Էջմիածնում մի կողմում մենք էինք՝ հայերս, մյուս կողմում թաթարների ու թուրքերի ժառանգները․ Առուշանյան

Արցախի հերոս Դավիթ Առուշանյանի մայրը՝ Լիդա Առուշանյանը, գրում է․

«Քիչ առաջ վերադարձա Էջմիածնից. երևի մոնղոլ-թաթարական արշավանքը ժամանակին այս տեսքն է ունեցել. մի կողմում մենք էինք՝ հայերս, մյուս կողմում թաթարների ու թուրքերի ժառանգները, ովքեր փորձում էին պղծել, ավերել, ոտատակ տալ մեր սրբությունը։ Բայց այսօր էլ պարտվեցիր, նիկոլ։ Ոհմակդ հեռացավ՝ այդպես էլ քո գծած պղծությունը չիրագործած։ Դրանց կեսն էլ ոստիկան շներդ էին, հո լավ գիտենք։ Դրանք որ չլինեին, քո բորենիները ռիսկ չէին անի անգամ երևալ Մայր տաճարի տարածքում։ Այդ «տուն պահողների» ետևում թաքնված հայհոյանքներ ու վիրավորանքներ էին բղավում հայ ազգի սրբությունների հասցեին։ Մեր կողմից միայն վանկարվում էր՝ ՎԵ-ՀԱ-ՓԱՌ։

Սա հերիք է, որ քո պես կախթև թշվառականը հասկանա, որ ունի միայն պիղծ, ստոր ու անբարո հատվածի աջակցությունը։ Իրական հայ քրիստոնյան, անկախ քո խարդավանքներից, անսասան է իր հավատքի մեջ, չի տրվում քո սադրանքներին ու պիղծ կոչերին։

10 տիրադավ հուդաներիդ էլ թափառական կրկեսի պես գազելներով տանել-բերելուց չհոգնեցի՞ր, այ տմարդ։ Տիրադավ սրիկաներ, դուք ինքնասիրություն չունեք, գիտենք, բա լավ, տղամարդկություն էլ չունե՞ք, որ ընդդիմանաք, դեմ արտահայտվեք այդ վիժվածքին։

Ազգիս, հավատավոր ժողովրդիս ու մեր հոգևոր հայրերին տոկունություն եմ մաղթում: Բյուրականի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցու հոգևոր հովիվ տեր Վրթանես քահանա Բաղալյանին, ով այդ խառնամբոխի հրմշտոցի արդյունքում սրտի կաթված ստացավ, շուտափույթ առողջություն եմ մաղթում։

նիկոլին ու իր ոհմակին էլ սատկել ու անթաղ մնալ եմ ցանկանում առավոտ, ցերեկ, երեկո ու քնելուց առաջ։ Հուսամ Տերը մի օր կլսի աղոթքներս»։