Զարուհի Փոստանջյանի «փոստերը»՝ ԱԺ-ում

Այսօր խորհրդարանի արտահերթ նիստը դարձյալ ուղեկցվել է սկանդալային միջադեպով:

«Հարգելի հեռուստադիտողը» մի լավ զվարճացել է՝ տեսնելով, թե ինչպես մի քանի հոգով չեն կարողանում հորդորել, համոզել, որպեսզի Զարուհի Փոստանջյանը լքի ամբիոնը: Խորհրդարանական մեծամասնության հայտնի «լավերն» անիծել են ճակատագիրը, որ Զարուհու փոխարեն' ընդդիմադիր տղամարդ չէ, ում մռութը տեղում «կջարդեին»: Իսկ Զարուհին անխռով կատարում էր իր դերը, որն, անկեղծ ասած, ավելի ծիծաղելի է դառնում՝ Ազատության հրապարակում նրա կողմնակիցների բեմականացրած կլոունադայի ֆոնին:

Զարուհին խորհրդարանում անում է այն, ինչ չպետք է անի իրական դասական ընդդիմադիրը: Նա ցանկացած հարցի քննարկման ժամանակ բարձրանում է ամբիոն ու լյումպենին հարազատ բառապաշարով քննադատում է Սերժ Սարգսյանին, այսօր նաև՝ ռուսներին:
Կրկնում եմ, սա ոչ թե ընդդիմադիրի, այլ մարգինալի վարքագիծ է:

Բայց արդյո՞ք իշխանությունները չեն նպաստել Զարուհու ֆենոմենի առաջացմանն՝ ընտրությունից-ընտրություն չեզոքացնելով իրական ընդդիմությանը, լյումպենացնելով հասարակությանը՝ վերջինիս մոտ իջեցնելով քաղաքական մշակույթի նշաձողը ու ձևավորելով պատվեր, որի իրականցնողը դառնում են «արշակսադոյաններն» ու «զարուհիփոստանջյանները»:

Հայաստանի խորհրդարանում, որի մեծամասնության կորիզը կազմում են գաղափարազուրկ «կոճակ սեղմողները», այլընտրանքային տեսակետներ ունեցող ընդդիմադիրը տեղ չունի: Անդեմ մեծամասնությանն անիմաստ է հակադրվել քաղաքական հարթության մեջ. գորշությանը վիրավորում ու հայհոյում են, ինչն էլ՝ «հաջողությամբ» Զարուհին անում է:

Սուրեն Սուրենյանց