Փաշինյանը նոր ռևերս է պատրաստո՞ւմ դեպի Արևմուտք. ինչպե՞ս կարձագանքի Մոսկվան

Սեպտեմբերի 13-ին՝ ժամը 00:05-ից, Ադրբեջանի ԶՈՒ ստորաբաժանումները Գորիսի, Կապանի, Սոթքի, Ջերմուկի, Արտանիշի եւ Իշխանասարի ուղղությամբ հրետանային միջոցներից, խոշոր տրամաչափի հրաձգային զինատեսակներից սկսել են ինտենսիվ կրակ վարել հայկական դիրքերի ուղղությամբ: Հակառակորդը կիրառում է նաեւ ԱԹՍ-ներ: Ադրբեջանական կողմի լայնածավալ սադրանքի հետեւանքով սկսվել է ինտենսիվ փոխհրաձգություն։ Հակառակորդը հարվածում է թե՛ ռազմական, թե՛ քաղաքացիական օբյեկտներին, որոշ ուղղություններով ձեռնարկում դիրքային առաջխաղացման գործողություններ։

Դեռևս գիշերը հայտնի դարձավ, որ որոշում է կայացվել ՀՀ ինքնիշխան տարածքի նկատմամբ ագրեսիայի առնչությամբ պաշտոնապես դիմել Ռուսաստանի Դաշնությանը՝ Բարեկամության, համագործակցության և փոխադարձ օգնության պայմանագրի դրույթները գործողության մեջ դնելու նպատակով, Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպությանը և ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդին:

Ուշագրավ է այն օպերատիվությունը, որով ՀՀ իշխանությունները այս անգամ դիմեցին ՀԱՊԿ-ին և ՌԴ-ին: Արդեն իսկ հայտնի է դարձել, որ ՀԱՊԿ մշտական խորհրդի նիստ է հրավիրվել ՝ ՀՀ դիմումը քննարկելու համար: Միևնույն ժամանակ պարզից էլ պարզ է, որ ՀԱՊԿ ասելով հասկացվում է ՌԴ-ն: Արդյո՞ք Նիկոլ Փաշինյանը չի գիտակցում, որ ՌԴ-ն այս պահին անգամ մեծագույն ցանկության դեպքում պարզապես ի վիճակի չէ լայնածավալ ռազմական օգնություն տրամադրել Հայաստանին` հաշվի առնելով Ուկրաինայում տիրող իրավիճակը և հատկապես Խարկովի մարզից ռուսական զորքերի վերջին օրերի նահանջի հանգամանքը, որը հաստատվել է հենց Մոսկվայի կողմից:  Դեռևս բաց է այն հարցը, թե որ հոդվածով են ՀՀ իշխանությունները դիմել ՀԱՊԿ-ին, սակայն, այն օպերատիվությունը, որը դրսևորվեց այսօր, խոսում է այն բանի մասին, որ Փաշինյանը թերևս շատ լավ է գիտակցում ռուսական կողմի վիճակը:

Ուշագրավ է այն հանգամանքը, որ Հայաստանը դիմել է նաև ՄԱԿ ԱԽ-ին, ասել է թե՝ Արևմուտքին: Ի՞նչ է սա նշանակում: Արդյո՞ք գործ չունենք մի իրավիճակի հետ, երբ հերթական լոկալ պատերազմի արդյունքում Փաշինյանը կզիջի այսպես կոչված` Զանգեզուրի միջանցքը, կկնքի խաղաղության պայմանագիրը, որը ինչպես ինքն էր այսօր ԱԺ-ում հայտարարում` ենթադրում է Արցախի ճանաչում Ադրբեջանի կազմում: Եվ ինչն էլ ավելի կարևոր է՝ այդ պայմանագիրը կկնքվի Արևմուտքի և ոչ թե ՌԴ հովանու ներքո: Արդյունքում, չստանալով ռուսական կողմի գործուն օժանդակությունը և մատնանշելով, որ Ռուսաստանը չի կատարում իր դաշնակցային պարտավորությունները՝ Փաշինյանը այս անգամ արդեն առավել վճռական առաջ կքաշի ՀԱՊԿ-ից Հայաստանի դուրս գալու հարցը: Ի դեպ, իշխանամետ թելեգրամյան ալիքները արդեն իսկ սկսել են ակնարկել, որ այդ թեման ակտուալ է, իսկ ինքը` Փաշինյանը, ԱԺ-ում իր ելույթի ընթացքում հերթական ակնարկը արեց` փաստացի ռուսական կողմին մեղադրելով այն բանի մեջ, որ խանդով են վերաբերվում այլ երկրներից զենք գնելուն:

Սահմանին սկիզբ առած լայնածավալ ռազմական գործողությունները սկսվեցին Փաշինյանի Բրյուսել, ապա ՌԴ, և ՊՆ նախարարի՝ ԱՄՆ կատարած այցի ֆոնին, որտեղ Պապիկյանը, ի դեպ, քննարկում էր խաղաղապահ առաքելության գործունեության հետ կապված հարցեր: Գաղտնիք չէ, որ վերջին շաբաթներին Փաշինյանի կողմից ակտիվացել էին բացահայտ և տողատակային մեղադրանքները ռուս խաղաղապահների հասցեին, ՀՀ վարչապետը հարցականի տակ էր դնում դրանց արդյունավետությունը:

Շաբաթներ առաջ ՌԴ ԱԳՆ տարածած հաղորդագրության մեջ ռուսական կողմը հատուկ շեշտել էր հանգամանքը, որ պատրաստ է ՀՀ-ի հետ համատեղ ապահովել ՀՀ սահմանային անվտանգությունը, այժմ, կարծես թե, Փաշինյանը տալիս է այդպիսի հնարավորություն ռուսական կողմին, հրավիրում է վերջինիս կատարել իր պարտավորվածությունները քաջ գիտակցելով, որ որոշ օբյեկտիվ պատճառներից ելնելով Մոսկվան այսօր լավագույն քաղաքական - ռազմական կոնդիցիայում չէ: Գուցե հաշվարկը հենց դա է, և մոտ ապագայում Հայաստանին կրկին արտաքին քաղաքական կտրուկ ռևերս է սպասվում, այս անգամ՝ դեպի Արևմուտք...