«Երանի այն օրը, որ լսեցինք հաղթանակի լուրը». Հայրենական Մեծ պատերազմի վետերանների հուշերը

«Հաղթանակի» զբոսայգու աստիճանները տիկին Աիդան դժվարությամբ է հաղթահարում: 87-ամյա վետերանը խոստովանում է, որ թեպետ արդեն լավ չի տեսնում, ոտքերն էլ անընդհատ ցավում են, սակայն մայիսի 9-ի տոնակատարությունները բաց թողնել չի ցանկանում: Հաղթանակից հետ ամուսնու հետ էր գալիս զբոսայգի և միասին վերհիշում էին պատերազմի դառնությունները: Վերջին 10 տարին թոռնիկի ուղեկցությամբ է գալիս: «Երբ ամու սինս ասաց, որ գնում է պատերազմ, ասացի' ես էլ եմ հետդ գալիս: Սկզբում չէր ցանկանում, բայց ես համոզեցի: «Որտեղ ամուսինը, այնտեղ էլ նրա կինը պետք է լինի»,- ասացի նրան: Շատ դժվարություններ ունեցանք, զրկանքներ տեսանք, մեր ընկերներից շատերը հետ չվերադարձան»,- հիշում է տիկին Աիդան:

Միակ ցանկությունն է, որ պատերազմներն այլևս չկրկնվեն ու մարդիկ ապրեն խաղաղ: «Մենք գիտենք ինչ բան է պատերազմը: Պատերազմ տեսած ժողովուրդն ամենից լավն է գնահատում խաղաղության գինը: Ուզում եմ, որ իմ թոռներն ու ծոռը պատերազմ չտեսնեն, դժվարություն ու մահ չտեսնեն ու ապրեն խաղաղ»,- «Արմենպրես»-ի հետ զրույցում ասում է նա:

Պատերազմի մեկ այլ վետերան Դերենիկ Փաշինյանն առանց տոնի էլ է այցելում է զբոսայգի: «Գալիս եմ էստեղ, իմ ծաղիկը դնում զոհված ընկերներիս հիշատակին, կապ չունի մայիսի 9-ն է, թե ոչ: Մենք պարտավոր ենք ամեն տարի գալ և Հայրենականի ու Շուշիի հաղթանակը տոնել միասին», ասում է 86-ամյա Դերենիկ պապը:

«Երանի այն օրը, որ լսեցինք հաղթանակի լուրը: Այն օրվանից մինչև այսօր էլ տոնում ենք: Չեմ հիշում, թե հաղթանակի օրը որտեղ եմ դիմավորել, մտքիցս թռել է, բայց հիշում եմ, որ շատ երջանիկ էինք»,-ասում է նա: