Մի գնացեք, այնտեղ արդեն վերածվում է սպանդանոցի (տեսանյութեր)

Այս մասին շատ մարդիկ, ովքեր Հայաստանից մշտական բնակության նպատակով այժմ էլ գնում են Ամերիկա և Եվրոպա, ցավոք, տեղեկացված կամ բավականաչափ տեղեկացված չեն, նրանք չեն էլ պատկերացնում, թե Ամերիկայում և, հատկապես, Եվրոպայում առաջիկայում ինչեր են սպասվում:

Այո, երբ աչքերիդ առջև ինչ-որ մի պատանի, «Ալլահ Աքբար» բացականչելով, մեկը մյուսի հետևից կացնահարում ու դանակահարում է շուրջ երկու տասնյակ մարդու (դեպքն եղել է Գերմանիայում, Վյուրցբուրգ մեկնող մերձքաղաքային գնացքում), հետո ինքն էլ գնդակահարվում իրավապահների կողմից, տեսածդ արդեն հիշեցնում է սպանդանոց: Սա «Իսլամական պետության» ստանձնած պատասխանատվությամբ 2 օր առաջ Եվրոպայի զարգացած պետություններից մեկում իրականացված ահաբեկչությունն է, երբ եվրոպական հասարակությունը դեռ չէր հաղթահարել դրանից ընդամենը 5 օր առաջ Ֆրանսիայում իրականացված ահաբեկչության սարսափը: Մարդկանց հոծ բազմության մեջ մեծ արագությամբ ընթացող հսկայական բեռնատարի մխրճվելու և ահաբեկչի կրակոցների հետևանքով զոհվել է մոտ 100 հոգի, ավելի քան 120-ը վիրավորել:

ԱՄՆ-ի և Եվրոպա մշտական բնակության մեկնող մեր հայրենակիցների մի մասին ձգում է այնտեղի բարեկեցիկ կյանքը, մյուս մասին այն, որ եվրոպական երկրներում և Միացյալ Նահանգներում ստորին և միջին մակարդակներում կոռուպցիա չկա կամ գրեթե չկա: Ներքին կյանքում, կենցաղային մակարդակում օրենքի իշխանության, արդարության առկայության առումներով այդ երկրները Հայաստանից այնքան առաջ են, որ նույնիսկ համեմատություն կատարելն անհնար է:

Սակայն, այս բոլորով հանդերձ, Արևմուտքի բարեկեցիկ պետությունները վերջին տարիներին Հայաստանի համեմատ հսկայական նահանջ ունեն ահաբեկիչներից հասարակության վտանգվածության, նրանց գնալով ավելի մեծ ծավալ ու թափ ստացող հարձակումներից մեծաթիվ զոհերի ու վիրավորների, հասարակության ու պետության կրած հոգեբանական ու նյութական ահռելի վնասների առումով: Այն, որ այս ամենը մեր երկրում, փառք Աստծո, չկա, Հայաստանի մեծ առավելությունն է, որը, անշուշտ, սխալ կլինի բացատրել միայն ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության և, ընդհանրապես, իրավապահ համակարգի աշխատանքով ու զգոնությամբ: Դրանց դերակատարությունը թերևս ամենավերջին տեղում է: Ահաբեկչությունների հետևանքով նորանոր զոհեր տվող Արևմուտքի երկրներն էլ ունեն անվտանգության ծառայություններ, ոստիկանություն' մեր համապատասխան մարմիններից ավելի մեծ հնարավորություններով, բայց նրանց աշխատանքը բավարար չի լինում հասարակությանն ահաբեկիչներից պաշտպանելու համար:

Ի տարբերություն ԱՄՆ-ի և եվրոպական այն երկրների, որտեղ ահաբեկչությունները հաջորդում են միմյանց, Հայաստանը մոնոէթնիկ երկիր է: Այստեղ բնակչության կազմում չկա այն մահմեդական տարրը, որի բազմաթիվ անդամներ Արևմուտքում ահաբեկչական կազմավորումների հենքն են հանդիսանում, աջակիցները, օժանդակողները, շատ դեպքերում հենց ուղղակի' անդամները: Հասկանալի է, որ առանց այդ հենքի, տեղում իր բջիջներն ունենալու, երկրի ներսում հրազեն ու պայթուցիկ ձեռք բերելու, ահաբեկչական կազմակերպությունների համար դժվար է Հայաստանում ահաբեկչություն իրականացնել, դրսից հրազեն ու պայթուցիկ երկիր մտցնելը նույնպես դժվար է, քանի որ Հայաստանի բոլոր մաքսակետերում, հսկիչ անցակետերում գոյություն ունեն էլեկտրոնային հսկողության ժամանակակից համակարգեր: Եվ ամենակարևորը' մեր բախտն ուղղակի բերել է, որ «Իսլամական պետության» և ահաբեկչական այլ կազմակերպությունների ներկայիս թիրախների թվում Հայաստանը չկա:

Վերը շարադրվածը հաշվի առնելով, հասկանալի է դառնում, որ այսօր իր բոլոր թերություններով, բացերով, մինուսներով, սխալներով, ավելին ասեմ' երկրի ներսում առկա այլանդակություններով հանդերձ, նախընտրելին Հայաստանի Հանրապետությունում ապրելն է (էլ չեմ ասում, որ դա մեր նախնիների ու մեր սերունդների, մեր հայրենիքի առջև մեր պարտքն է), եթե, իհարկե, առաջնայինը համարվում է սեփական և մերձավորի կյանքի նկատմամբ սպառնալիքի անհամեմատ ավելի փոքր լինելը, քան այն կա ԱՄՆ-ում և եվրոպական այն երկրներում, որտեղ առավելապես ձգտում և ապրելու համար գնում են մեր հայրենակիցները: Գնում են' երևի չիմանալով էլ, որ Ֆրանսիայում ոչ միայն արտակարգ դրություն է, այլև մեկ-երկու օր առաջ այնտեղ հարկադրված են եղել արտակարգ դրություն ռեժիմը երկարաձգել կես տարով: Գրեթե կասկած չունեմ, որ հետո էլի են ստիպված լինելու արտակարգ դրություն հայտարարել կամ գոյություն ունեցողը երկարաձգել, սակայն դրանով արդյունքի չեն հասնելու, ինչպես չեն հասել նախկինում: Հուլիսի 14-ին, երբ տեղի ունեցավ Նիսի ահաբեկչությունը, Ֆրանսիայում արտակարգ դրության ռեժիմ էր գործում, որը երկրում մտցվել էր 2015թ. նոյեմբերի 13-ին Փարիզում և նրա արվարձանում իրականացված խոշոր ահաբեկչություններից հետո:

Արթուր Հովհաննիսյան