Նոր Հայաստանի՝ «փայ մտնող» ու գործարար պաշտոնյաները. ովքե՞ր են խախտում Փաշինյանի տված խոստումը

2018թ. հունիսի 7-ին վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը կառավարության գործունեության համար որպես ուղենշային հայեցակարգային հիմնախնդիր հռչակել էր  քաղաքականության և բիզնեսի գործնական տարանջատումը:

Սակայն, Նոր Հայաստանում շարունակում ենք անակատես լինել ինչպես պաշտոնյաների բիզնես գործունեությանը, այնպես էլ վարչական լծակների գործադրմամբ հին խաղացողներին շուկայից դուրս մղելու և սեփական թիմակիցների բիզնեսները առաջ մղելու դեպքերին: Անմիջապես հեղափոխությունից հետո հանրության ուշադրության կենտրոնում հայտնվեցին «Սպայկա» ընկերության հետ տեղի ունեցող զարգացումները: Ուշագրավը «Սպայկա»-ի պատմության մեջ այն է, որ զուգահեռաբար մեկ այլ ընկերություն մուտք գործեց շուկա։ Խոսքը «Բեստ Ֆրութ Լոգիստիկս Ցենտր» ընկերության մասին է։ Իսկ ուշագրավ է այս ամենն այն պատճառով, որ «Սպայկա»-ին փաստացի խնդիրների առաջ կանգնեցնելով՝ ճանապարհ է բացվում մեկ այլ ընկերության համար։ Բեստ Ֆրութ Լոգիստիկս Ցենտր»-ի օգտին աշխատում են «Քաղաքացիական պայմանագրի» անդամները։ Ասել է թե, նոր իշխանությունները ցանկանում են ունենալ հեղափոխական սաշիկների սեփական թիմը: Ավելի ուշ պարզ դարձավ, որ ընկերության սեփականատերը  Գրիգոր Տեր- Ղազարյանն է։ Վերջինս Վազգեն Սարգսյանի եղբոր՝ Արմեն Սարգսյանի փեսան է։

Ոչ պակաս արդյունավետ էր հեղափոխական պաշտոնյաների համար ասֆալտի բիզնեսը: Մինչեւ նախորդ տարի՝ որպես շինաշխատանքների ենթակապալառու, ծրագրերի կապալառու հանդիսացող  «Կոքս-Քոնսալթինգ» ընկերությունն անընդհատ ընտրում էր միեւնույն «Դոռզնակ» ՍՊԸ-ին։ Այն վճարում է աշխատավարձեր նույն  մարդկանց, որոնք նշված էին ՊՈԱԿ-ի եւ ընկերության միջեւ կնքված պայմանագրում, սակայն տեղական մասնագետներին վճարվում է արդեն ոչ թե հայտարարագրված 3 հազար դոլարը, այլ շատ ավելի քիչ՝ ընդամենը 800 դոլար։ «Դոռզնակ» ՍՊԸ-ն պատկանում է հայր եւ որդի Սամվել եւ Բագրատ Բադալյաններին։ Բագրատ Բադալյանը տարածքային կառավարման եւ ենթակառուցվածքների նախարար Սուրեն Պապիկյանի տեղակալն է՝ ճանապարհների գծով:

Հեղափոխությունից հետո նոր Հայաստանում ՊԵԿ պաշտոնյաներն այնքան են հեղափոխվել, որ արդեն չեն թաքցնում իրենց բիզնեսները։ Այդպիսի պաշտոնյաներից է ՊԵԿ նախագահի առաջին տեղակալ Ռաֆիկ Մաշադյանի փեսայի՝ ՊԵԿ Մաքսանենգության դեմ պայքարի վարչության Զվարթնոցի բաժնի գլխավոր տեսուչ Գոռ Մկրտչյանի քույրը՝ Լիլիթ Մկրտչյանը, ով ՊԵԿ-ում պաշտոն զբաղեցնելուն զուգահեռ՝ աշխատեցնում է իրենց պատկանող բիզնեսը՝ «Meat Market»-ը, ինչպես նաև տուրիստական գործակալությունը։ Լիլիթ Մկրտչյանը ֆեյսբուքյան իր էջում բացահայտ գովազդում է իրենց խանութը, սննդատեսակները և նշել է, որ Meat Market-ի և LiGo Tour-ի հիմնադիր սեփականատերն է։

