Էս արդեն սենց, հա՞…

Այն բանից հետո, երբ պարզվեց՝ Հայաստանում ՀՀԿ-ի հետ մեկտեղ պատրաստվում են իշխանությունը կիսել նաև դաշնակցականները՝ կամովին մտնելով այդ ծանր բեռի տակ, ոմանք սկսեցին հույս հայտնել, որ այդ Դաշնակցության մուտքը երկրի կառավարման պետական համակարգ կնշանավորվի այն բանով, որ այդպիսով մեզ կհաջողվի մեկ քայլ առաջ կատարել քաղաքական համակարգի կայացման գործում, ու ՀՅԴ-ն իր հետ կբերի թարմ շունչ, որ կարող է մեծ դեր խաղալ նորմալ քաղաքական դաշտ ձևավորելու, կառավարման համակարգը էականորեն բարեփոխելու գործում:

Բայց, ինչպես կյանքը ցույց տվեց, շատ կարճ ժամանակ պահանջվեց՝ համոզվելու, որ բոլոր նմանատիպ հույսերն ու ակնկալիքները ֆանտաստիկայի ժանրից էին, ու, որ իրականում քաղաքականության մեջ բոլորն էլ նույնն են՝ պարզապես տարբեր անվանումներով…

Ինչպես հայտնի է, Հայաստանում շուտով ՏԻՄ ընտրություններ են: Եվ ահա, ելնելով այդ հանգամանքից, հայաստանյան թե՛ իշխանական, թե՛ ընդդիմադիր կուսակցություններն ամեն կերպ փորձում են հնարավորինս էֆեկտիվորեն ինքնակազմակերպվել ու պատրաստված դիմավորել այն օրը, երբ պետք է վճռվի հարցը, թե ում է բախտ վիճակվելու ընդլայնելու ձեռքի տակ եղած իշխանական լծակներն ու, որպես դրա հետևանք, ավելացնելու սեփական ֆինանասական կարողությունները. այս խաղերի մեջ է ներքաշված և Դաշնակցությունն, ում թիմակիցի՝ Արագածոտնի դաշնակցական մարզպետ Գաբրիել Գյոզալյանի մարդիկ արդեն իսկ սկսել են ողջ թափով գործի լծվել ու համապատասխան աշխատանքներ տանել' մարդկանցից ճշտելով' 2017-ին ո՞ր կուսակցությանն են ձայն տալու։

Եվ ահա հենց այս ամենի շրջանակում, պարզվում է, Սոցիալական աջակցության Աշտարակի տարածքային գործակալության պետ, Աշտարակի ավագանու անդամ ՀՅԴ-ական Կարեն Շահազիզյանն իր ծառայությանը դիմած սոցիալապես անապահով ընտանիքներին, ըստ լուրերի, մանրակրկիտ հարցաքննման է ենթարկում ու հետո միայն ձևակերպում «Փարոսը»։

Այն, որ վերջին տասնամյակներին ինչ ասես, որ չի անցել խեղճ ժողովրդի գլխով՝ պայմանավորված Հայաստանում պարբերաբար տեղի ունեցող ընտրություններով, գիտենք բոլորս: Հայաստանի ժողովուրդը բազմիցս է ականատես դարձել ընտրություններում ու դրանց նախորդող փուլում կեղտոտ ընտրական տեխնոլոգիաների կիրառմանն ու իր կամքի վրա տարբեր մեթոդներով բռնանալու փորձերին, ինչի բուն պատճառը եղել ու մնում է այն, որ մեր վայ քաղաքական գործիչների գերակշիռ մեծամասնությունը ժողովրդին համարել ու համարում է լոկ քայլող քվեաթերթիկ' հասարակության նկատմամբ վարելով դրանից բխող համապատասխան քաղաքականություն՝ մե՛րթ սիրաշահելով, մե՛րթ գանակոծելով:

Բայց եթե նույն հանրապետականներն ավելի շատ հակված են սիրաշահելու տարբերակին' ընտրությունից ընտրություն մարդկանց զանգվածաբար կաշառելով, ապա նրանց նորաթուխ գործընկերները' դաշնակցականները, կարծես ավելի շատ նախընտրում են անմարդկային մեթոդներով առաջնորդվել' սեփական նկրտումները բավարարելու համար:

Ի՞նչ է, գրո՛ղը տանի, նշանակում շահարկել մարդկանց ծանր սոցիալական վիճակն ու նրանց հասանելիքը պայմանավորել քաղաքական հայացքներով, սա ո՞ր թիվն է, գլխներիս 37 թի՞վն են բերում, ի՞նչ է: Հետո էլ կուսակցական շեֆերը կանգնում ու լոլոներ են կարդում, թե ազատական մոտեցումների կողմնակիցներ են, թե համամարդկային արժեքների ջատագովներ ու ռահվիրաներ են…

Չունևոր մարդկանցից այսօրինակ մեթոդներով ձայներ պոկելո՞վ եք ջատագովում համամարդկային արժեքները, պարոնա՛յք, դուք ձեզ կողքից տեսե՞լ եք…

Ցավալի է, բայց փաստ, որ մեզանում քաղաքական անփառունակ ավանդույթներն այն աստիճան են կարծրացած ու քարացած, որ դրանց դեմ անգամ ժամանակն ի զորու չէ պայքարելու. թեկուզ հազար տարի էլ անցնի, քաղաքական պայքարի անմարդկային մեթոդները մեզանում կրկին շարունակելու են արդիական մնալ. «կարմիր կովն իր կաշին չի փոխում» հայտնի արտահայտությունն իսկ և իսկ մեր քաղաքական կուսակցությունների մասին է ասված՝ անկախ դրանց երանգներից ու պաշտոնական գաղափարախոսությունից:

Դավիթ ԲԱԲԱՆՈՎ