Ողջամտության պակաս

Հայաստանում այսօր խնդիրները բազմազան են, բազմաթիվ ոլորտներ թերի են աշխատում, շատ բաների պակաս ունենք՝ աշխատատեղերի պակաս, արդարության պակաս, ֆինանսական միջոցների պակաս: Ցավալի է, բայց այդ ցանկին երբեմն ավելանում է նաև ողջամտության պակասը՝ իհարկե, միայն որոշ հատվածի մոտ, այն էլ՝ հավանաբար համապատասխան ուղղորդման արդյունքում և տեխնոլոգիաների կիրառման ազդեցության տակ: Գաղտնիք չէ, որ վիճակը Հայաստանում այս պահին գնահատվում է որպես պատերազմական, հետևաբար, որքան էլ ցավալի է, բայց սահմանում ունենում ենք զոհեր և ապագայում էլ ապահովագրված չենք նման միջադեպերից, քանի որ պատերազմական իրավիճակը շարունակվում և շարունակվելու է դեռ անորոշ ժամանակ, միգուցե՝ ամիսներ, միգուցե՝ տարիներ:

Սակայն երկրում միևնույն ժամանակ շարունակվում և շարունակվելու է կյանքը՝ իր բնականոն հունով, պետական ու մասնավոր հաստատություններն աշխատելու են, մարդիկ ապրելու են իրենց առօրյայով՝ աշխատանք, ընտանեկան հոգսեր, հանգիստ, ժամանց: Եվ իհարկե, մարդիկ նաև չեն մոռանալու նշել այն տոները, որոնք միշտ նշում են: Առջևում Ամանորն է, Ամանորին էլ նախորդող օրերին բազմաթիվ պետական ու մասնավոր խոշոր ու մանր հաստատություններ ամփոփում են տարին և սովորության համաձայն՝ կազմակերպում ամփոփիչ կորպորատիվ երեկույթներ: Եվ այստեղ է, որ սոցցանցերում մի որոշ հատվածի կողմից հնչում են «հոգեցունց» գնահատականներ մոտավորապես այս ոճի մեջ. «Սահմանում ամեն օր տղաներ են զոհվում, իսկ դուք խրախճանք են անում, տականքներ», կամ «Ժանտախտի օրոք քեֆ են կազմակերպել հանցագործները» և այլն:

Բնական է, որ այստեղ գործ ունենք համապատասխան տեխնոլոգիայի կիրառման հետ, որի նպատակն է՝ միգուցե հասարակության շրջանում ստեղծել դեպրեսիվ տրամարդություն, ինչը հատկապես պատերազմական վիճակում հենց ամենավտանգավորն է, քանի որ ժողովրդի ոգին ամեն դեպքում չպետք է կոտրվի, կյանքն էլ պիտի ընթանա իր բնականոն հունով: Պատերազմական վիճակը չի ենթադրում երկրում մշտական սուգ, պատերազմական վիճակը չի ենթադրում համատարած դեպրեսիա ազգաբնակչության շրջանում, և ողջամիտ մոտեցման դեպքում այսպիսի երևույթները պետք է բացառվեն: Բայց քանի որ կա ողջամտության պակասը, նաև կիրառվում է համապատասխան տեխնոլոգիան, ապա որոշ շրջանակներ այնուամենայնիվ ընկնում են դրա ազդեցության տակ՝ փորձելով երկրում ստեղծել ընկճված մթնոլորտ:

Հուսով եմ, իհարկե, այդ փորձերի ազդեցությունն այնքան թույլ կլինի, որ չի կարողանա շեղել ժողովրդի կյանքն իր բնականոն հունից: Մի ամբողջ տարի տքնաջան աշխատելուց հետո մարդիկ լիիրավ իրավունք ունեն վայելել ոչ միայն իրենց ամանորյա տոները, այլև իրենց կորպորատիվ երեկույթները, ծննդյան և այլ տոնակատարությունները: Կյանքը պետք է շարունակվի:

Կարեն Վարդանյան