Հեղափոխությունից հետո շատ է շրջանառվում ՊԵԿ փոխնախագահ Շուշանիկ Ներսիսյանի և նախկին փոխնախագահ Արա Գաբրիելյանի «համատեղ բիզնեսի» մասին լուրը։ Ըստ այդ տեղեկատվության, «Ուրբան» մաքսային տերմինալը և Արարատյան մաքսատանը գործող 3-րդ ձևակերպման բաժինը փակվել են, և դրանց գործառույթներն իրականացնելու է հեղափոխությունից հետո հիմնադրված «Յունիսերվ» ՍՊԸ-ն, որի հետևում էլ կանգնած են Արա Գաբրիելյանն ու Շուշանիկ Ներսիսյանը: Ըստ էության, այս ընկերությունը ստեղծվեց այն բանից հետո, երբ քրեական գործ հարուցելու արդյունքում շուկայից դուրս մղվեց Նորֆոլք Քոնսալթինգը:

Արարատի նախկին մարզպետ Գարիկ Սարգսյանը ըստ մամուլի հրապարակումների հաջողության իրենով է արել Արաքսի ափին ավազի արդյունահանման բիզնեսը; Տվյալ բիզնեսը այնպիսին է, որով հնարավոր է զբաղվել միայն վարչական լծակների առկայության դեպքում, ինչը այսօր չունեն Աբրահամյանները որոնց ժամանակին էլ այն պատկանում էր, բայց ունի Սարգսյանը:

Hayeli.am-ի տեղեկություններով՝ Երևան-Սևան մայրուղու վրա վերջերս շինարարական նյութերի և կոնստրուկցիաների արտադրություն է բացվել, որի իրական տերը ՀՔԾ պետ Սասուն Խաչատրյանն է, թեպետ փաստաթղթերով օբյեկտն այլ անձի է պատկանում։ Սասուն Խաչատրյանը ոչ հերքել է, ոչ էլ հաստատել տվյալ տեղեկությունը:

Իհարկե, «պատահականորեն» պե­տական կարևոր, ծախսատար միջո­ցառումները միշտ շահում է «Ֆակտորի փրոդաքշն» ընկերությունը, դարձյալ առանց իրական մրցույթի՝ մեկ անձից գնումով և կառավարության որոշմամբ: Օրինակ՝ «Ֆակտորին» է 24 միլիոն դրամով Ամանորին վառել շուրջ 150 հազար դոլարանոց տոնա­ծառի լույսերն ու ապահովել այդ օրվա տոնական երեկոն: Այս ընկերությունը կապվում է Երևանի նախկին փոխքաղաքապետ Տիգրան Վիրաբյանի անվան հետ:

Ռուստամ Բադասյանի Արդարադատության նախարար նշանակվելուց անմիջապես հետո նրա կինը` Տաթևիկ Սարգսյանը հիմնադրել է իրավաբանական ծառայություններ մատուցող ընկերություն: Անշուշտ գովելի է նախարարի բիզնես տեսանկյունից արագ կողմնորոշվելու հատկությունը, սակայն քչերը գիտեն, որ նախարարի կինը նաև պետական աշխատող էր:

Վերջերս մամուլում տեղեկություն տարածվեց, որ «Իմ քայլի» պատգամավոր Նազելի Բաղդասարյանը Շրջակա միջավայրի նախարար Ռոմանոս Պետրոսյանի հետ փորձ է անում ապօրինաբար փակել «Անի» ՀԷԿ-ի ջրերը, և այդ ամենում ներգրավված են նաև ՀՀ Ջրպետկոմի նախագահ Կարեն Սարգսյանը և նրա անմիջական վերադաս, Տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների նախարար Սուրեն Պապիկյանը: Բիզնեսը խլելու այս փորձի հետևում ցանկությունն է ջուրը ուղղել մեկ այլ՝ իշխանամետ հայացքներով աչքի ընկնող Սահակ Մինասյանի ՀԷԿ-ին, ու քանի որ վերջինս ահռելի պարտքեր ունի՝ այդ ՀԷԿ-ից փայաբաժիններ է խոստացել տարբեր մարդկանց, այդ թվում վերը նշված պաշտոնյաներին:

Ինչպես տեսնում ենք՝ երեք տարիների ընթացքում Նիկոլ Փաշինյանին այդպես էլ չհաջողվեց գտնել գեթ մեկ նախկին պաշտոնյայի, ով գործարարների հետ փայ էր մտնում կամ փորձում էր խլել վերջիններիս բիզնեսը: Փոխարենը մենք տեսնում ենք նման երևույթները արդեն Նոր Հայաստանում, իսկ խոստումը, որ բիզնեսը և քաղաքականությունը տարանջատվելու են, այդպես էլ գրվեց սառույցին...