Թանգարաններից անհետանում են նկարներ, քանդակներ, հին գորգեր, զարդեր, իսկ իրավապահ մարմիններն օրինականացնում են թալանը

Ստորև ներկայացնում ենք «Հետքի» հաղորդումը հանցագործության մասին.

Ինչպես արդեն նշել ենք մշակույթի նախարարության ենթակայության տակ գտնվող թանգարաններից անհետանում են նկարներ, քանդակներ, հին գորգեր, զարդեր: Որեւէ մեկը չի պատժվում, իրավապահները նման դեպքերում չգիտես ինչու միանգամից անգործունակ են դառնում: Կարծես թե նրանք հրահանգ ունեն, որ նման դեպքերում քրեական գործեր չհարուցվեն:

Ինչպես արդեն «Հետքը» գրել է, Հայաստանի ազգային պատկերասրահից մի քանի անգամ գողացել են քանդակներ, մինչեւ հիմա քրեական գործեր չեն հարուցվել: Քրեական գործեր չեն հարուցվել, երբ «Ցուցահանդեսային կենտրոն» ՊՈԱԿ-ից անհետացել են Մինաս Ավետիսյանի ութ նկարները, (Վալմար) «Արհավիրք» գեղանկարը: Այս նկարները բոլորը պետության սեփականությունն էին: Այսինքն՝ թալանվել է պետական ունեցվածքը, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիների սեփականությունը:

Այժմ ներկայացնում ենք պետական ունեցվածքի թալանի եւս երկու փաստ. Հարություն Հովհաննիսյանի «Այրիվանք» (գույքահամար 2955բ) և «Զանգեզուր» (գույքահամար 8880) գրաֆիկական աշխատանքները, որոնք մշակույթի նախարարություն են բերվել 2002 թ., իսկ 2005-ին արդեն անհետացել էին:

Այս հրապարակումն ուղղված է նաեւ ՀՀ գլխավոր դատախազ Աղվան Հովսեփյանին, քանի որ «Դատախազության մասին» ՀՀ օրենքի 27-րդ հոդվածը սահմանում է.

1. Դատախազի կողմից պետական շահերի պաշտպանության հայց հարուցելն ընդգրկում է՝

3) քրեական դատավարության կարգով հանցագործությամբ ուղղակիորեն պետությանը պատճառված գույքային վնասի հատուցման հայցի հարուցումը:

Էդիկ Բաղդասարյան