Եթե օծանելիքի հոտ ես առնում՝ մի հապաղիր, բռնաբարիր

Գերմանիայի Քյոլն քաղաքում գործող «Աթ-Թաուհիդ» կոչվող մզկիթի իմամ Սամի Աբու Յուսուֆը, մեկնաբանելով մահմեդական ներգաղթյալների կողմից գերմանացի կանանց բռնաբարության բազմաթիվ դեպքերը, ասել է, թե պատճառն այն է, որ գերմանուհիներն օծանելիք են օգտագործում և նրանց վրայից հաճելի հոտ է գալիս... Իմամը փաստացի սրանով արդարացրեց մուսուլման «բռնաբարներին», նաև ևս մեկ քար գցեց Իսլամի բոստանը, քանի որ, եթե մի կրոնի հոգևոր դասի ներկայացուցիչն արդարացում է գտնում իրենց տղամարդկանց անասնական արարքներին, ապա նշանակում է, որ անասնական բարքերն այդ կրոնի կողմից ընդունելի են:

Մարդու և անասունի միջև տարբերություններից մեկն այն է, որ մարդն ի զորու է կառավարել իր կրքերն ու զգացմունքները, ցանկությունները, անասունը՝ ոչ: Կինը կարող է ոչ միայն օծանելիք օգտագործել, այլ նաև թեթև ու «բաց» հագնվել, և դա չի նշանակում, որ ոմանք դա տեսնելով՝ պետք է շարժվեն միայն անասնական բնազդներով՝ բացարձակապես մոռանալով բանականության մասին:

Հետաքրքիր է, եթե ըստ մահմեդական հոգևորականի՝ օծանելիքի հաճելի հոտը բռնաբարության պատճառ է դառնում, ապա ի՞նչ խորհուրդ կտա հոգևորականը կանանց, թեկուզ հենց իրենց կանանց՝ տանից դուրս գալիս օծանելիքի փոխարեն վրաները կղկղա՞նք քսեն, որպեսզի ոչ միայն չգրավեն «բռնաբարների» ուշադրությունը, այլ նույնիսկ վանեն նրանց...

Այլ կերպ ասած՝ եթե իմամի այս ասածն ընդունենք որպես մուսուլմանների մեջ ընդունված դիրքորոշում, ապա վերջիններս, ինչպես նաև նրանց անբանական գաղափարներին հավանություն տվողներն իրենց կյանքում պարզապես կարող են շարժվել հետևյալ սկզբունքով. «Եթե օծանելիքի հոտ ես առնում՝ մի հապաղիր, բռնաբարիր»:

Կարեն Վարդանյան