Նիկոլի պատկերացրած հեղափոխությունը՝ 6000 զինվոր և 24 ժամ

Սեպտեմբերի տասին «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունը Նիկոլ Փաշինյանին առաջադրեց վարչապետի թեկանածու: Նրան հանձնարարվեց սկսել ստվերային կառավարության ձևավորման գործընթացը՝ մեկնարկ տալով խորհրդարանական ընտրությունների քարոզարշավին:

Արևմտյան քաղաքականության մեջ ընդունված պրակտիկա է, սակայն նույնիսկ այդ առումով Նիկոլը ֆալս-ստարտ տվեց:

Նախ տպավորիչ չէ վարչապետական հայտ ձևակերպել սակավամարդ մի հանրահավաքում, որն ավելի շատ պարտության խորհրդանիշ է: Երկրորդ՝ «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունը բավականին ուժեղ թեկնածուով մասնակցել է ընդամենը մեկ՝ Հրազդանի քաղաքապետի ընտրություններին և դրանցում ճանաչել է իր պարտությունը:

Խորհրդարանական ընտրությունների գլխավոր փորձաշրջան են համարվում Գյումրիի և Վանաձորի ընտրությունները:

Հավակնոտ հայտ ներկայացնելուց առաջ հարկ էր սպասել դրանց արդյունքներին: Այսպես է ընդունված ամբողջ աշխարհում, բայց Նիկոլը չսպասեց, որովհետև հանրապետության երկրորդ և երրորդ քաղաքներում «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության պարտությունը գրեթե կանխորոշված է: Ժողովրդին պարտության չտանելու խոստում տվող գործիչը հաղթանակի գրավական համարում է 6000 մարդուց բաղկացած ընտրաթիմը, որը կարող է ընտրություն հաղթել կամ 24 ժամում հեղափոխություն անել:

Նախօրեին Ազատության հրապարակում 6000 չէ, նույնիսկ հազար մարդ չի եղել: Ուրեմն «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության առաջնորդն իր սկզբունքի դեմ է գնացել առանց հաղթանակի նախադրյալի՝ հայտարարելով իր վարչապետական հավակնության մասին:

Եվ վերջապես Ն. Փաշինյանն իր վարչապետական հավակնությունը հայտարարեց մի պահի, երբ Հայաստանում դեռևս պաշտոնապես վարչպետ նշանակված չէր:

Մարդիկ կարող են համարել, որ դա համագործակցության անուղղակի առաջարկ է Սերժ Սարգսյանից: Գուցե հենց սա է «մեկ ընդդիմություն» բանաձևի թաքնված էֆեկտը:

Սարգս Հակոբյան