ՀՀ իշխանությունների հաջորդ «անակնկալը» ԵՄ-ից հրաժարվելն է

 

Առայժմ բոլորը հասկանում են, որ ճիշտ չէ Հայաստանի հետ վերջնագրերի լեզվով խոսել, դրա անհրաժեշտությունը չկա, և բոլորը փորձում են այս կամ այն կերպ Հայաստանի վրա ազդել: Եվրամիությունը փորձում է ազդել հայկական հասարակական կազմակերպությունների միջոցով, աջակցում է դրանց զարգացմանը, Մոսկվան հիշեցնում է, թե որքանով է Հայաստանի անվտանգությունը կախված Ռուսաստանի հետ ընկերությունից և այլն։ Յուրաքանչյուր կողմը «վերմակը» ձգում է դեպի իրեն, և ոչ մի նորություն այստեղ չկա: Ռուսաստանը կարող է առաջնորդվել պարզ քմահաճույքով և ուղղակի Եվրամիությանը կամ ԱՄՆ-ին ցույց տալու համար, որ Հայաստանը հանդիսանում է ռուսական լիակատար ազդեցության գոտի, կարող է պարզապես այդ ցուցադրության համար պահանջել Հայաստանից չստորագրել նոր համաձայնագիրը: Իսկ այն, որ ռուսական քաղաքականության մեջ կամայականության, քմահաճույքի, այդ ցուցադրականության տարրը բավականին մեծ է, հաստատված է մի շարք նախադեպերով և հռետորաբանությամբ: