Խուլ ու համր իշխանությունը

«Կարին» ավանդական երգի-պարի խմբի հիմնադիր և գեղարվեստական ղեկավար Գագիկ Գինոսյանը Lurer.com-ի թղթակցի հետ զրույցում կարծիք հայտնեց, որ մեզ համար ամենամտահոգիչ բանն այն է, որ մարդիկ, ովքեր պատերազմում արյուն են թափել, առողջություն են կորցրել, առաջին կանչով ելել են՝ հայրենիքը պաշտպանելու, այսօր ինչ- ինչ պատճառներով հայտնվել են լուսանցքից դուրս` բանտում.

«Ի՞նչն ենք մենք սխալ անում մեր երկրում, որ ստեղծվել է այսպիսի իրավիճակ. Ինչ-որ մի բան երկու կողմերն էլ սխալ են անում: Ժիրայր Սեֆիլյանին, Պավլիկ Մանուկյանին, մտավորական Չուքասզյանին ձերբակալում են, և շատ քիչ մարդիկ են դուրս գալիս փողոց՝ ընդվզելու: Իշխանությունները երեկվա հայրենիքի պաշտպաններին լուսանցքից դուրս են նետում, ինչն էլ մեզ այսպիսի իրավիճակի է հասցնում: Գյումրու սպանդն իրականացնողի նկատմամբ ավելի պասիվ վերաբերմունք կար, քան ազատամարտիկների՝ այն դեպքում, երբ սահմանին լարված իրավիճակ է. անընդհատ զոհեր են լինում, և եթե, աստված մի արասցե, պատերազմը թեժանա (ես հաշվում եմ՝ պատեազմը չի ավարտվել՝ մանավանդ որ խաղաղության դաշինք կնքված չէ), հրաշք կլինի, եթե փութաջանորեն ազատամարտիկներին ձերբակալող և մեկուսացնող խավից 10 տոկոսը հայտնվի ռազմի դաշտում,- ասում է պարոն Գինոսյանը:

Մեր զրուցակցին հարցրեցինք նաև՝ այս դեպքում ո՛րը պետք է լինի մտավորականության խնդիրը, նա պատասխանեց. «Ես կարծում եմ` մտավորականությունը պետք է լսելի դառնա նախ և առաջ երկու կողմերին էլ և երկու կողմերին էլ հորդորի ոչ շատ ռադիկալ լինել: Իհարկե հասկանալի է նաև իշախնաությունների մտավախությունը, երբ կարգախոսն է՝ «100-ամյակն առանց ռեժիմի», բայց դա չի նշանակում, որ այդ մարդիկ պետք է ձերբակալվեին, թեպետ նրանց գործում որևէ լուրջ հիմնավորում չկա»:

Պարոն Գինոսյանը կարծում է նաև, որ այդ տղաները ( ի նկատի ունի Վոլոդյա Ավետիսյանին, Ժիրայր Սեֆիլյանին) պետք է «լավ իմաստով» Ազգային Անվտանգության հսկողության տակ լինեն, այսինքն՝ ոչ թե նրանց հսկեն չարություն չանելու և պայթուցիկ չպայթեցնելու համար, այլ պետք է նրանց պահել պետության համառ հայացքի ներքո և «օգտագործել» նոր սերունդ դաստիարակելու, երկիրը հզորացնելու, ռազմահայրենասիրական գործոնը ակտիվացնելու գործում:

«Վոլոդյա Ավետիսյանը մեր ջոկատի փոխհրամանատարն է եղել, և կարող եմ ասել, որ իրենից ոչ միայն սովորել եմ  մարտավարել, այլ նաև ոգի եմ ստացել: Ես չեմ հավատում, որ նա կաշառակեր է. գոնե պատերազմի ժամանակ ազնվագույն մարդ է եղել: Եթե նա իրեն նման բան է թույլ տվել, պետք է հասկանալ՝ ի՛նչն է հասարակության մեջ սխալ, որ նման մարդիկ այդ քայլին են գնում: Բազում կաշառակերության օրինակներ կան, որոնք շատ հանգիստ իրենց կյանքն են վայելում և շարունակում են կաշառքներ տալ ու վերցնել, իսկ հայրենիքի նվիրյալը տարիների բանտարկություն է վաստակում», - նկատեց մեր զրուցակիցը:

Գագիկ Գինոսյանը կոչ արեց վերջ տալ ռադիկալիզմին, իշանությանը հորդորեց խուլ ու համար չլինել և լսել այդ մարդկանց բարձրաձայնած խնդիրները, որովհետև նրանք սրտացավության խոսքն են բարձրաձայնում, և դա արվում է երկրում ինչ-որ բան փոխելու համար` թեկուզ ծայրահեղ մեթոդներով:

Ն. Ա.