Վրաստանում ՀՀ դեսպան. Սա այն տոնն է, որի մասին դարեր շարունակ երազել են իմ ազգի լավագույն ներկայացուցիչները

Վրաստանում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան Ն.Գ. Հովհաննես Մանուկյանի ելույթը Հայաստանի Հանրապետության Անկախության Օրվա կապակցությամբ կազմակերպված ընդունելության ժամանակ.

«Ձե’րդ գերազանցություն, Հարգելի’ գործընկերներ, Տիկնա’յք և պարոնա’յք, Սիրելի’ բարեկամներ, Շատ ուրախ եմ ողջունել ձեզ, շնորհակալություն հայտնել, որ սիրով ընդունել եք իմ հրավերը և համաձայնել մեզ հետ միասին տոնել իմ հայրենիքի Անկախության օրը: 1991 թվականին հռչակված հայկական պետության անկախությունը, թերևս վերջին մի քանի դարերի ընթացքում մեր ժողովրդի ամենանշանակալից ձեռքբերումն է:

Սա այն տոնն է, որի մասին դարեր շարունակ երազել են իմ ազգի լավագույն ներկայացուցիչները և հանուն որի արել ամեն հնարավորն ու նույնիսկ անհնարինը: Դրա հետ մեկտեղ, անկախությունն ինքնանպատակ չէ: Անկախությունը միայն հպարտություն և միայն տոն չէ: Դա ազգի բարեկեցությունն ու բարգավաճումն ապահովող կարևորագույն գործիք է: Անկախությունը առաջին հերթին պատասխանատվություն է: Պատասխանատվություն և համառ աշխատանք: Հենց այսպիսի վերաբերմունքը հայրենիքի և ժողովրդի նկատմամբ մեզ հնարավորություն կտա ամրապնդելու մեր երիտասարդ անկախությունը, հասնելու բարգավաճման և դառնալու հաջողակ պետություն:

Վերջին երկու տասնամյակների ընթացքում մեր ժողովրդին շատ ցավ և տառապանք է բաժին հասել. ավերիչ երկրաշարժ, ղարաբաղյան հակամարտություն, տնտեսական և տրանսպորտային շրջափակում: Այնուամենայնիվ, չնայած հսկայական բարդություններին, չնայած մեր երկրի շատ համեստ ռեսուրսներին, ժողովուրդը կարողացավ հաջողությամբ դիմակայել այս բոլոր մարտահրավերներին և հաղթանակած դուրս գալ:

Եվ այստեղ փոքր չէ նաև մեր` հայկական դիվանագիտության վաստակը: Այս ողջ ժամանակահատվածում մեր դիվանագիտության հիմնական գերակայությունը եղել է Հայաստանի միջազգային ինտեգրման խորացումը, մարդկության առջև ծառացած խնդիրների քննարկման և լուծման գործընթացին ակտիվ մասնակցությունը: Ոչ պակաս առաջնահերթ է եղել նաև մեր հարևանների հետ համագործակցությունը:

Այս առումով ես իմ շնորհակալական խոսքն եմ ուղղում վրաց ժողովրդին, որին Հայաստանի և հայ ժողովրդի հետ կապում են հնագույն եղբայրական հարաբերությունները: Մեր երկրների, մեր ժողովուրդների ճակատագրերը սերտորեն փոխկապակցված են, և այդ կապն ունի հազարամյակների պատմություն: Բավական է թերթել պատմության էջերը, հիշել մեր մեծ թագավորներին և զորավարներին` Վախթանգ Գորգասալ, Սահակ Բագրատունի, Աշոտ Բագրատունի, Գագիկ, Դավիթ Շինարար թագավորներ և Թամարա թագուհի, Վահան Մամիկոնյան, հասկանալու համար, որ մենք ունենք ոչ միայն ընդհանուր պատմություն, այլ նաև ընդհանուր ճակատագիր:

Նորագույն պատմության ընթացքում նույնպես մեր ժողովուրդները միմյանց համար հանդիսանում են հուսալի հենարան. Անկախության առաջին օրերից Հայաստանը`տրանսպորտային շրջափակման պայմաններում, կարողացավ զգալ Վրաստանի եղբայրական աջակցությունը: Իր հերթին, երբ Վրաստանոմ էներգետիկ ճգնաժամ էր, հարևանին օգնության բարեկամական ձեռք մեկնեց Հայաստանը:

Տարեց տարի աճում է Վրաստանի և Հայաստանի միջև արտաքին առևտրի շրջանառությունը: Հստակ նախանշվել են տնտեսական գործակցության գերակայությունները, որոնք ներառում են զբոսաշրջությունը, էներգետիկայի, պարենային և գյուղատնտեսական արտադրության ոլորտները: Վրաստանի և Հայաստանի առանձին տարածաշրջանների և համայնքների միջև հաջողությամբ զարգանում են գործընկերային հարաբերությունները:

Հայաստանը հետաքրքրված է կայուն և հզոր Վրաստանով, ինչպես նաև Վրաստանի շահերից է բխում տեսնել Հայաստանը` որպես ծաղկող պետություն: Վրաստանի և Հայաստանի փոխգործակցության ռազմավարական բնույթը օրգանապես համապատասխանում է մեր երկրների, ազգային և տնտեսական անվտանգության պահանջներով թելադրված, արտաքին քաղաքականության առաջնահերթություններին: Անշուշտ, մեր միջև առանձին հարցերի շուրջ գոյություն ունեն որոշակի տարաձայնություններ` հատկապես մշակույթի ոլորտում: Մասնավորապես, մենք մինչ այժմ չենք կողմնորոշվել, թե ում հումորն է ավելի սուր կամ ում խոհանոցն ավելի համեղ: Մենք իհարկե դեռ երկար կվիճենք այս հարցերի շուրջ, բայց մի բան պարզ է` մեզ մոտ հիանալի ստացվում է պատրաստել դոլմա և արարել կոնյակ, ինչպես և Դուք կարողանում եք պատրաստել համեղ սացիվի և հիասքանչ գինի»: