Իշխանությունների՝ միաժամանակ երկու նապաստակի հետևից վազքը

Մինչև ԵԽԽՎ դիտորդներն իրենց բացասական գնահատականներն են հրապարակում Հայաստանում տեղի ունեցած հանրաքվեի վերաբերյալ, միևնույն ժամանակ Հայաստանի իշխանությունները Եվրամիության ներկայացուցիչների հետ ՀՀ-ԵՄ շրջանակային համաձայնագրի շուրջ բանակցություններ են սկսում: Հետաքրքիր է, չէ՞, թե ոնց է այդպես լինում, որ Եվրոպան հա՛մ խախտումներ ու կեղծիքներ է արձանագրում, հա՛մ էլ պատրաստ է համագործակցել Հայաստանի հետ, և միևնույն ժամանակ ոնց են կարողանում Հայաստանի իշխանություններն իրենցից դժգոհ եվրոպական կառույցների հետ համագործակցության եզրեր գտնել:

Առաջին հայացքից միգուցե շատերը ասեն, թե հանճարեղ քայլ է, դիվանագիտություն, բայց մյուս կողմից էլ՝ չէ՞ որ նորից գալիս կանգնում ենք նույն փակուղու առաջ, որը կոչվում է «և՛, և՛»: Որքան էլ ժամանակին նախագահն ու իշխանությունները պնդեցին, թե «և՛, և՛»-ը հնարավոր է, փորձը ցույց տվեց հակառակը, որ վերջում, միևնույն է, լինում է «կա՛մ, կա՛մ»: Ժողովրդական ասացվածքը պատահական չի ասում, թե միաժամանակ երկու նապաստակի հետևից վազել հնարավոր չէ, քանի որ արդյունքում երկուսին էլ չես հասնի: ԵՏՄ-ին անդամագրվելուց հետո Եվրոպայի վերաբերմունքը Հայաստանի նկատմամբ փոխվեց, ու դա թաքցնել հնարավոր չէ: Դիտորդների գնահատականն էլ հանրաքվեին՝ դրա վառ օրինակն է: Ու բնական է՝ այդպես էլ պիտի լիներ, քանի որ Եվրոպան միայն սեփական շահերի մասին է մտածում, այլ ոչ թե Հայաստանի բարօրության:

Նույնը կարելի է ասել Ռուսաստանի մասին. միանշանակ դեպի բացասականը կփոխվեր նրա վերաբերմունքը մեր հանդեպ ԵՄ-ին անդամագրվելու դեպքում: Պետք է հասկանալ մի պարզ բան՝ Եվրոպան և Ռուսաստանը նույն ճամբարում չեն, բարեկամներ չեն, թեկուզ մի պահ փորձեցին համագործակցել «Իսլամական պետության» դեմ, սակայն օրեր առաջ ՆԱՏՕ-ի օդուժի կողմից սիրիական դիրքերին հասցրած հարվածը ևս մեկ անգամ հաստատեց, որ Ռուսաստանի և Արևմուտքի շահերը ոչ միայն տարբեր են, այլև՝ իրար հակառակ: Եվ հասկանալի է, որ երկու՝ միմյանց հանդեպ ոչ բարեկամական գերտերությունների կամ միավորումների հետ միաժամանակ համագործակցումը լի է ռիսկերով, մանավանդ որ երկու տեղում էլ մենք առանձնապես ամուր դիրքեր չունենք, սա՝ մեղմ ասած: Բայց մեր իշխանությունները համառորեն դա չեն ուզում հասկանալ, ինչպես և ուրիշ շատ ու շատ բաներ չեն ուզում հասկանալ և նորից փորձում են գնալ դեպի «և՛, և՛»: Սեփական սխալների վրա դասեր քաղելն այն է, ինչը ՀՀ իշխանություններն այդպես էլ չկարողացան սովորել և երևի թե չսովորեն էլ:

Կարեն Վարդնայան