Անահիտ Ավանեսյանը բացահայտեց այն, ինչի մասին «համեստորեն լռում» էր Թորոսյանը

Կորոնավիրուսի դեմ պատվաստանյութ ձեռք բերելու համար Հայաստանը համաձայնագիր էր ստորագրել «Covax Facility» համաշխարհային միասնական գնումների հարթակ-հիմնադրամի հետ։ Առողջապահության նախարարությունը հայտնում է, որ նախատեսում է գնել շուրջ 600 հազար դեղաչափ՝ ռիսկային խմբերի մոտ 300 հազար մարդկանց համար` յուրաքանչյուրին երկու դեղաչափ։ Հաղորդվում է, որ պատվաստանյութի ընդհանուր արժեքը մոտավորապես 6 միլիոն 330 հազար դոլար է, մեկ դեղաչափի միջինացված արժեքը` մոտ 11 դոլար, որը կարող է բանակցությունների արդյունքում նվազել։ Փաստորեն, բանակցելով ռուսական, ամերիկայն և չինական ընկերությունների հետ՝ նախկին նախարարի ընտրությունը կանգ առավ հենց այս տարբերակի վրա: Որպեսզի վերջնականապես պարզ լինի, թե ինչու, նշենք, որ 2019 թվականին Թորոսյանը ընտրվել է Գավի հիմնադրամի կառավարման խորհրդի անգամ: Ստացվում է, որ հերթական անգամ նախարարի համար կարևոր են ոչ թե սեփական քաղաքացիների, այլ արևմտյան ֆոնդերի և հիմնադրամների շահերը: Այն ժամանակ նմանատիպ գնումը ներկայացվեց որպես օրվա հրամայական, քանի որ այլ տեղից հնարավոր չէր գտնել նման խմբաքանակի պատվաստանյութ, այն մեզ նվիրաբերել ցանկացողների հերթեր էլ չէին գոյացել: Ահա այդպիսի տպավորություն կարող էր ստեղծվել նախարարության հապճեպ գնումներից հետո:

Հարց է առաջանում, իսկ ինչպե՞ս է ստացվում, որ այսօր Հայաստանին պատվաստանյութ են նվիրաբերում ՌԴ-ն, Չինաստանը, Ֆրանսիան, Լիտվան: Չինաստանը՝ 100 000 դեղաչափ Sinovac ընկերության CoronaVac պատվաստանյութ կնվիրի Հայաստանին: Իհարկե, հասկանալի է, որ դրա հետ մեկտեղ ներքին պահանջարկը բավարարելու նպատակով անհրաժեշտ էր նաև գնել պատվաստանյութ, սակայն, արդյո՞ք իսկապես հնարավոր չէր բանակցությունների միջոցով այն անվճար, որպես օգնություն ստանալ և բյուջեից հսկայական գումարներ խնայել՝ չնվիրելով դրանք Գավիի հիմնադրամին, ինչպես արեց Արսեն Թորոսյանը: Նոր նախարար Անահիտ Ավանեսյանն է այդքան լավ աշխատում՝ անվճար վակցինա բերելով Հայաստան, թե ամեն դեպքում կամա թե ակամա նա բացահայտում է իր նախորդի սուտը, կապված այն բանի հետ, որ օր առաջ անհրաժեշտ է պատվաստանյութ ձեռք բերել արևմտյան հիմնադրամից, քանի որ այլ տարբերակներ պարզապես չկան: Ինչպես տեսնում ենք՝ այդ տարբերակները գտնվեցին նույնիսկ ավելի արագ, քան Հայաստան կհասներ գնված պատվաստանյութի առաջին խմբաքանակը...