Կորել է Զարեհ Սինանյանը

Ապրիլի 3-ին իսրայելցիները ոստիկանության աջակցությամբ ներխուժեցին Երուսաղեմի «Կովերու Պարտեզ» (Կովերի այգի) տեղանք և հանեցին այնտեղ կանգնեցված պատնեշները։ Ներխուժման ժամանակ բախում է տեղի ունեցել իրավապահների և հայ ակտիվիստների, ինչպես նաև հայ հոգևորականության ներկայացուցիչների միջև։

Ի պաշտպանություն Երուսաղեմի հայ համայնքի հանդես են եկել Ֆրանսիայի և Հորդանանի ԱԳՆ-ները, մինչ այդ էլ Իսրայելում ՌԴ դեսպանն էր հանդիպել Երուսաղեմի Հայոց պատրիարքի հետ՝ փորձելով օգնության ձեռք մեկնել;

Ինչպես ասում են՝ բոլորը խառն են և փորձում են կանխել քրիստոնյաների դեմ նման ոտնձգությունները: Բոլորը, բացի Սփյուռքի գործերի գլխավոր հանձնակատար Զարեհ Սինանյանից: Երուսաղեմում ստեղծված իրավիճակը նոր չէ, բայց այն բնավ չի հուզում Սինանյանին, հակառակ դեպքում՝ վերջինս գոնե համապատասխան հայտարարությամբ հանդես կգար: Էլ չենք ասում, որ ոչ թե Ֆրանսիայի և Հորդանանին պաշտոնյաները, այլ հենց Սինանյանն այսօր պետք է թակեր միջազգային կառույցների դռները և փորձեր նրանցից աջակցություն ստանալ: Հարց է առաջանում՝ Երուսաղեմում ապրող հայերը հա՞յ չեն, թե սփյուռքի մաս չեն, իսկ գուցե պարոն Սինանյանի պատկերացմամբ Սփյուռքին պետք է հիշել միայն թելեթոնից-թելեթոն, իսկ խնդիրների առկայության դեպքում՝ ջրի հատակն անցնել:

Այս բոլոր հարցերից, սակայն, ամենակարևոր հարցը հետևյալն է՝ ո՞ւր է կորել Զարեհ Սինանյանը և ինչո՞ւ նա հավուր պատշաճի չի կատարում իր վրա դրված պարտականությունները: