«168 ժամ». Անբարոյական են քաղաքական գործիչները, ոչ թե քաղաքականությունը

«Այո, Հայաստանում լեգիտիմ չէ ոչ միայն իշխանությունը, այլեւ ընդդիմությունը, եւ, հասկանալիորեն, խոսքն այս դեպքում ոչ թե՝ լեգիտիմության իրավական ասպեկտի, այլ՝ բովանդակության մասին է։ Ինչպես իշխանությունը, այնպես էլ ընդդիմությունը լեգիտիմ չէ քաղաքացիների գիտակցության մեջ, մարդկանց ընկալումներում։ Իսկ դա ոչ միայն առանձին վերցրած ընդդիմադիր ուժերի ու գործիչների վարքագծի գործունեության արդյունքն է, այլեւ հետեւանքն այն բանի, որ Հայաստանում լեգիտիմ չէ քաղաքականություն երեւույթը, քաղաքականության ինստիտուտն ընդհանրապես։ Որովհետեւ տարիներ, տասնամյակներ շարունակ քաղաքականությամբ զբաղվողները, գիտակցված կամ ոչ, իրենց գործունեությամբ նպաստել են, որպեսզի հասարակության մեջ ատելություն, զզվանք առաջանա այն ամենի նկատմամբ, ինչը կապված է քաղաքականության հետ։

Արել են այնպես, որ «քաղաքականությունն անբարոյականություն է» պրիմիտիվ ու ծանծաղ, քաղաքականության խորքի հետ որեւէ կապ չունեցող կաղապարն այնքան արմատավորվի մարդկանց ուղեղներում եւ հոգիներում, որ նրանք դադարեն վստահել քաղաքականության հետ առնչություն ունեցող ցանկացած երեւույթի ու գործչի։ Այնպես որ, այո, պետք է վերականգնել ընդդիմության լեգիտիմությունը, բայց դրանից առաջ կամ առաջին հերթին՝ պետք է վերականգնել քաղաքականություն երեւույթի, գործունեության այդ տեսակի լեգիտիմությունը։

Իրականում քաղաքականությունն ամենաբարոյական զբաղմունքներից մեկն է, քանի որ դրա գաղափարաբանությունը խարսխված է որոշակի ծրագրերի միջոցով իշխանության գալու եւ այդպիսով՝ հասարակության, մարդու կյանքն ավելի լավը դարձնելու նպատակադրման վրա։ Ուստի, եթե հարցը տեղափոխում ենք բարոյականության դաշտ, ապա անբարոյական են քաղաքական գործիչները, ոչ թե քաղաքականությունը»:

Առավել մանրամասն՝ թերթի այսօրվա համարում