Վառոդի հոտը հասել է Բեռն

Այսօր Շվեյցարիայի Բեռն քաղաքում տեղի է ունենալու Սերժ Սարգսյան-Իլհամ Ալիև հանդիպումը:

Այս հանդիպումը տեղի է ունենում հայ-ադրբեջանական աննախադեպ լարվածության ֆոնին, երբ մեզ իրական, լայնամասշտաբ պատերազմից բաժանում է ընդամենը կես քայլ:

Սահմանին գրեթե ամեն օր զոհվում են մեր տղաները, հայկական բանակը համարժեք պատասխան է տալիս ու այս համատեքստում բնական հարց է առաջանում՝ արժե՞, որ Հայաստանի նախագահը մասնակցի հանդիպմանը:

Չնայած վայ-հայրենասերներն ունեն հստակ բացասական պատասխան՝ հարցադրումն ինքնին վտանգավոր է: Հայաստանը մշտապես քննադատում է Ադրբեջանի ապակառուցողական քաղաքականությունն, ու տրամաբանական չի լինի միջնորդների նախաձեռնության մերժումը, մանավանդ դա կակտիվացնի պնդումները Մինսկի խմբի համանախագահության գործող ձևաչափի փոփոխության մասին, ինչին հետևողականորեն ձգտում է Բաքուն՝ արժանանալով Երևանի ու միջազգային հանրության դիմադրությանը:

Եթե նույնիսկ մի պահ ընդունենք, որ պատերազմը չոքել է մեր դռանն, ու Սարգսյան-Ալիև հանդիպումն այլևս ժամանակավրեպ է, ապա այդ հանդիպումից հրաժարումը պետք է տեղի ունենա ոչ թե էմոցիոնալ հարթության, այլ հաշվարկված քաղաքական քայլերի արդյունքում: Օրինակ, Հայաստանը պետք է հայտարարի բանակցային գործընթացի անհնարինության մասին՝ Բաքվի դեստրուկտիվ քաղաքականության հետևանքով, ճանաչի ԼՂՀ անկախությունը և այլն:

Բարեբախտաբար, մեր դիվանագիտությունը չի գնացել չմտածված քայլերի, ու հիմա մարդիկ, ովքեր Սերժ Սարգսյանին առաջարկում են չհանդիպել Ալիևին, ըստ էության' լայնածավալ պատերազմի կոչ են անում:

Այսօրվա հանդիպումն անհրաժեշտություն է, որովհետև կա հնարավորություն, շանս, որ այն կթուլացնի էսկալացիան:

Իհարկե, ես ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի ամերիկացի համանախագահ Ջեյմս Ուորլիքի նման լավատես չեմ ու չեմ կարծում, թե Բեռնում հնարավոր է կարգավորման բովանդակային քննարկում:

Վառոդի հոտը հասել է Բեռն, երկու նախագահները Շվեյցարիա են գնում որոշակի «տնային նախապատրաստությամբ». Ալիևը՝ դիվերսիոն անհաջող գործողությունների «բեռով», Սարգսյանը' ՊՆ-ում երեկ անցկացրած խորհրդակցության վճռականությամբ:

Ըստ այդմ՝ Բեռնը կարող է կանխել լայնամասշտաբ պատերազմի վերսկսումը, սակայն, բովանդակային առումով՝ հազիվ թե էական որևէ առաջընթաց գրանցի կարգավորման գործընթացում:

Սուրեն Սուրենյանց