Մահակ՝ ընդդեմ «յուրայինների»…

Հայաստանում շարունակվում են ներքաղաքական ալեկոծություններն, ու հասունանում են զարգացումներ, որ կարճ ժամանակ առաջ կարող էին միանգամայն անիրական թվալ. Հայաստանը ներիշխանական ակտիվ տրանսֆորմացիաների շրջափուլ է թևակոխել:

Ինչպես հայտնի է, սեպտեմբերի 29-ին՝ կուսակցության ԳՄ նիստից հետո, լրագրողների հետ զրույցում փոխնախագահ, ՀՀԿ մամուլի խոսնակ Էդուարդ Շարմազանովը հայտարարել էր, թե ՀՀԿ համագումարը լինելու է հերթականը, բայց առանցքային ՀՀԿ-ի համար. նախատեսվում են փոփոխություններ և՛ ծրագրի, և՛ Կանոնադրության մեջ՝ չբացառելով փոփոխությունները ղեկավար կազմում:

Թե հատկապես ինչով կարող է պայմանավորված լինել Շարմազանովի նմանօրինակ հայտարարությունը, իհարկե, առավել քան ակնհայտ է. ամենայն հավանականությամբ՝ առաջիկայում ականատես ենք դառնալու Կարեն Կարապետյանի հանրապետականացմանն, ինչի մասին էր խոսում նաև՝ ասենք նույն Սերժ Սարգսյանի՝ սեպտեմբերի 8-ի կատարած այն հայտարարությունը, որով նախագահը ցանկություն էր հայտնել Կարեն Կարապետյանի միջոցով նոր շունչ հաղորդել Հանրապետական կուսակցությանը: Առանձնակի ընդունակությունների տեր անհատ պետք չէ լինել՝ կռահելու համար, որ կուսակցությանը նոր շունչ հաղորդել առանց նույն այդ կուսակցության անդամ լինելու, Կարապետյանը ոչ մի կերպ չի կարող. քանի դեռ նա կուսակցական չէ, նրա հաջողություններն ու ձեռքբերումները չեն կարող ժողովրդի շրջանում ընկալվել որպես ՀՀԿ-ի սեփականություն: Իսկ պետական բյուջեից աշխատավարձ վճարել մեկին, ում հավանական ձեռքբերումները չեն ասոցացվելու ՀՀԿ-ի հետ, Սերժ Սարգսյանը, բնականաբար, չի պատրաստվում, քանի որ նա այն քաղաքական գործիչների թվին է պատկանում, ովքեր շատ լավ գիտակցում են քաղաքական կապիտալի արժեքը:

Իսկ այն հարցի պատասխանը, թե Կարապետյանի՝ կուսակցության ղեկավար կազմ հավանական մուտքը բացի նախընտրական քարոզչական տարր լինելուց, էլ ինչին կարող է ծառայեցվել, կամ Սերժ Սարգսյանը դրանից ինչ դիվիդենտներ կարող է քաղել, ավելի քան ակնհայտ է, քանի որ պարզից էլ պարզ է՝ Կարապետյանին մտցնելով կուսակցական բարձրագույն շերտեր՝ Սերժ Սարգսյանը փորձելու է լուծել սեփական իշխանության հարատևության խնդիրը, ամրապնդվել ՀՀԿ ներսում՝ վարչապետին դարձնելով յուրատեսակ մահակ՝ հաճախ տրտնջացողների ու ըմբոստության նշաններ ցույց տվողների գլխին: Իսկ նրանք, ովքեր սովոր էին առաջին էշելոներում լինելուն, այսպես թե այնպես ստիպված են լինելու հաշտվել այն մտքի հետ, որ ժամանակների փոփոխության հետ փոխվելու է նաև իրենց կարգավիճակն, ու իրենք այլևս իրենց նախկին դիրքերից ստիպված են լինելու գահավիժել՝ խոնարհվելով այն անխուսափելի դարձած իրողությունների առջև, որոնք խոստանում են աննախադեպ լինել:

Այնպես որ՝ խոսակցություններն այն մասին, թե ՀՀԿ ԳՄ նիստը բացառիկ է լինելու, այնքան էլ չափազանցրած չեն. այն, ինչպես միշտ, ազդարարելու է երկրում նոր իրողոթյունների ու նոր ժամանակաշրջանի սկիզբը՝ սկզիբ, որի ընթացքը մշուշոտ է լինելու, իսկ ավարտն՝ անկանխատեսելի…

Դավիթ ԲԱԲԱՆՈՎ