Ո՞վ է մեղավոր, որ չեն գնահատվում հերոսները

ՀՀ ԿԳ նախարար Լևոն Մկրտչանի հանձնարարությամբ ապրիլյան քառօրյա պատերազմին մասնակցած բոլոր ուսանողները կարող են օգտվել ուսման վարձի 50% և ավելի զեղչից:

Մինչդեռ նրանցից շատերի գրքույկում նշված չէ, որ մասնակցել են քառօրյա պատերազմին, ուստի նրանք չեն կարողանալու օգտվել սահմանված զեղչից:

Ստացվում է մի տխուր պատկեր: Կառավարությունը հավանաբար տուրք տալով ապրիլյան օրերի հուզականությանը՝ կայացրել է որոշում, որն այսօր չի կարողանում կամ չի ուզում կատարել:

ԿԳՆ-ն պատասխանատվությունը կգցի ՊՆ-ի վրա ու հակառակը, բայց մի քանի տասնյակ մարդ չեն կարողանա օգտվել այն իրավունքից, որը նվաճել են պատերազմի դաշտում:

Բանակին, նրա զինվորին արժևորում են ոչ թե բառերով, կենացով, այլ գործնական քայլերով: Պատերազմի մասնակիցները պետք է լիարժեքորեն ինտեգրված լինեն սոցիալական ծրագրերում, խրախուսվեն կրթական համակարգում: Այդ քայլով պետությունը ոչ միայն արժևորում է իր քաղաքացիների արիությունն, այլ նաև հանրային ընկալման մակարդակում ինստիտուցոիանալ վերաբերմունք է դրսևորում բանակի հանդեպ:

Բանակում ծառայելը, պատերազմում հերոսանալը չպետք է լինեն միայն հայրենասիրության զգացմունքայնության դրսևորում: Բանակում ծառայող, պատերազմ գնացող զինվորը պետք է վստահ լինի, որ իր և ընտանիքի թիկունքում պետությունն է իր սոցիալական երաշխիքներով:

Սարգիս Հակոբյան