Տղերքին թմրամիջոց բերող Վախթանգը խոշոր չափի թմրամիջոցը «Կոշ» ՔԿՀ է տեղափոխել աղբատարով

Հավանաբար լսած կլինեք թմրամիջոցը թաքցնելով, գաղտնի կերպով «նշանակման վայր» հասցնելու բազմաթիվ միջոցների ու հնարքների մասին' էլ կուլ տալով, էլ ամենաինտիմ տեղը խցկած, էլ սննդամթերքում թաքցրած, էլ բեռնատարի կցորդի տակ պատրաստված թաքստոցում, էլ… Մի խոսքով, բոլորը չթվարկենք: Բայց երևի իմացած չեք լինի կամ քչերը տեղյակ կլինեն խոշոր չափի թմրամիջոցն աղբատարով գաղտնի տեղափոխելու մասին:

Դե, ո՞ւմ մտքով կարող է անցնել, որ թմրամիջոցի պես թանկարժեք, բայց իրականում հենց աղբ հանդիսացող ապրանքը կարող է տեղափոխվել ամենասովորական աղբատարով: Բարեբախտաբար, ՀՀ ԱՆ «Կոշ» քրեակատարողական հիմնարկում համապատասխան ծառայողների մտքով դա անցել է…

Քրեական գործի նախաքննությամբ պարզվել է, որ Վախթանգ Հովհաննիսյանը 29-09-2015թ. սեպտեմբերի 29-ին իր վարած ԶԻԼ մակնիշի, 34 DO 677 համարանիշի բեռնատար ավտոմեքենայով աղբահանության գնալու ժամանակ ապօրինի կերպով ՀՀ ԱՆ «Կոշ» ՔԿՀ է փոխադրել խոշոր չափի թմրամիջոց, գործով չպարզված դատապարտյալին առանց իրացնելու նպատակի փոխանցելու համար, սակայն այնտեղ ավտոմեքենան զննության է ենթարկվել, թմրամիջոցը հայտնաբերվել և առգրավել է: Ըստ մեղադրական եզրակացության, Վ. Հովհաննիսյանն իր կամքից անկախ հանգամաքների արդյունքում հանցանքն ավարտին չի կարողացել հասցնել:
Վերը նշված արարքի համար Վախթանգ Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-268-րդ հոդվածի (առանց իրացնելու նպատակի, թմրամիջոցների կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի ապօրինի շրջանառությանն օժանդակելու հանցափորձը) 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշով:

Հետաքրքիր է` քննիչը, որը չնայած խոշոր չափի տվյալ թմրամիջոցը տեղափոխած աղբատարի վարորդի բռնված լինելուն, չի կարողացել կամ չի ցանկացել պարզել թմրամիջոցի հասցեատեր դատապարտյալի ինքնությունը, ինչպե՞ս է իմացել, որ թմրամիջոցը տեղափոխվել կամ դրա ապօրինի շրջանառությունն եղել է առանց իրացման նպատակի (միանգամից նշենք, որ իրացման նպատակի պարագայում քրեական պատասխանատվությունն ավելի խիստ է), և դա իմանալով, Վ. Հովհաննիսյանի արարքը որակել է հիշյալ հոդվածով: Կամ' ի՞նչ է իմացել, որ «գործով չպարզված» դատապարտյալին տվյալ թմրամիջոցի հասնելու դեպքում, վերջինս այն չէր իրացնելու:

Քննիչն, իհարկե, կասի, որ ինքը չի կարողացել ապացուցել, որ հիշյալ թմրամիջոցը ՔԿՀ է տեղափոխվել աղբատարի վարորդի կողմից դատապարտյալին հանձնելու պահին կամ վերջինիս կողմից հետագայում այլ դատապարտյալների իրացնելու նպատակով, և քանի որ չի կարողացել ապացուցել, այդ իսկ պատճառով չի ունեցել այլ տարբերակ, քան Վ. Հովհաննիսյանի ասածը հիմք ընդունելը: Այո, բայց իրականությունը պարզելու, ապացուցելու իրավասությունն ո՞ւմ էր տրված և ո՞ւմ վրա էր դրված դրա պարտականությունը, եթե ոչ հենց նույն քննիչի: Եթե չասենք անհնար, չափազանց դժվար է հավատալ, թե ՔԿՀ մտցված խոշոր չափի թմրամիջոցը շուտ թե ուշ չէր իրացվելու:

Ի վերջո, այս առումով կոռուպցիոն ռիսկերը բացառելու համար, կարծում ենք, անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական օրենսգրքում առանց իրացնելու նպատակի թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառության համար նույն պատասխանատվությունը սահմանել, ինչ իրացման նպատակով ապօրինի շրջանառության դեպքում: