Համազգային կողոպուտ՝ օրը ցերեկով

Այն, որ Հաայստանի գերխնդիներից մեկն էլ տարածաշրջանային տուրիստական կենտրոն դառնալն է, ամենևին էլ նորություն չէ. տարիներ շարունակ ամեն առիթ օգտագործվում է՝ հասարակությանը հավաստիացնելու, թե արվում է ամեն բան՝ մեր երկիրը աշխարհի զբոսաշրջիկների համար գրավիչ դարձնելու համար: Նույնիսկ, եթե չեք մոռացել, այդ նպատակով կառավարության շենքը վաճառվեց՝ վերածվելով հյուրանոցի (հիմնական պատճառաբանություններից մեկն էլ երկրում բարձր դասի հյուրանոց ունենալն էր, ինչը իբր պետք է գրավիչ դարձներ Հայաստանը փափկասուն եվրոպացիների համար):

Պարզվում է, սակայն, որ ոչ միայն մեզ չհաջողվեց գոնե կիսով չափ ի կատար ածել ծրագրերը՝ կապված Հայաստանի՝ տուրիզմի կենտրոն դառնալու հետ, այլև, ընդհակառակն, արվեց ամեն բան՝ ստիպելու բոլորիս հրաժարվել այդ խիստ հավակնոտ նպատակից. «Ջերմուկ-Մոսկվա» առողջարանը, որը քաղաքի ամենահին առողջարաններից է և ավելի հայտնի է որպես Ջերմուկի թիվ մեկ առողջարան, փակվում է։ Չնայած առողջարանից պատճառաբանում են, թե փակումն իբր կապված է վերանորոգման աշխատանքների հետ, սակայն շատ խելք պետք չէ՝ հասկանալու համար, որ փակման պատճառն Ամուլսարի ոսկու ձեռնակրությունն է:

Թե ինչ է նշանակում Հայաստանի համար Ջերմուկի առողջարանների կորուստ, երկար-բարակ նկարագրելը, կարծում ենք, անիմաստ է. դեռևս խորհդային ժամանակներից Հայաստանի յուրօրինակ բրենդը դարձած Ջերմուկի առողջարաններն այն հիմնական բաներից էին, որ Հայաստանը դարձնում էին տուրիստական կենտրոններից մեկը ԽՍՀՄ-ում: Հիմա, փաստորեն, դրանից էլ ենք զրկվում ու մնում բացառապես Սևանի հույսին, ինչը նշանակում է, որ բոլոր հույսերը՝ կապված տուրիստական երկիր դառնալու հետ, կարող ենք ընդմիշտ ուղարկել գրողի ծոցն ու հաշտվել այն մտքի հետ, որ Հայաստանի բնակչության հիմնական եկամտի աղբյուր մնալու են խոպանչիների դրամական փոխանցումները՝ հանգամանք, որը չես կարող ողբերգություն չհամարել: Ասել կուզի՝ ՀՀ կառավարության ու «Գեոթիմ» ընկերության բոլոր այն հավաստիացումները, թե Ջերմուկը նախագծի ազդեցության գոտում չէ ու չի վնասելու առողջարաններին, բոլորովին սին դուրս եկան, ու հիմա ազգովի կանգնել ենք փաստի առաջ, և սա այն պարագայում, երբ հայտնի է, որ հայ գիտնականներն ու հասարակական շրջանակները վաղուց էին զգուշացրել կառավարությանը սպասվող հետևանքների մասին:

Բայց ասել, թե հայկական էլիտան շատ է նեղվելու այն հանգամանքից, որ Ջերմուկը, որպես առողջարանային քաղաք, այլևս ապագա չի ունենալու, խիստ չափազանցություն կլիներ, քանի որ առանձնապես գաղտնիք չէ՝ մերոնք նախընտրում են արտասահմանյան հանգստավայրերն ու հանգստյան տները ու Ջերմուկի առողջարանների նկատմամբ առանձնակի պատկառանք չէին էլ տածում. իրենք Բալիներին, Մոնռեկառլոներին ու Նիցցաներին են սովոր…

Դաբիթ ԲԱԲԱՆՈՎ