Փնտրվում են թագաժառանգներ

Հիշու՞մ եք հին ու բարի ժամանակները՝ հեքիաթների ժամանակները, երբ մեծ-մեծ թագավորություններ կային, որտեղ մեծ-մեծ տոհմեր էին իշխում, ու ժառանգաբար էլ գահը սերնդից սերունդ փոխանցում։

Իհարկե այդ ժամանակները հիշելու համար առնվազն մի քանի դարի կյանք պետք է ապրած լինեինք։ Ինչևէ, չենք ապրել, նման ժառանգական քայլերի ականատեսը չենք եղել։

Բայց՝ ոչ։

Պարզվում է, որ մեր օրերում էլ կա նման քաղաքականություն, որը կիրառում են հատկապես դպրոցի տնօրենները։

Այո՛, այո՛...

«Հայկական ժամանակ» թերթը գրում է. «1.5-2 տարի առաջ հայտնի դարձավ, որ Երևանի որոշ դպրոցներում կենսաթոշակի անցած մայրերը տնօրենի պաշտոնը «ժառանգել» են դուստրերին։ Դրանից հետո էլ, պարզվում Է, նույն այդ մայրերը դպրոցում աշխատել են որպես փոխտնօրեն։

Երևանի քաղաքապետարանը փոխտնօրեն մայրերին հրահանգել է աշխատանքից ազատման դիմում գրել։ Նույնը պահանջվել է այն փոխտնօրեններից, որոնք նոր տնօրենների հետ չունեն ազգակցական կապ»։

Պարզվում է՝ տարիներ շարունակ նույն ընտանիքի ներկայացուցիչները սեփական բիզնես կենտրոնն են դարձրել մեր դպրոցներն ու աշակերտներն էլ նրանց բիզնես եկամուտն են ապահովել՝ իհարկե, ծնողների օգնությամբ:

Գովելի է, որ տարիների խորքից խնդիրը նկատվել է և լուծման ուղիներ են փնտրվում։ Սակայն այստեղ կա մեկ բաց՝ արդեն իսկ ասվեց, որ ազատման դիմում պետք է գրեն նաև այն անձինք, ովքեր բնավ կապ չունեն այս պատմության հետ։

Ստացվում է՝ գորածազուրկների նոր բանակ կունենաք։ Այստեղից մեկ այլ խնդիր էլ կբխի՝ նշված թափուր տեղը զբաղեցնելու համար շատերը կշտապեն գումարներ պտտացնել, ինչպես ընդունված է այս դեպքում, և բարև՝ կոռուպցիոն ռիսկեր...

Ստացվում է, որ այս քայլով լուծվում է 2 խնդիր՝ կրթական համակարգի պատասխանատուները դառնում են սրբեր, որոնք, իբր, պայքարում են արատավոր դրսևորումների դեմ, իսկ մյուս կողմից էլ կլցնեն արդեն իսկ լիքը գրպանները։

Անի Սահակյան