Անուշիկը Մխոյի հետ այնքան շատ տեսարաններ է ունենում, որ մտածում է, երբ է նկարահանումը վերջանալու, որ նրա դեմքն այլևս չտեսնի: Իսկ այդ լուրերն առաջին անգամ եմ լսում, դրանք չեն համապատասխանում իրականությանը: Իսկ ինչ վերաբերում է ամուսնացած լինելուն, կարծում եմ, երբ անձնականը պատմում ես ուրիշներին, այն դառնում է հանրային, ոչ թե անձնական: Այնպես որ, չեմ ցանկանում խոսել անձնականիս մասին:
- Վերջում չեմ կարող չհարցնել, Էմիլի հետ ես եկել հարցազրույցի: Հետաքրքիր է, սերիալի՞ց եք մտերիմ:
- Իր հետ եմ եկել, որովհետև միասին իրենց տանն էինք: Մինչև սերիալը ճանաչել եմ նրան, բայց սերիալի ընթացքում ենք մտերմացել: Էմիլն իմ մոտ ընկերն է: Մյուս հերոսների հետ ևս մտերիմ եմ:
Էմիլի կարծիքն Անաիսի մասին.
-Ընդհանրապես ընկեր ընտրում ես այն մարդուն, ով քեզ նման է, բնավորությամբ մոտ է: Անաիսի հետ 5-6 ամիս է՝ շփվում ենք: Շատ մտերիմ ենք, գրեթե ամեն օր միասին ենք: Նրա հետ հետաքրքիր է շփվելը. շատ բաների ինքն այլ կերպ է նայում ու ինձ դա դուր է գալիս: Կարծում եմ՝ աղջկա հետ ավելի դժվար է ընկերներ լինելը, քանի որ տղան տղային հաստատ ավելի լավ է հասկանում: Որպես դերասանուհի կարող եմ ասել, որ շատ աշխատասեր մարդ է: Օրինակ ես, սիրում եմ գործը միանգամից անել, չեմ սիրում մանրակրկիտ աշխատել, իսկ ինքը դրանից հաճույք է ստանում: Կարծում եմ՝ նրա աշխատասիրությունը իրեն շատ է օգնում: Ընկերասեր ու ազնիվ մարդ է. տասն անգամ չափում է ու հետո կտրում:
Մեզ շատ են տեսնում միասին, ինչ-որ ուրիշ բաներ են մտածում, բայց դրանք անիմաստ ենթադրություններ են ու չեն համապատասխանում իրականությանը:
esyes.am


















































Ամենադիտված
Խստորեն դատապարտում եմ Ռուբեն Ռուբինյանի կողմից Ստամբուլում թուրք տեսած լինելը. Դանիել Իոաննիսյան