ՔՊ–ական պատգամավորը նշել է՝ եպիսկոպոսների կուսակրոն չլինելու մասին պնդումը «ենթադրյալ կասկած» է

Տիմոթեոսին Առաջին Թուղթը, գլուխ 3, խոսքերը 2-5

Հայ Առաքելական Եկեղեցում կուսակրոնությունը պարտադիր պայման է բարձրագույն հոգևորականների համար։ Դա ընդամենը ծես չէ, այլ հոգևոր երդում, որով անձը հրաժարվում է աշխարհիկ կյանքից՝ իրեն ամբողջովին նվիրելով Աստծուն ու Եկեղեցուն։

Եվ երբ նման երդում տված հոգևորականի հասցեին կա սեռական վարքի մասին ենթադրյալ մեղադրանքներ, մենք չպետք է աչք փակենք՝ իբրև եկեղեցու հանդեպ հարգանք։ Ճշմարիտ հավատացյալի համար եկեղեցուն պաշտպանելը նշանակում է պաշտպանել նրա մաքրությունը, ոչ թե գլեւխներս մտցնենք հողի մեջ, որ չտեսնենք:

Անհրաժեշտ է, որ Եկեղեցին սկսի արդար քննություն, եթե խախտել է իր երդումը, պետք է կրի ամբողջական պատասխանատվություն՝ մինչև կարգալուծում կամ գահից հրաժարում։

 Հայոց Եկեղեցու «Կանոնագիրք Հայոց»-ը հստակ է․

• ԻԶ կանոն (16) – կուսակրոնության ուխտի խախտման դեպքում հոգևորականը կարող է կարգալուծվել կամ հեռացվել հաղորդությունից։

• ԻԷ կանոն (17) – բարոյական խախտումների դեպքում նախատեսվում է կարգից զրկում։

Հոգևոր իշխանությունը միայն հավատացյալների հարգանքի պայմաններում գոյություն ունի»։

 

Օգտատերերից մեկը հարցրել է. «Որտեղից ձեզ նման տեղեկություն որ կուսակրոն չեն եպիսկոպոսները»: Եվ ՔՊ–ական պատգամավորը պատասխանել է. «Ենթադրյալ կասկած է, որը պետք է ապացուցվի կամ հերքվի»: