Ուր են և ինչու են լռում Հայաստանի խոշոր գործարարներն ու պաշտոնյաները. Վահե Գևորգյան

ԼՈւՐԵՐ.com-ը շարունակում է անդրադառնալ այն պաշտոնյաներին և գործարարներին, ովքեր երկար տարի զբաղեցրել են պետական և ռազմական պաշտոններ, Արցախի և Հայաստանի անունը հոլովելով բիզնես են դիզել, իսկ այսօր, երբ Արցախը գրեթե կորսված է, իսկ Հայաստանը գտնվում է լրջագույն վտանգների առջև, նրանք նախընտրում են լռել, ասես ոչինչ էլ տեղի չի ունեցել:

Այսօր կանդրադառնանք ԱԳՆ նախարարի տեղակալ Վահե Գևորգյանին: Վերջինս երկար տարիներ շարունակ զբաղեցրել է բարձր դիվանագիտական պաշտոններ: 1997-2001թթ. – ՀՀ ԱԳՆ Ասիայի, Օվկիանիայի և Աֆրիկայի վարչություն, կցորդ, երրորդ քարտուղար, այնուհետև՝ բաժնի վարիչ, 2001-2004թթ. - Չինաստանում ՀՀ դեսպանություն, երկրորդ քարտուղար, 2004-2005թթ. – ՀՀ ԱԳՆ Ասիայի, Օվկիանայի և Ասիայի վարչություն, բաժնի վարիչի պաշտոնակատար, 2007-2009թթ. – ՀՀ ԱԳՆ Եվրոպայի վարչություն, բաժնի վարիչի պաշտոնակատար, 2009-2011թթ. - ՄԱԿ-ի Ժնևի գրասենյակում ՀՀ մշտական ներկայացուցչություն, առաջին քարտուղար, 2011-2013թթ. - ԵԱՀԿ-ում ՀՀ մշտական ներկայացուցչի տեղակալ, 2013-2017թթ.- ՀՀ ԱԳՆ սպառազինությունների վերահսկման և միջազգային անվտանգության վարչություն, բաժնի վարիչ, 2017-2019թթ. - ԵԱՀԿ-ում ՀՀ մշտական ներկայացուցչի տեղակալ, 2019-2021թթ․- ՀՀ ԱԳ նախարարի խորհրդական։

Լաչինի միջանցքի ապօրինի շրջափակումից հետո Գևորգյանը ելույթներ էր ունենում ՄԱԿ-ում և հայտարարում, որ ի հեճուկս Արդարադատության միջազգային դատարանի իրավական պարտադիր ուժ ունեցող վճռի` Ադրբեջանի իշխանություններն անցակետ են տեղադրել Լաչինի միջանցքում՝ դրանով պատասխանատվություն կրելով ապօրինի շրջափակման և դատարանի վճիռը չկատարելու համար։ Ըստ Գևորգյանի՝ Ադրբեջանը շարունակաբար խոչընդոտում է հակամարտությունից տուժած բնակչության կենսական կարիքները հոգալուն ուղղված գործողություններին, և մինչ այժմ հնարավոր չի եղել երաշխավորել ՄԱԿ-ի և իր գործակալությունների ներգրավումը Լեռնային Ղարաբաղում:

Գևորգյանը նաև այն եզակի դիվանագետներից էր, որ ժամանակին խոսում էր կարևորագույն խնդրից՝ մշակութային ժառանգության պահպանումից: Նա գտնում էր, որ հայկական մշակութային ժառանգությունը բախվում է շարունակական ոչնչացման, պղծման և յուրացման Լեռնային Ղարաբաղում և շրջակա տարածքներում, որոնք 2020 թվականի պատերազմից հետո անցել են Ադրբեջանի վերահսկողության տակ։ Տարածաշրջանում Հայաստանի քաղաքակրթական ներկայությունը ջնջելու իր անողոք արշավի միջոցով Ադրբեջանը ձգտում է ժխտել այդ ժառանգության բուն էությունը:

2021-ին՝ պատերազմից հետո, Գևորգյանը հայտարարում էր, որ Հայաստանը հետևողական է լինելու Արցախի ժողովրդի իրավունքների վերականգնման և պաշտպանության հարցում և ջանքեր է գործադրելու՝ երաշխավորելու իր հայրենիքում անվտանգ և արժանապատիվ ապրելու նրանց իրավունքը։

Այսօր, երբ գործող քաղաքական թիմի կողմից վարած ապաշնորհ քաղաքականության արդյունքում Արցախը փաստացի կորսված է, անշուշտ, հարց է առաջանում՝ իսկ այսքան տապալումներից հետո երկար տարիներ իրեն Հայաստանին և Հայաստանի շահերի պաշտպանելուն միտված դիվանագիտական գործունեությանը նվիրած Գևորգյանը ոչինչ չունի ասելո՞ւ որպես փորձառու դիվանագետ և մարդ, ով, ըստ էության, երկար տարիներ աշխատել է պաշտպանելու Հայաստանի և Արցախի շահերը: 

Շարունակելի...