Եթե իշխանություն ունենալն ավելի կարեւոր է քեզ համար, քան պետություն ունենալը, ընդամենը 2 բան պետք է կարողանաս անել. Օհանյան

«Հրապարակի» խմբագիր Արմինե Օհանյանը գրել է.

«Եթե ուզում ես հավերժացնել իշխանությունդ, կրկին վերարտադրվել, եթե իշխանություն ունենալն ավելի կարեւոր է քեզ համար, քան պետություն ունենալը, ընդամենը 2 բան պետք է կարողանաս անել: Նախ` պառակտես, ճնշես, հալածես քո դեմ պայքարող ընդդիմությանը, ապացուցես-համոզես, որ անիմաստ է քո դեմ պայքարելը` «դու գնացողը չես»:

Ցույց տաս, որ քո դեմ պայքարելն իրենց կյանքը կարող է դժոխքի վերածել, եւ ոչ միայն իրենք կզրկվեն նորմալ ապրելու հնարավորությունից, այլեւ` իրենց զավակները, մերձավորները, կուսակիցները: Ի դեպ, մերձավոր շրջապատի ճնշումն ամենազորեղ գործոնն է հայկական միջավայրում: Շրջապատ, որը պատրաստ չէ կրել զանազան զրկանքներ եւ կիսել պայքարողի հետ իր դառը ճակատագիրը: Եվ երկրորդ բանը` հասարակությանը օտարել իր երկրից, նրան վերածել անտարբեր ու անզգա զոմբիների բանակի, որի համար լրիվ մեկ է` Տավուշի՞ց հողեր կտան, թե՞ Արարատից, «սահմանազատումն» այսօ՞ր կանեն, թե՞ վաղը, երկիրը զենք-զորք կունենա՞, թե՞ ոչ: Ղազանչեցոցն ու Ամարասը հայկական կլինե՞ն, թե՞ մզկիթ կդառնան:

Ստեփանակերտում հայեր կապրե՞ն, թե՞ զտարյուն թուրքեր: Սյունիքով ադրբեջանցինե՞րը կերթեւեկեն, թե՞ հայերը: Եվ, առհասարակ` Հայաստանը Հայաստան կմնա՞, թե՞ Ադրբեջանի կամ Թուրքիայի մարզ կդառնա: Եւ ամենակարեւորը` Հայաստանում իշխանության ղեկին Նիկոլ Փաշինյա՞նը կլինի, թե՞ մեկ այլ անձ: Բանաձեւը սա է. մարդուն համոզել, որ Հայաստանի ճակատագիրը կախված չէ գործող իշխանությունից: Եւ մարդու պահանջների սանդղակն այնքան իջեցնել, այնքան հուսահատեցնել, որ նա վստահ լինի` ցանկացած պայքար, միեւնույն է, դատապարտված է անհաջողության, ուրեմն անգամ չարժե փորձել իշխանություն փոխել: Որ մարդը չմասնակցի ոչ մի ակցիայի, իսկ երբ գա պահը` գնա եւ ռոբոտի նման ընտրի երկիրը վարի տված իշխանությանը»: